Jarig

Als kind ben je blij als je jarig bent dat is een heerlijke dag, met lekkers, vriendjes en cadeautjes, toch? De cadeautjes kreeg ik, zoals ik altijd in materieel opzicht zo’n beetje kreeg wat een kind maar kon verlangen. Ik had de nieuwste barbies met alles wat erbij hoorde, lego in overvloed en Playmobil met het grote mooie piratenschip. Dat lekkers kreeg ik ook, ik mocht kiezen wat ik wilde eten, biefstuk, gebakken aardappeltjes en sla. Maar oh wat ik had ik dat alles graag willen inruilen voor liefde, geborgenheid, veiligheid en vriendjes.

Het begon in de ochtend al, dan werd ik gefeliciteerd en daar hoorde kussen bij, nee geef lief zoentje op de mond, een tong werd dwingend bij me naar binnen geduwd. Vreselijk vies vond ik dat zeker als er nog geen tanden gepoetst waren dat smaakte zo vies bah. Dan volgde de verjaardagknuffel met een hand in mijn onderbroekje. Nee feestelijk voelde ik me niet. Daar konden de altijd prachtige cadeaus niets aan veranderen.

Vlak voor het bezoek kwam gingen mijn vader-dader en ik nog even naar boven waar ik, omdat ik jarig was, een extra “beurt” kreeg, ik kon me met de beste wil van de wereld niet bedenken wat hier feestelijk aan was. Dan kwam het bezoek, opa, oma wat familie. Het koste me enorm veel moeite blij te doen, enthousiast te zijn voor de presentjes. Jarige job zijn koste al mijn energie, mijn lijf trilde nog na en mijn buikje deed pijn net als mijn benen. Maar ik was er erg goed in om blij te zijn als ik heel verdrietig was.

Als het bezoek weg is gaan we eten, ik zou dit heel lekker moeten vinden maar ik heb de vieze smaak nog in mijn mond, de herinnering aan dat tongzoenen en biefstuk lijkt ineens niet meer zo lekker. En uiteraard komt hij die avond nog een keer naar mijn slaapkamer als jarige krijg je extra’s, zo gaat dat toch?

Op 9 mei is het weer zover, dan ben ik weer jarig. Ik heb mezelf getrakteerd en een mooie visschotel besteld (ben dol op vis). Deze keer zal het wel smaken. Geen vieze smaak in mijn mond van iets wat ik nooit wilde. Ik krijg in de ochtend weer een zoen en een knuffel. Maar nu van een man die zielsveel van me houdt, die dit met aandacht en liefde, zachtaardig doet. Dit keer geen grote materiele cadeaus maar iets wat oneindig veel mooier is, echte liefde, oprecht gemeende felicitaties, dat maakt dat ik me nu wel echt jarig voel, dit keer wel een warm gevoel en ben ik wel blij. Toch flitsen de herinneringen even door mijn hoofd, voel ik even weer de pijn. Maar dan kijk ik in het gezicht wat me al bijna 22 jaar bij me is en weet dit is dat kleine stukje geluk waar ik als kind zo naar verlangde, dit is geen droom, dit is nu mijn leven.

2 gedachten over “Jarig

  • mei 8, 2018 om 1:26 pm
    Permalink

    Lieve Angélique, mag ik je alvast feliciteren met je verjaardag morgen… je 48e, maar in feite je 23e blije verjaardag.
    Maak er een gezellige dag van, veel plezier en eet smakelijk samen! 🙂

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat