Het hele niersteen verhaal

Het begon op 10 mei, ik werd in de nacht wakker met pijn in mijn rechternier. Huisartsenpost gebeld, slikt u maar paracetamol en kijk hoe het over een uurtje is. Nou precies hetzelfde dus wij naar de HA-post. De waarden in mijn bloed en urine werd gemeten en de arts dacht aan nierbekkenontsteking. Ondanks dat ik verder niet doodziek was en geen koorts had wat daar wel bij hoort. Ik heb wel tegen de man gezegd ik heb meer pijn dan u kunt zien want door mijn verleden kan ik niet goed pijn uiten. Maar goed ik kreeg antibiotica. Heel erg fijn want daarvan kreeg ik diarree zo erg dat we 2x per nacht mijn lakens moesten verschonen en ik kreeg een vaginale schimmelinfectie. Pijn in dat gebied het triggerde alles wat het maar kon triggeren. Samen met Dirk en mijn man lukte het me niet op straat terecht te komen.

Maar de pijn in mijn nier bleef dus 1 ½ week later naar de huisarts. Die zei meteen nierstenen en gaf me voor het weekend een cocktail medicatie mee en stuurde me dezelfde dag naar het ziekenhuis. Daar naartoe en inderdaad de radioloog constateerde een vastzittende grote niersteen en nierstuwing. De man zei jij moet meer pijn hebben dan je nu aangeeft. Hij belde direct de uroloog en ik moest meteen door naar hem. De uroloog zei meteen u krijgt 2 operaties, ik schrok me rot. Ben nog nooit geopereerd (gelukkig maar) De eerste zou de week erop al zijn dat moest met spoed.

Van tevoren krijg je een gesprek met o.a. een verpleegkundige. Ik gaf daaraan dat ik een misbruik verleden heb en ernstig bezwaar heb tegen gemengd verplegen en dat ik graag mijn hulphond bij me zou willen. Tot mijn verbazing werd er meteen een eenpersoonskamer geregeld waar Dirk ook op mocht. Verder gaf ik aan dat ik niet door een man gewekt wilde worden op de uitslaapkamer. Op 24 mei was de operatie en omdat alles zo goed afgebakend was, was ik niet eens zo heel erg nerveus. Het ging allemaal goed er werd een JJ-katheter geplaats die de omhooggeduwde steen op zijn plaats moest houden en de urine doorloop moest garanderen. Dat is een inwendige katheter tussen je nier en je blaas die in beide organen zit met een krul. Wat niemand me echter verteld had is dat je daarmee flink blaaskrampen kreeg en pijn bij het plassen en dat je het ding voelde zitten. Dus ik weer volledig in paniek. Had de uroloog dit van tevoren uitgelegd dan was er minder paniek geweest (heb ik hem later ook gezegd) Het voelde of er 24 uur per dag iemand in je kwam en je kunt me met mijn verleden indenken wat dit doet. Na 3 dagen kreeg ik gelukkig medicijnen tegen de blaaskrampen maar het pijn bij het plassen en dat je dat ding voelt zitten bleef.

Eindelijk volgde op 21 juni de tweede operatie hierbij zouden de nierstenen via mijn rug verwijderd worden. Ik moest om 7.30 nuchter komen en had uiteraard weer Dirk en mijn man bij. Ik ging eerst naar radiologie waar een nierkatheter aangebracht werd, geen pretje kan ik je vertellen dat doet gewoon pijn. Maar het lukte en toen moest ik wachten tot ik om 14.30 geopereerd zou worden. Dat ging helaas niet goed, al meteen nadat de narcose werd toegebracht kreeg ik long en ademhaling problemen. De longarts werd erbij geroepen en na 2 uur hadden ze dat onder controle. Pas toen kon de eigenlijke operatie beginnen. Die ging gelukkig goed en heel fijn door mijn verleden werd er besloten geen urinekatheter in te brengen wat wel gangbaar was. Toen ik wakker werd was ik net als de vorige keer misselijk en deze keer ook erg suf maar had geen pijn en geen last van mijn longen. Om 18.00 uur was ik terug op mijn kamer. Dirk en mijn man waren er ook. Die zijn tot 20.00 uur gebleven. Dirk bleef niet slapen. De nacht ben ik goed doorgekomen geen dissociëren. Vond mijn eigen kamer wel heel fijn en veilig daarin, veel wakker geweest. En donderdag morgen mocht ik al naar huis gelukkig. Eindelijk na 4 weken geen pijn bij het plassen meer die JJ-katheter was er ook uitgehaald bij de operatie. En net als bij de eerste operatie een vrouwenteam om me heen op de uroloog na. Wat een geweldig ziekenhuis het Elkerliek in Helmond.

Nu zijn we een week verder en ik voel me goed. Ik krijg nog wel op 31 juli een longfunctie test omdat ze willen achterhalen of het nu pech was, een allergische reactie of misschien COPD. Dat is nog wel even spannend maar voor nu ben ik gewoon blij pijnvrij te zijn en overal vanaf te zijn.

3 gedachten over “Het hele niersteen verhaal

  • juni 30, 2017 om 9:20 am
    Permalink

    Ai, wat pijnlijk allemaal… ik heb met je te doen. Wat heerlijk dat Dirk bij je mocht blijven, geweldig! En goed van je dat je hebt aangegeven niet door een man verpleegd of gewekt te willen worden. Super!
    Sterkte met de longfunctie-test. Hopelijk valt het mee en anders krijg je misschien pufjes.
    Goed idee van Ineke om een kaarsje voor je op te steken. Dat ga ik ook doen.

    Liefs, Leny

    Beantwoorden
  • juni 29, 2017 om 8:54 pm
    Permalink

    Tjonge, je hebt heel wat achter de rug zo ontzettend heftig , maar wat fijn dat je nu weer fijn thuis bent in je vertrouwde omgeving en wat geweldig dat Dirk bij je mocht zijn en je man je ook kon steunen . Ik wil je heel veel kracht toewensen en hoop dat de longfunctie test mee zal vallen en de uitslag goed zal zijn en zal een kaarsje voor je aansteken bij ons in de kapel waar ik werk en dat je je weer snel je beter zal voelen ,

    Een Warme knuffel van mij en mijn maatje Willy xxx

    Beantwoorden
  • juni 29, 2017 om 5:44 pm
    Permalink

    Echt een heftig avontuur waar je opeens in terecht was gekomen.
    En hoe jij het hebt aangepakt…je mag echt trots zijn op jezelf kanjerdinnetje!!
    Ik ben echt zo blij voor jou dat het achter de rug is.
    Sterkte alvast voor de longfunctie test en hopelijk valt de uitslag mee.

    Veel liefs van mij <3

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat