sjjjjt

Sjjjjt, je mag het aan niemand vertellen, zwijgen zal je. Klein meisje met een groot geheim. Jarenlang een geheim wat te groot is voor een meisje zo klein. Hij zit aan haar lichaam, neemt haar lichaam. En zij zwijgt, tegen iedereen. Ze is zo bang, ze wil dit niet, maar wat kan ze doen? Hij is zo groot en zo sterk, en zij is zo klein. Ze houdt van hem ondanks alles, want hij is toch haar pappa? Ze doet zo haar best een lief meisje te zijn, een poppedijntje zo noemde hij haar weleens toen ze nog heel klein was. Dan aaide hij haar en gaf haar kleine kusjes, dan was hij lief. Nu is hij niet meer lief, hij doet haar pijn.

Ze zijn verbonden met elkaar, niemand kent hem zo goed als zij. Ze kent zijn duistere kant, zijn seksuele verlangens. Zijn hersenspinsels, zijn gedachten kronkels. Ze kent zijn toneelspel, zijn masker, zijn onhebbelijkheden. Ze kent hem vanbinnen en van buiten. Hij kent haar diepste angsten, kent haar lichaam als geen ander. Weet hoe ze denkt en doet en hoe hij haar moet bespelen als een snaarinstrument.

Zij leeft in angst, 24 uur per dag. Altijd is er de dreiging wanneer “moet” ik weer? Wanneer slaat en schopt hij me? Word ik weer opgesloten? Wanneer doe ik weer iets fout? Alle energie wordt weggetrokken, altijd op je tenen lopen. Als ze zijn schaduw alleen al ziet gaat haar hart sneller kloppen. Van zijn stem wordt ze al misselijk. En dan die ogen, donker en vol haat als die haar aankijken voelt ze zoveel pijn dat het bijna niet te dragen is. Toch weet ze het geheim te doorbreken, ze is dan al volwassen. Ze luistert niet maar naar sjjjt, ze zwijgt niet meer.

Op een bepaalde manier ben ik nog steeds met hem verbonden. De herinneringen zitten in mijn hoofd, in mijn herbelevingen en nachtmerries. In de geur van brylcreem wat hij altijd gebruikte of van adem met bier, hij dronk elke dag. Het zit hem in een geur, kleur, gebaar, ogen, stem. Maar hij bespeelt mij niet meer, hij is uitgespeeld. Niemand is meer baas over mijn lichaam behalve ik zelf. De regie over mijn leven ligt in mijn handen en niet in die van hem. Het geheim is geen geheim meer. Zwijgen doe ik al jaren niet meer en zal ik ook nooit meer doen. Ik ben geen klein meisje meer wat graag een poppedijntje wil zijn. Ik ben nu een volwassen vrouw die liefde krijgt van een geweldige man en vrienden en het niet meer nodig heeft op lief gevonden te worden door een pappa, ik heb mijn eigen wereld nu en daar passen geen vader en moeder daders meer in!

4 gedachten over “sjjjjt

  • februari 15, 2017 om 6:53 am
    Permalink

    Ongelooflijk dat dit gebeurt is wat vreselijk! Lieve Angel zet hem op ben blij voor je dat je een lieve man heb met begrip! Sterkte kanjer

    Beantwoorden
  • februari 14, 2017 om 8:37 am
    Permalink

    Mijn mond valt altijd weer open als ik deze verhalen lees. Nooit meer zwijgen is één ding, de juiste woorden kunnen vinden is een ander. Daarbij komt dat ik telkens weer onder de indruk ben van de waardigheid en sterke wil om te overleven. Iemand die in staat is het heft in eigen hand te nemen, eigen keuzes te maken en de liefde te koesteren verdient alle respect.

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat