1 jaar Hulphond Dirk

   

Op 16 juli 2016 was het zover, Dirk kwam definitief bij mij wonen. Ik weet nog hoe opgewonden ik me die dag voelde, dit was waar ik meer dan een jaar aan gewerkt had. Zijn gastgezin vrouwtje kwam hem brengen. Bij beide emotie, bij haar omdat ze afscheid moest nemen en bij mij omdat ik hem voorgoed bij me mocht houden. Mijn nieuwe leven begon, mijn tijdperk met Dirk.

De eerste dagen waren als een roes. Ik kon maar niet stoppen met naar hem te kijken, hem te knuffelen vol ongeloof dat ik nu een hulphond in mijn leven had. Het was een proces waar we aan begonnen, waar we elkaar aftasten. Er was al snel een band, Dirk zocht vaak contact. En we oefenden op wat hij allemaal moest kunnen. Iedere keer als hij naast me kroop en zijn kop op me legde voelde ik me intens gelukkig. Hem bij me hebben gaf me al snel troost en maakte dat ik me zelfverzekerder voelde.

Wat hebben we al veel gedaan samen dit afgelopen jaar. Hij ging mee naar de lotgenoten dag van Stichting Revief, mee naar Amsterdam naar de première van Kims docu. Mee naar alle verjaardagen en bezoekjes aan vrienden en familie. Naar de boekpresentatie van Brigitte’s boek. Naar de huisarts, fysio en ziekenhuis. Mee uit eten, winkelen. We gingen samen naar het park of het bos, waar Dirk heerlijk kan rennen en spelen. En nog veel meer wat we samendeden.

Wat heeft Dirk veel betekend het afgelopen jaar. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik weer veel meer durf. Mijn wereld is een stuk groter geworden. Hij heeft ervoor gezorgd dat het dissociëren stukken minder is geworden. Hij heeft voor heel veel troost en veiligheid gezorgd als er verdriet of angst was. Hij heeft me vertrouwen in de toekomst en in mezelf gegeven. Mijn handen door zijn heerlijke krulhaar, zijn warme lijf tegen me aan als ik bang of onzeker ben. Dirk is mijn maatje door dik en dun geworden. Een jaar waarin mijn leven veranderde en ik hoop dat er nog vele jaren zullen volgen voor ons samen.

 

Eén gedachte over “1 jaar Hulphond Dirk

  • juli 16, 2017 om 11:04 am
    Permalink

    Geweldig , en voor mij zo ontzettend herkenbaar , ik zeg altijd sinds mijn maatje in mijn leven is gekomen ben ik van
    overleven naar leven gegaan jij zal wel precies snappen wat ik hiermee bedoel . Alleen al de simpele dingen van het dagelijks leven zijn nu weer mogelijk dankzij onze maatjes . Nog heel veel mooie jaren met je lieve maatje Dirk

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat