De lente van mijn leven

Het is weer lente, wat vind ik dat een geweldig seizoen. Je ziet langzaam weer alles groen worden, de eerste bloemen verschijnen en steeds vaker is er een vrolijk zonnetje. Er zijn jaren geweest dat ik de lente niet eens zag, zo donker was het in mijn hoofd. Maar sinds ik het roer heb opgegooid en andere hulpverleners heb gekozen en vrijwilligerswerk gaan doen en natuurlijk hulphond Dirk heb gekregen is dat helemaal anders. Ik zuig de lente op.

Over een paar weken wordt ik 48 en ik voel me in de lente van mijn leven. Vrijdag ga ik beginnen met de cursus werken met eigen ervaring, ervaringsdeskundige zijn dat is wat ik wil. Maar niet alleen, ik ben heel veel meer. Ook mijn bestuursfunctie in de wijkraad is voor mij belangrijk. Heeft helemaal niets met mijn verleden te maken en juist die balans vind ik fijn. Mijn verleden betekenis geven en aan de andere kant een functie waarin mijn verleden er niets toe doet.

Mijn geest werkt ook niet meer in het donker, waar ik vroeger dacht bij problemen wat moet ik nu? Denk ik nu in oplossingen. Zoals te horen krijgen dat je rug naar de knoppen is. Vervelend ja maar hoe verder. Binnen 3 weken had ik een scootmobiel en nu toer ik heerlijk door de wijk met Dirk en de scoot en geniet daar weer volop van. In plaats van minder vrijheid heb ik juist meer vrijheid gekregen. Ik kon immers al bijna 2 jaar niet meer wandelen en nu kan ik weer erop uit.

Ik zie ook niet meer zo op tegen feestdagen. Dat zijn en blijven akelige herinneringen. Dan was je vader-dader thuis en dat betekende dus extra misbruikt worden. Er werd wel heerlijk eten op tafel gezet, mijn vader-dader eiste altijd een 3 gangen diner van mijn moeder-dader. Nu kon zij geweldig koken dus het was heerlijk maar de sfeer was kil tot op het bot en gespannen en onveilig. Nu hebben mijn man en ik eerste paasdag brood met zelfgemaakte salades nee geen 3 gangen diner. Maar wel een heerlijke ontspannen en veilige sfeer en dat is veel meer waard. Heerlijk samen zijn en van elkaar genieten. Dat kan, dat mag en ik laat dat ook binnenkomen.

Ik heb heel wat lentes gemist omdat het zo stormde van binnen en alles zo donker was. Er kon geen licht bij. Mijn lichaam, mijn hoofd herinnerde zich al het misbruik en de mishandelingen en ik kon daar niet uit komen. Dat is voorbij, de lente stroomt in mijn lijf en hoofd. Mijn leven is weer van mij!!

Eén gedachte over “De lente van mijn leven

  • maart 29, 2018 om 3:53 pm
    Permalink

    Heerlijk dat je nu een positieve draai kunt geven aan tegenslagen. Zoals je scootmobiel, die je nodig hebt vanwege iets akeligs, maar jij buigt het om naar iets prettigs. Goed bezig!
    Fijne paasdagen samen, geniet ervan!

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.