Incest van je kruin tot je tenen

 

Incest bekruipt je van je kruin tot je tenen. Incest is een monster wat je helemaal opvreet. Als kind ben je totaal afhankelijk van de volwassenen om je heen. Zij moeten je begeleiden naar je volwassen leven. Zij moeten je leren wat vertrouwen is, wat liefde is, wat zelfvertrouwen is, wat zelfstandig denken is en ga zo maar door. Maar wat als ze je heel andere dingen leren? Wat als degene die je het dichtste bijstaan je aanranden, verkrachten, mishandelen, uitschelden? Wat als je elke dag te horen krijgt dat je niets waard bent, nooit geboren had mogen worden, je slecht bent, lelijk bent? Wat als dat wat het meest intieme is, je lichaam, geschonden wordt, gebruikt wordt? Dan leer je dat niemand te vertrouwen is, dat volwassenen om je heen pijn betekend. Dat liefde niet bestaat, dat eigen denken een utopia is, dat je niet mag bestaan.

Ik noemde de man in ons huis pappa en de vrouw mamma, niet wetend wat dat hoort in te houden. Voor mij was pappa een man die je slaat, schopt, opsluit, je lichaam binnendringt, je vernederd tot op het bot. Mamma was een vrouw die er was en eigenlijk niet was. Ze stond erbij en keek ernaar, logisch vond ik toen, ik had het immers allemaal verdiend. Als dan ook nog de familie geen enkele kik geeft als pappa je slaat en uitscheld, bevestigen alle volwassenen in je leven dat het waar is, jij verdient het, je bent slecht. Incest is een gevangenis waarbij het kaartje uit en ontsnappen niet bestaat. Je wordt verteerd van binnen, je lijf voelt niet meer als van jouw. In je hoofd hoor je zijn stem bij alles wat je doet.

Dan komt het moment dat het stopt, de incest ophoud. Maar zoals ze zeggen je kunt het kind uit de oorlog halen maar de oorlog niet uit het kind geld dit ook voor incest. Het zit in je van je kruin tot je tenen. De film blijft zich herhalen voor je ogen. Zelfvertrouwen is er niet en vertrouwen in mensen al helemaal niet. Zelfs de letterlijke lichamelijke pijn verdwijnt niet die is opgeslagen. Je angst is nog net zo groot al is die niet meer realistisch. Je leeft niet maar overleeft en de enige strategie daarvoor is die je als kind geleerd hebt. Je houd dus eigenlijk in je hele wezen de incest in stand.

Dan komt het gevecht tegen je demonen. Het is een hele moeilijke en zware strijd. Dat gezin waarin seksueel misbruik, lichamelijke en psychische mishandeling een gewone dag was, is je basis. Er is niets zo moeilijk als leren dat je basis helemaal verkeerd is. Als je van een huis de fundering, de basis verwijderd stort het huis is. Als je de basis van een mens wil verwijderen stort de mens in. En vanuit die puinhopen moet je opnieuw gaan bouwen. Leren dat je op jezelf kunt vertrouwen. Leren dat je lijf van jouw is. Leren zelf te denken en beslissingen te nemen. Leren wat liefde is en je stukje geluk pakken. Incest bekruipt je van je kruin tot je tenen. Incest is een monster wat je kunt verslaan!

3 gedachten over “Incest van je kruin tot je tenen

  • september 2, 2017 om 8:17 am
    Permalink

    Mooi en goed verwoord angelque. Wat zijn er toch slechte mensen op de wereld die een kind zoiets kunnen aandoen. Maar je krabbeld tegen alles op .Je valt soms weer naar beneden .Maar je kan het dat bewijs jij.Heel veel sterkte.

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat