De lente van mijn leven

Deze mooie grote struik van 2 meter staat trots volop te bloeien in mijn tuin. Het is een winterbloeier dus hij staat al een tijdje in bloei. Op deze mooie zonnige lentedag straalt hij en ziet hij er zo krachtig uit. Aan de andere kant van de tuin begint een echte lentebloeier een bloesem te ontluiken, bijna, nog even en aan de andere kant staat een roze wolk. Prachtig vind ik dat als het weer lente word en alles langzaam weer tot leven komt in de natuur, als bruin weer groen wordt. Als bloemetjes weer langzaam open komen. We waren met de honden weg en je zag ze letterlijk dartelen en rennen meer uitgelaten op deze mooie dag.

Eigenlijk geeft de natuur weer zoals ik me nu ook voel, in de lente van mijn leven. Komend uit een hele lange winterslaap begint alles in mij te ontluiken. Mijn zintuigen werken anders, nemen anders waar. Ik voel anders, bleef anders. Ik ben me veel bewuster van de wereld om me heen. Mijn kleine cocon is gebroken en ik ben ontsnapt, de wereld is groter geworden. Ben me bewuster van de mensen om me heen. Bewuster van mijn lijf. Die helaas wel veel pijn doet maar ja je kunt ook niet alles hebben hé.

Ik draai weer mee in de maatschappij, ben van mijn eigengemaakte eiland afgekomen. Dat wil niet zeggen dat alles nu helemaal ok is. Ik moet heel goed mijn grenzen bewaken, een moeilijk dingetje. En ja de beelden, de chaos het is er nog steeds af en toe. Net als de spanning in mijn lijf, de chaos in mijn hoofd. Maar het beheerst niet meer dag en nacht mijn leven. En ik heb nu ook Dirk die me enorm daarbij helpt. Zonder hem zou ik nu niet in de lente zitten. Zou ik de wereld niet ingestapt zijn en nog instappen.

Dat kleine geluksgevoel dat is zo fijn om te mogen voelen. Het maakt mijn leven completer, prettiger. Ik kan nu dingen gaan doen die ik al lang graag wilde maar buiten mijn mogelijkheden lagen. Nu ligt het binnen mijn bereik en dat maakt me zo blij. Als Dirk naast me op de bank komt zitten en me recht in de ogen aan kijkt dan word ik helemaal warm zo gelukkig maakt hij me. Mijn maatje die overal mee naar toe gaat, me sterker maakt, me aanvult. Wanneer de angst toeslaat gaat hij dicht tegen me aan staan en geeft me weer vertrouwen. De lente van mijn leven, ik bloei op wereld ik kom eraan!

4 gedachten over “De lente van mijn leven

  • augustus 14, 2017 om 9:40 pm
    Permalink

    je bent een kanjer ! Stappen voorwaarts weer wat goed je blij te horen fantastisch dat je zo geniet!

    Beantwoorden
  • maart 14, 2017 om 8:25 am
    Permalink

    Dit is zo mooi. Een levensles die elke hulpverlener zou moeten kennen. Laat deze lente uitlopen in de zomer van de eeuw!

    Beantwoorden
  • maart 12, 2017 om 9:20 pm
    Permalink

    Geweldig hoe ver je nu al bent gekomen en samen met je grote vriend Dirk , wat super toch wat honden kunnen betekenen die echt je leven kunnen veranderen alleen al hun onvoorwaardelijke steun geduld en liefde , dat maakt het leven zoveel mooier . Nu lekker verder genieten van het zonnetje

    Beantwoorden
  • maart 12, 2017 om 4:38 pm
    Permalink

    Wauw een hele blije angelique.Heerlijk dat je zo geniet.Het is je vanuit de diepte van mijn hart gegund.Wat fijn je zo te horen.

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat