krachtdag 2017

Afgelopen zaterdag ben ik er weer geweest, de krachtdag voor mensen met seksueel misbruik verleden. Zoals altijd weer zeer professioneel en goed verzorgd door Hanny Lynch (wat een kanjer!) Het is altijd weer als een soort thuiskomen. Vrouwen en mannen die weten hoe het is om vaak jarenlang misbruikt te zijn, door heel veel shit heen te gaan, jarenlang allerlei therapieën. Maar ook enorme krachtige vrouwen en mannen. Dat is ook de rede dat ik naar deze dag toe ga omdat ik me in mijn kracht voel staan en me verbonden voel met deze mensen. Er zijn geen vele woorden nodig om elkaar te begrijpen, kijken is vaak al genoeg. Het is ook een feest om mensen met wie je op social media toch een intiemere band hebt gekregen te mogen knuffelen even lijfelijk elkaar voelen. Dan stroomt er een warmte door me heen, daar kunnen geen 10 winterjassen tegenop.

De vorige keer dat ik er was in Tilburg durfde ik nog niet alleen en had ik een vriendin meegevraagd. De workshops durfde ik al helemaal niet en na de lunch ben ik toen helemaal kapot naar huis gegaan. Maar nu een paar jaar later, met Hulphond Dirk aan mijn zijde stapte ik wel alleen naar binnen, nu ja ik was met iemand meegereden dus niet helemaal. En was ik zo ongeveer de laatste die de deur uitging. Dit keer geen zenuwen alleen een fijn gevoel van warmte, genegenheid, herkenning en kracht. Deze keer wel een workshop gevolgd al was dat helaas niet helemaal wat ik hoopte dat het zou zijn. Al was ook daar weer de kracht van lotgenoten volop te horen en te zien, dat vond ik dan weer zo mooi.

Hanny Lynch heeft een prachtig visitekaartje waarop staat taboedoorbreker en lotgenotenverbinder. Dat zijn de dagen die ze organiseert verbindend. Taboe verbreken is zeker ook nog heel hard nodig. Als je zegt ik ben seksueel misbruikt weten mensen nog steeds niet hoe hard ze weg moeten lopen. We durven er niet over te praten. Families laten je in de steek zodra je je mond opendoet, je hangt de vuile was niet buiten. Daardoor blijft seksueel misbruik in een schimmige sfeer achter de voordeur hangen. Durven slachtoffers jarenlang er niet over te praten, met alle gevolgen van dien. Er is nog heel veel voorlichting nodig zowel bij professionals, die vaak nog steeds niet weten hoe er om te gaan, als op scholen. Zodat kinderen er niet mee blijven rondlopen. En dan hoop ik dat er in de toekomst ook voor hen krachtdagen zijn. Waarin we elkaar ontmoeten, nee geen dagen in verdriet maar in kracht en dat maakt het zo ongelofelijk mooi geen lotgenoten maar krachtgenoten!

5 gedachten over “krachtdag 2017

  • april 27, 2017 om 12:54 pm
    Permalink

    Hallo, ik ben eerder deze week toevallig uw boek tegengekomen in de Bib. Ik heb het in één adem uitgelezen en ik was ronduit geschokt en verbijsterd. Weet dat mijn meevoelen u mss niet het gewenste brengt, maar ik hoop oprecht dat de kleine Angel en de grote elkaar nu gevonden hebben. Sterkte! U bent een moedig maar vooral mooi mens.

    Beantwoorden
  • april 24, 2017 om 8:36 pm
    Permalink

    Als ik dit zo lees dan moet het echt bijzonder zijn en inderdaad het is geweldig als je samen kunt zijn met mensen die je begrijpen zonder dat je al teveel hoeft te zeggen , ik vind het zo ontzettend dapper van je dat je er naar toe gaat samen met je grote vriend Dirk , want hoe fijn is het als je eindelijk eens met mensen kunt samen zijn die je echt accepteren en bij wie je jezelf kunt zijn , ik hoop ook ooit op z’n dag te kunnen komen lijkt me zo ontzettend fijn dat je je gehoord voelt zonder eenzaamheid !

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat