De overgang, wat een feest!

Voor veel vrouwen is het een martelgang de overgang. Voor mij is het eerlijk gezegd een feest. Het begon zo’n 4 jaar geleden met steeds langere tijd tussen de menstruatie en sinds 2 jaar helemaal niet meer, en dat vind ik toch geweldig. Ik was 10 toen het begon en vanaf moment 1 had ik twee dagen vreselijke buikpijn. Ik kon vaak alleen nog maar krom op de grond liggen, wat deed het een pijn altijd. Met pijnstiller toch proberen naar school te gaan of naar je werk. Je kon tenslotte toch niet elke maand 2 dagen jezelf ziek melden, ze zien je aan komen. Met name door mannen werd er ook vaak lacherig over gedaan. Ik weet nog dat ik een collega had die telkens tegen vrouwen zei: “Je bent zeker weer ongesteld”. Kinderachtig en heel flauw. Ik weet nog dat ik best bloed chagrijnig kon zijn. Wat wil je ook als je borsten zeer doen, je stikt van de buikpijn, je rug pijn doet.

Ik was wat wij vrouwen noemen onregelmatig, dan om de 3 weken dan zat er 6 weken tussen, er was geen pijl op te trekken. De pil bleek voor mij ook geen oplossing daar werd ik nog zieker van dan ik die twee dagen al was. Mannen onder ons kun je het je voorstellen dat je 36 jaar lang zo goed als elke maand 2 dagen echt jezelf ziek voelt? Moeilijk hé! En het kwam ook altijd op de meest onmogelijke momenten, als je jarig was, naar een feest moest, kerst, nieuwjaar. Menige leuke dingen zijn er door verpest, al ging ik wel altijd, het hoorde erbij, niet flauw doen.

Het enige voordeel wat ik had was dat mijn vader-dader me dan minder aantrekkelijk vond. Nadeel was voor mij dan weer dat ik het nooit een week was maar altijd maar 2-3 dagen zodat het maar een kort voordeel was. Al heb ik ook een periode gehad dat ik het bijna een volle maand was. Dat werd mijn vader te gortig dus was ik toch maar “aan de beurt”. En de trigger die het was, pijn in je lage onderbuik. Dat had ik ook telkens als ik misbruikt werd. Gevoelige borsten, pijn elke maand een grote trigger ook nadat het misbruik gestopt was. En doordat ik me zo beroerd voelde, had ik ook veel minder weerstand tegen nachtmerries en herbelevingen waardoor ik me letterlijk ook heel depressief voelde.

Kun je je voorstellen wat een feest de overgang nu voor me is. Ik heb geen buikpijn meer elke maand. En tot mijn grote vreugde heb ik niet zoals veel vrouwen erg veel last van de overgang. Ik merk, behalve dat de menstruatie gestopt is er eigenlijk niets van. Ja ik heb het wel eens wat warmer, maar de echte opvliegers? Ik heb ze niet (afkloppen). Ik heb wel eens tegen mijn man gezegd als ik dood ben wil ik dat je een honkbalknuppel meegeeft. Want als ik daarboven degene tegenkom die het fenomeen menstruatie heeft bedacht, dan is deze de mijne! Voor mij is de overgang eigenlijk een verlossing van iets wat ik 36 jaar meetorste. Ouder worden is niet leuk en ik kraak hier en daar maar hier ben ik zo ontzettend blij mee, voor mij lang leve de overgang!

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.