Seksueel misbruik en de gezondheidszorg,

Wie (langdurig) seksueel misbruikt is heeft vaak ook lichamelijke klachten. En nee ik bedoel niet tussen de oren. Langdurig seksueel misbruik is een aanslag op je (kinder)lijf. En dan wat zware spanning, stress met je lijf doet. Dus belanden vele ook in de medische molen. En juist deze is een groot trigger bos.

Dokter moeten nu eenmaal aan je zitten om je te kunnen onderzoeken. Soms heb je de keuze voor een mannelijke of vrouwelijke arts maar niet altijd. Ze zitten niet alleen aan je, je moet je vaak ook nog uitkleden en dus zitten ze aan je naakte huid. Dat is nogal wat voor mensen die seksueel misbruikt zijn. En je weet met je verstand dat dit puur medisch is en toch voelt het vaak zo beklemmend zo beangstigend.

Onderzoeken zijn vaak moeilijk. Een MRI waarbij je in een buis stil moet liggen maakt je vaak panisch. Je bent de controle kwijt, je kan geen kant op. Voor iemand met PTSS een van de grootste angsten. Neem nu een maag/darm onderzoek waarbij er letterlijk iets in je lijf geduwd wordt. Dat wat we jarenlang moesten doorstaan dat er “iets” in je lijf of mond geduwd werd. Vraag om een roesje en leg uit waarom. Zonder was voor mij absoluut niet te doen. Eigenlijk mag er ook niemand mee naar binnen maar op uitdrukkelijk verzoek van mij mocht dit wel. Dat gaf me een veel rustiger gevoel. En dan nog maar niet te spreken over een gynaecologisch onderzoek dat is voor mij een no-go.

Een operatie is een aanslag op je geest en lijf. Eenmaal onder narcose heb je geen enkele controle meer, kan je niet zien wat er gebeurt. Dat kan heel beangstigend zijn. Maar ook alles eromheen. De kamer waar iedereen in en uitloopt maakte dat ik me heel onveilig voelde. Maar ook ontwaken uit de narcose, ik heb gevraagd of dat een vrouw wil doen. En dat kon gelukkig. Zo moest ik eigenlijk een katheter en ook daar het verhaal van iets in je lijf hebben, sterker nog in je vagina, afschuwelijk. Na overleg hebben ze bij mij de katheter niet ingebracht. Ook kreeg ik een eenpersoonskamer waar ook mijn hulphond op mocht komen. Heel belangrijk is dat je van tevoren goed met het ziekenhuis bespreekt wat voor jouw moeilijk is en wat je zou kunnen helpen. Door dit goed aan te geven kan je vaak al een heleboel ellende voorkomen al blijft het moeilijk.

Hetzelfde geld ook voor de tandarts. De mond en vooral in de mond is een no go gebied voor veel mensen die misbruikt zijn. Ik hoef hier denk ik niet te beschrijven waarom, dat kan iedereen zich wel verbeelden. Een controle van 5 minuten dat is nog wel te doen. Maar als er echt wat gedaan moet worden en zo’n tandarts lang in je mond bezig is dan wordt het een ander verhaal. Dat gevoel dat je niet kunt slikken, dat je stikt, dat je iets in je mond hebt maakt dat je gaat trillen, zweten en in paniek raakt. Ook hier geld praat erover, of ga naar een speciale angsttandarts.

Ik weet het telkens weer uitleggen is niet makkelijk. Maar de arts, tandarts, ziekenhuis kan je alleen helpen als jij aangeeft wat voor jou werkt om het iets makkelijker te maken. We moeten de gezondheidszorg ervan bewust maken wat dit met ons doet. Zij staan er niet zomaar bij stil!

Eén gedachte over “Seksueel misbruik en de gezondheidszorg,

  • september 14, 2018 om 4:26 pm
    Permalink

    Ja, ik begrijp je… De ellende uit mijn verleden is nog geen één procent van de jouwe, maar ook ik houd niet van aanrakingen. Zelfs niet van de kapster of de pedicure. Een ziekenhuiskamer delen met mannen is een crime. Laatst ben ik zo “flink” geweest dat aan te geven. En ze hadden begrip, gelukkig!
    Wat aanrakingen betreft, ik knuffel het liefst met onze hond. En dat terwijl mijn huidige partner een prima vent is.

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.