De week tegen kindermishandeling

Maandag (20 november) begint de week tegen kindermishandeling. Dat werd georganiseerd door de taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik. Helaas is deze (nog steeds broodnodige) taskforce opgeheven. De organisatie is dit jaar in handen van Movisie. Het thema dit jaar is Verbind voor het kind. De nadruk ligt dit jaar op de professionals. En dat is aan de ene kant goed. Er is veel aandacht voor signaleren en preventie en dat is uiteraard de eerste stap op weg naar herstel. Is er ook genoeg aandacht voor de gevolgen? De hulpverlening faalt nog vaak als het om PTSS en dissociatieve stoornissen gaat. Nog veel te vaak krijgen slachtoffers te horen dat er niets meer gedaan kan worden en dat ze zo maar moeten leren leven. Funest voor het toch al zo broze vertrouwen wat we in onszelf en de ander hebben.

Bovendien klopt het niet, we zijn geen hopeloze gevallen er is zeker een weg beschikbaar naar herstel, deze is echter vaak moeilijk te vinden. En nog regelmatig gebeurt het dat er foutieve diagnoses worden gesteld zoals borderline. Ik weet uit ervaring hoe dat is als ze tegen je zeggen dit is je leven leer er maar mee leven. Bij mij ging echt het licht uit, ik werd wanhopig en wilde niet meer leven. Helaas ken ik ook lotgenoten die inderdaad niet meer leven omdat er geen enkel uitzicht meer voor ze was. Ik heb doorgevochten en weet nu dat er echt leven is na seksueel misbruik en dat een dissociatieve stoornis niet elke dag je leven hoeft te bepalen.

Jammer dat de nadruk dit jaar alleen op de professional ligt. Want kindermishandeling bestrijden we allemaal samen. De eerste signalen liggen vaak bij familie, bij buren bij jou en mij. Durven we dan iets te doen? Vaak niet omdat we bang zijn voor een valse beschuldiging, voor de gevolgen. Toch is een onderbuikgevoel vaak kloppend. Laat een kind niet alleen staan, een beetje aandacht kan al een verschil maken. Hoor en zie een kind, luister naar een kind. Laat merken dat je er bent. Dat maakt al dat een kind zich minder eenzaam voelt. Want eenzaam ben je als je een groot geheim bij je draagt wat je van de dader aan niemand mag vertellen. Ik weet nog hoe diepongelukkig ik me voelde als mijn vader-dader me sloeg in het openbaar. Niemand zei of deed iets. Het gaf me het gevoel dat het zo hoorde, dat ik echt een slecht kind was. Dat gevoel wilt u een kind toch niet geven?

Vanaf maandag zal ik elke dag een blog plaatsen met een herinnering. Ik hoop zo bewustwording te creëren wat het betekent en wat het met een kind doet. Lees je mee volgende week?

Eén gedachte over “De week tegen kindermishandeling

  • november 18, 2017 om 11:41 am
    Permalink

    Jazeker ga ik meelezen! Ik hoop dat televisie, radio, kranten, kortom alle media er ook ruim aandacht aan gaan besteden.

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat