Blogs

Niet durven plassen

Niet durven plassen

We moeten allemaal plassen die drang heb je gewoon en kun je niet geheel controleren. Maar voor mij werd het een angstige gebeurtenis vol met schaamte. Ik probeerde het zo veel als ik kon op te houden tot telkens buikpijn aan toe. Dan had ik weer eens flink krampen omdat ik het te lang had opgehouden.
Meer informatie
Het lichamelijk trauma

Het lichamelijk trauma

Trauma doet veel in je hersenen en worden opgeslagen. En telkens wanneer het niet uitkomt, of je het niet verwacht pakken de herinneringen je. En dat is heftig, heel heftig. Maar dat is niet het enige waarin trauma/seksueel misbruik, mishandeling wordt opgeslagen. Ook je lijf “herinnert”. En al stop je het nog zo ver weg, je lijf herinnert. De lichamelijke herbeleving zijn zo enorm intens.
Meer informatie
Mijn missie

Mijn missie

Dat is nu na twee boeken mijn missie. Het uit de taboe sfeer halen. Het bespreekbaar te maken. Ieder naar zijn eigen rol laten kijken. Handvaten uitreiken. Inspireren en hoop geven. Of ik nu voor een groep van 80 professionals sta, voor studenten die hulpverlener gaan worden, voor een kleine groep mensen in een wijkhuis. Het maakt niet uit, telkens weer voel ik me bevlogen, voel ik de passie. Voel ik mijn missie weer een stapje dichterbij komen. Voel ik dat ook ik het verschil kan maken!
Meer informatie
Vakanties voor een mishandeld kind een hel

Vakanties voor een mishandeld kind een hel

De vakanties waren een regelrechte hel, geen enkele ontsnapping mogelijk. Mijn vader had geen nachtdiensten en was er dus elke nacht een paar weken achter elkaar. Gekooid voelde ik me, gevangen in mijn lijf. Dat lijf dat pijn deed, waar het brandde beneden. Chaos in mijn hoofd omdat “hij” er altijd was en ik dus elk moment weer iets heel fout kon doen. Waar ik elk moment straf kon verdienen.
Meer informatie
Zelfdoding

Zelfdoding

Zelfdoding is nog steeds een groot taboe onderwerp, we praten er niet over. Soms is er zelfs schaamte bij de nabestaanden. Een poging tot wordt vaak afgedaan met aandachttrekkerij. We negeren het, gaan maar niet op bezoek bij de nabestaande of degene die een poging deed omdat het zo ongemakkelijk is, wat moet je zeggen, hoe moet je je gedragen
Meer informatie
We denken te groot

We denken te groot

Ze nodigde me uit in haar caravan en gaf me een kop thee, keek me aan en vroeg: ‘Hoe gaat het met je’. Ze keek me recht aan en ik voelde dat ze oprecht belangstelling had. De eerste volwassenen in mijn leven die echt naar me keek. De tranen sprongen in mijn ogen zo overweldigend was het.
Meer informatie
Fragment ‘Mamma’ uit ‘Ik was het duivelskind’

Fragment ‘Mamma’ uit ‘Ik was het duivelskind’

Fragment uit mijn boek 'Ik was het duivelskind' dat wat ik het moeilijkste vond en vind, de rol van mijn moeder. De eerste keer dat zij me misbruikte stortte mijn wereld in...
Meer informatie
Chaos

Chaos

Het is 6 juli rond 19.30 als Nederland stilvalt, als we verbijsterd zijn, ongeloof, is dit echt? Ja het is echt, na Fortuin, van Gogh, Wiersma is ook nu Peter R de Vries neergeschoten. Zomaar in een drukke stad, tussen allemaal mensen valt er een reus neer. Eerlijk?
Meer informatie
Dirk 5 jaar mijn maatje

Dirk 5 jaar mijn maatje

Vandaag precies 5 jaar later, weet Dirk inmiddels al heel goed dat dit zijn thuis is. Hij is mijn rots in de branding, mijn maatje, mijn beste vriend, mijn spanningsmeter, mijn steun, mijn gedachtelezer. Je kan de band met een hulphond haast niet uitleggen.
Meer informatie
Geluk gehad of toch….

Geluk gehad of toch….

Hij kwam binnen en we gingen tegenover elkaar zitten. Bewust van mijn kant, een stukje afstand én zo kan ik iemand recht in de ogen aankijken. Ik keek in de meest lieve, zachtaardige, bruine ogen die ik ooit gezien had
Meer informatie
Geen geheimen meer

Geen geheimen meer

Met het uitkomen van mijn tweede boek ‘ik was het duivelskind’ heb ik mijn hele leven zo ongeveer op straat gelegd. Een beslissing die ik samen met mijn man genomen heb. Zeker praten over onze schulden (waar maar enkele mensen in onze omgeving van wisten) en onze seksualiteit was een grote beslissing. Daar praat je niet over, dat gaat gepaard met een stuk schaamte en ook schuldgevoel.
Meer informatie
Rollercoaster

Rollercoaster

Maar de foto die Harmen de Jong voor Mezza van Tonnie en mij maakte ontroerde me enorm. Ik werd er diep door geraakt, de zachtheid en de liefde in mijn eigen ogen. Toen ik hem voor het eerst zag moest ik huilen, dat is me bij een foto nog nooit gebeurt. En voor het eerst hangt er nu dus een foto aan de muur van mezelf. Voor mij is dit werkelijk een reuzestap. En ik kijk er nog steeds met ontroering naar, het roept gevoelens bij me op die ik niet herken, voor het eerst durf ik mezelf te zien.
Meer informatie
Vergankelijk

Vergankelijk

De puinhopen van al die jaren die je meemaakte. Een wirwar van pluizen die maar niet willen verwaaien. Die blijven plakken aan de kern van je bestaan. Dat ene pluisbolletje staat op een enorme hoge berg die bijna niet begaanbaar is. Maar toch begin je aan de klim.
Meer informatie
De politie, zo vaak mijn redding

De politie, zo vaak mijn redding

Telkens weer zochten ze me, met of zonder burgeralert of hulp van burgers. Telkens weer met een engelengeduld spraken ze me aan, namen me aan de hand en leidde me hun auto in op weg naar huis. De schaamte en de sorry van mijn kant al ik me realiseerde dat ze weer eens thuisbrachten. De frustratie aan hun kant dat de situatie maar bleef bestaan.
Meer informatie
Dissociëren de rode draad door mijn leven

Dissociëren de rode draad door mijn leven

Ik vind het fijn de puzzelstukjes te krijgen maar ook verdrietig. Het geeft me het besef hoe moeilijk ook mijn jeugd was en daarna. Hoe hard ik ook dissociëren nodig heb gehad om te kunnen overleven. Hoe belangrijk voor mij deze mogelijkheid om te ontsnappen is geweest en soms nog is
Meer informatie
Niet lief als baby?

Niet lief als baby?

Hoe kun je nu in hemelsnaam een baby al haten, kwalijk nemen dat ze er is? Het antwoord zal ik nooit krijgen en begrijpen zal ik het ook nooit. De band tussen een moeder en dochter was er ook niet in de eerste maanden. Mijn moeder lag 3 maanden in het ziekenhuis, terwijl ik al thuis was
Meer informatie
Vrijheid

Vrijheid

Vandaag vieren we onze vrijheid. Het is nu 76 jaar geleden dat de tweede wereldoorlog eindigde. Nooit meer, dat vieren we. Toch is vrijheid ook hier niet vanzelfsprekend. Vrijheid heeft ook andere vormen waardoor we dit niet als vanzelfsprekend ervaren
Meer informatie
Ruinerworld, een vat vol herkenning

Ruinerworld, een vat vol herkenning

We denken nu deze kinderen waren uit het zicht en daarom kon dit gebeuren. Niets is minder waar, wij leefden in een rijtjeshuis, ik ging naar school, zat bij een fanfare en toch kon het ook bij mij 25 jaar lang doorgaan. Ook in het zicht kun je compleet uit het zicht zijn.
Meer informatie
#IkZwijgNietMeer

#IkZwijgNietMeer

Daarom lanceren Maria Genova en ik met het uitkomen van het boek de hashtag: #IkZwijgNietMeer doe je mee?
Meer informatie
Het proces,

Het proces,

Het ging vanaf het begin al als vanzelf. De woorden spoten eruit, sneller dan ik kon typen. Alles zat in mijn geheugen ik hoefde het alleen nog maar op te schrijven. Dat klinkt makkelijker dan het is. Je verhaal opschrijven is nog geen boek. Je moet denken is het zo duidelijk?
Meer informatie
1 2 3 9
You cannot copy content of this page