PTSS beperkingen en kwaliteiten

PTSS ik leef er al heel wat jaren mee. Met hele heftige periodes waarin ik echt dacht dat de zon nooit meer voor mij zou schijnen en periodes dat het wat beter ging. Leven met PTSS is zeker geen gemakkelijke opgave, het geeft je beperkingen. De eerste jaren ga je zo ongeveer constant over je grenzen heen. Met alle gevolgen van dien, nachtmerries, herbelevingen, je letterlijk ziek voelen, constant alert zijn en ga zo maar door. In de loop van de jaren heb ik mijn beperkingen leren kennen. Ik leef daar nu beter naar zodat ze me niet meer keihard in mijn gezicht knallen.

Maar ik heb ook mijn krachten leren kennen. Want ik ben veel meer dan PTSS en heb zeker ook kwaliteiten. Die heb ik ingezet om voor diverse mensen een website te bouwen en te beheren. Verder doe ik vrijwilligerswerk. Ik zit in het bestuur van de wijkraad en daar doet mijn PTSS er niets toe, daar ben ik gewoon Angélique die volledig mee kan draaien. Een heerlijk gevoel.

Sinds 1 ½ jaar heb ik natuurlijk ook Dirk mijn PTSS hulphond. Hij wijkt zelden van mij zijde. Of we nu boodschappen gaan doen, uit eten gaan, op bezoek bij familie of vrienden of naar huisarts, tandarts of ziekenhuis gaan, altijd gaat hij mee. Met hem aan mij zijde voel ik me sterk en heb ik veel meer zelfvertrouwen. Hem voelen als ik ergens binnenstap geeft mij meer zekerheid. Maar dat is niet het enige hij voorkomt ook dissociëren. Dirk maakt constant contact met me waardoor ik in het hier en nu blijf. De politie, ambulance, crisisdienst ze zijn niet meer nodig nu Dirk en ik zo een hecht team vormen. Hij zorgt er ook voor dat mensen niet te dicht in mijn persoonlijke zone kunnen komen. Hij “troost” me ook daar waar nodig kortom een verrijking van mijn leven.

Het is een heel lang proces geweest om mezelf een beetje te ontdekken. Welke kleren vind ik leuk? Ik had geen idee. Welk eten vind ik lekker? Hoe wil ik mijn huis inrichten wat is mijn smaak? Welke mensen wil ik om me heen? Wat is mijn eigen denken en wil? Ik had nog nooit zelf iets mogen denken of doen dus wist ik totaal niet wat ik wilde. Zelf leren denken en doen was en is moeilijk maar dat gaat me steeds beter af. Niemand bepaald meer voor me dat mag ik nu zelf doen, mijn eigen keuzes maken. Op mijn bek gaan en niet gestraft worden maar opstaan en verder gaan.

Het is de combinatie van maatregelen, therapie, Dirk, partner, PGB, vrijwilligerswerk die mijn leven nu aardig stabiel maken. Elk deeltje van die combinatie is belangrijk. Lichamelijk gaat het niet zo lekker, ik heb een hernia en ondanks een streng dieet kom ik aan. Maar omdat mijn leven nu stabieler is kan ik dat aan. Lichaam en geest werken samen dus in hoeverre de PTSS invloed heeft op mijn lichaam ik weet het niet. Ik weet wel dat ik geniet van  de periode waar ik nu voor mijn gevoel al best lang inzit. Wat de toekomst brengt weet niemand voor nu kijk ik ook niet zo ver maar geniet van het nu dat is ver genoeg.

5 gedachten over “PTSS beperkingen en kwaliteiten

  • januari 18, 2018 om 12:11 am
    Permalink

    Hallo Angel, dankjewel voor je verhaal. ik ben een jaar jonger als jij en heb ook lasr van ptss en persisterende depressie. Ik heb er al zoveel tegen gevochten, maar ik zit nu weer heel diep en had geen hoop meer. Ik dacht ineens aan een hond zou dat mij helpen? Heb heel erg behoefte aan warmte en liefde, maar ben alleen zonder familie.ik twijfelde alleen over de opvoeding of ik het aankan en dacht richting volwassen labrador. Toen vertelde mijn begeleidster over PTSS hulphonden en werd ik nieuwsgierig en hoopvol maar als ik google staat er bij dat t voor veteranen ed is. Jouw verhaal geeft me hoop.Ik hoop dat ik er ook voor een in aanmerking kom en het goed “werkt”, net als bij jou. Ik wens je veel zegen met je hulphond en herstel toe. Wat kunnen mensen hun kinderen toch afschuwelijk beschadigen door hun misbruik! Ik heb t zelf meegemaakt maar als ik jouw verhaal lees denk ik toch weer hoe is het mogelijk zeker als er wel door hulpverleners gekeken is en nog niets gedaan.

    Beantwoorden
    • januari 18, 2018 om 3:54 am
      Permalink

      Kijk eens naar andere hulphond scholen die wel PTSS honden begeleiden voor “burgers” zoals bultersmekke

      Beantwoorden
  • januari 12, 2018 om 10:27 pm
    Permalink

    Geweldig om te lezen , hoe het nu met je gaat . En wat geweldig dat je maatje Dirk en je man je zoveel liefde en steun geven , het allerbeste voor de toekomst en inderdaad ver vooruit kijken hoeft zeker niet , iedere dag genieten is al genoeg stapje voor stapje !

    Beantwoorden
  • januari 12, 2018 om 3:33 pm
    Permalink

    Hallo Angelique, ik heb zóveel bewondering voor jouw veerkracht. Ik heb je dat laatst ook al gemaild,toen wist ik nog niet van je Facebook pagina?❗ Om je een tip aan te reiken wat betreft je gewicht: is koolhydraatarm of -beperkt eten een idee?

    Beantwoorden
  • januari 12, 2018 om 2:32 pm
    Permalink

    Angel, wat een super ervaringen voor je. Wens jouw samen met Dirk en je partner heel veel kracht, liefde en gezondheid voor de toekomst.
    Marcel, Cora en ??Funky

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.