In de hoek

Wij gingen vroeger, als mijn ouders tenminste geen ruzie hadden, op zondagmorgen naar opa en oma. En wij niet alleen, bijna alle ooms en tantes en neefjes en nichtjes kwamen. Een drukke boel dus elke zondag. De volwassenen gingen rondom opa’s en oma’s ronde tafel zitten en dronken bier, wijn en martini. En wij kinderen gingen wat spelen in oma’s keuken die groot was maar koud, centrale verwarming hadden ze niet. Of met mooi weer buiten, opa had een enorm grote tuin. En zoals dat gaat met kinderen, af en toe was er wat gekibbel over en weer. Over wat we zouden doen en hoe en wie wat zou spelen. Ik deed daar bijna nooit aan mee want ik wist wel weer hoe laat het dan zou zijn en ja hoor daar bulderde zijn stem alweer HIER KOMEN! En ik kon niet anders dan naar mijn vader-dader toe gaan. Met mijn ogen naar beneden geslagen en vol schaamte liep ik schoorvoeten op die ronde tafel af. Hij stond op en daar kwam zijn hand al PETS, PETS en nog eens PETS. Ik hoorde mijn oma zeggen: “Niet zo hard, je slaat haar nog dood” Niemand anders zei iets. “Naar de hoek jij” bulderde hij. En dat deed ik alweer. Vlak bij die ronde tafel stond ik dan met mijn rug naar de volwassene toe in de hoek.

Een stille traan meer niet gleed over mijn wang die nog gloeide van de klap. Huilen zou meer straf opleveren dus ik slikte en slikte. En ik schaamde me zo. Mijn neven en nichten kregen nooit straf, werden nooit geslagen en hoefden nooit in de hoek. Mijn ooms en tantes, ouders en opa en oma kletsen gewoon gezellig door. En dat alles bevestigde voor mij wat mij altijd al verteld werd. Ik was een slecht kind, niets waard, een duivelskind. Niemand deed iets als hij sloeg, niemand zei iets als ik in die hoek stond. Mijn neven en nichtjes speelden gewoon door, kregen een ijsje, limonade en ik stond daar maar. Iedereen vond dat ik dat verdiend had dus kon het niet anders dat iedereen mij een slecht kind vond. Zo veel mensen die dit bevestigde, ik had/heb 5 ooms en een tante en dan hun partners en kinderen. Soms zei een tante weleens, is dat wel mode, er zijn toch wel leukere kleren voor jou leeftijd. Dan mompelde ik maar wat. Alsof ik me gelukkig voelde in de kleren die mijn vader uitkoos, ik wilde ook hippe kleren maar dat mocht niet.

Mijn vader-dader hield niet bepaald verborgen dat hij me sloeg, zo heeft hij me eens keihard tegen de grond geslagen in de supermarkt in het dorp. Niemand zei iets, en er waren zeker bekende het is een dorp, ons kent ons. Toentertijd schaamde ik me alleen maar dan zagen al die mensen hoe slecht ik was, want dat ik het verdiende wist ik zeker. Nu realiseer ik me hoe dit kon doorgaan, doordat iedereen het “goed” vond. Daarmee bevestigde ze mijn gevoel dat ik slecht was, niets waard en dat maakte dat ik alleen maar verder in mijn schulp kroop in plaats dat ik er met iemand over sprak. Klappen doen pijn, maar dat zo in de hoek staan, terwijl alle andere lol hadden dat voelde zo vernederend dat deed veel meer pijn dan de harde klappen die ik kreeg. Dan voelde ik me zo klein, zo nietig. Als lucht, alsof ik niet bestond, genegeerd door een kamer vol mensen. Eenzamer als kind kon ik niet zijn. Dat in de hoek staan heeft enorme indruk op me gemaakt. Ik ben misbruikt, geslagen, geschopt, vernederd en toch zijn dit dingen die me nog steeds op mijn netvlies staat, het niet bestaan, niet mogen bestaan.

3 gedachten over “In de hoek

  • februari 7, 2017 om 9:31 pm
    Permalink

    Vreselijk.Maar waren die anderen soms ook zo bang voor je vader.
    Ze horen toch wat te doen om je te helpen ? Eigenlijk zijn zij ook medeplichtig aan alles. Ik kan het gewoon niet begrijpen dat al die mensen zoiets tolereren. Ik zou uit mijn vel springen.En met je kleding ook.Dat ze dat nooit doorhadden.Meid wat heb jij een rotleven gehad onbegrijpelijk.Vind het zo erg voor je.Maar ik ben blij dat je zo n lieve man hebt getroffen.

    Beantwoorden
  • februari 7, 2017 om 6:35 pm
    Permalink

    Vreselijk dat iedereen het zag, niets deed, vrouwtje wat is dit toch erg! Leef zo met je mee en met Rider Dikke knuffel

    Beantwoorden
  • februari 7, 2017 om 5:03 pm
    Permalink

    Iedereen zag het
    Niemand deed iets
    Echt verschrikkelijk…

    Dikke knuffel voor jou kanjerdinnetje
    ❤ #samensterk

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat