• Mijn 2017 mooi en heftig

    Wat een jaar 2017 mooie momenten maar ook best heftig. Het begon voor mij met rugpijn en eindigde daarmee. Alleen heb ik vlak voor het einde van het jaar wel meer duidelijkheid, ik heb een hernia en ook de spieren zitten helemaal vast. Het jaar waarin ik groeide, letterlijk en figuurlijk. Ik werd zwaarder en mijn suiker was niet goed en dus naar de diëtiste. Koolhydraatarm was het advies en daar hield ik me aan. Toch werd ik zwaarder en viel niets af. De diëtiste gaf het op en dus wordt ik door de huisarts doorgestuurd en nu moet ik 30 junuari naar de internist. Maar ik maakte ook weer…

  • afscheid van vriendje sigaret

    Niemand hoeft mij te vertellen dat roken zeer ongezond is en op den duur dodelijk. Dat weet ik heel goed. Toch is de sigaret al jaren mijn geheime vriendje. Het begon vele jaren geleden toen ik in het internaat terecht kwam. Ik was ondanks de jeugdige leeftijd van iedereen de enige niet roker. Tot dan toe had ik het altijd weerstaan. Het was een heel moeilijke tijd en ik zag de anderen rustiger worden als ze een sigaret rookte, dat wilde ik ook. Het werd me ook keer op keer aangeboden en op een moment kon ik het niet meer weerstaan. Ik was begonnen en het leek een oneindige weg…

  • En toen viel mijn rots om!

    Tonnie, mijn man is al jaren mijn rots in de branding. Hij is degene die er altijd is, me overal naar toe brengt, paniek de kop indrukt. Zou niet weten wat ik zonder hem zou moeten. Maandag 31 juli zit hij in zijn stoel als ik denk wat doet hij raar. Zijn pen is gevallen die raapt hij niet op en hij blijft met zijn vinger dezelfde beweging maken. Ik vraag hem is er iets Tonnie? En dan schrik ik me kapot er komt alleen nog wat vreemd gebrabbel uit. Dan laat hij een glas limonade zo vallen uit zijn hand en zakt weg in zijn stoel. Onmiddellijk gaat er…

  • 1 jaar Hulphond Dirk

        Op 16 juli 2016 was het zover, Dirk kwam definitief bij mij wonen. Ik weet nog hoe opgewonden ik me die dag voelde, dit was waar ik meer dan een jaar aan gewerkt had. Zijn gastgezin vrouwtje kwam hem brengen. Bij beide emotie, bij haar omdat ze afscheid moest nemen en bij mij omdat ik hem voorgoed bij me mocht houden. Mijn nieuwe leven begon, mijn tijdperk met Dirk. De eerste dagen waren als een roes. Ik kon maar niet stoppen met naar hem te kijken, hem te knuffelen vol ongeloof dat ik nu een hulphond in mijn leven had. Het was een proces waar we aan begonnen, waar…

  • Het hele niersteen verhaal

    Het begon op 10 mei, ik werd in de nacht wakker met pijn in mijn rechternier. Huisartsenpost gebeld, slikt u maar paracetamol en kijk hoe het over een uurtje is. Nou precies hetzelfde dus wij naar de HA-post. De waarden in mijn bloed en urine werd gemeten en de arts dacht aan nierbekkenontsteking. Ondanks dat ik verder niet doodziek was en geen koorts had wat daar wel bij hoort. Ik heb wel tegen de man gezegd ik heb meer pijn dan u kunt zien want door mijn verleden kan ik niet goed pijn uiten. Maar goed ik kreeg antibiotica. Heel erg fijn want daarvan kreeg ik diarree zo erg dat…

  • Ervaringsdeskundigen

    Afgelopen zaterdag ben ik bij een samenkomst van ervaringsdeskundige geweest bij Brigitte Lommers van Jeugd over winnen. Wat een mooie mensen heb ik daar ontmoet, sommige kon ik al, andere zag ik voor het eerst. Allemaal heel krachtige mensen die zeker iets te vertellen hebben, iets toe te voegen hebben. Mensen die bij je binnenkomen, je in je hart raken. Allemaal zijn ze zover dat ze hun verhaal kunnen vertellen om daarmee anderen te kunnen laten voelen hoe het was, om te laten leren, zien wat de signalen zijn, wat belangrijk is om te weten als professional. Natuurlijk leer je veel uit de boeken, de signalen, waar je op moet…

  • De lente van mijn leven

    Deze mooie grote struik van 2 meter staat trots volop te bloeien in mijn tuin. Het is een winterbloeier dus hij staat al een tijdje in bloei. Op deze mooie zonnige lentedag straalt hij en ziet hij er zo krachtig uit. Aan de andere kant van de tuin begint een echte lentebloeier een bloesem te ontluiken, bijna, nog even en aan de andere kant staat een roze wolk. Prachtig vind ik dat als het weer lente word en alles langzaam weer tot leven komt in de natuur, als bruin weer groen wordt. Als bloemetjes weer langzaam open komen. We waren met de honden weg en je zag ze letterlijk dartelen…

  • Bewijzen

    “Daarnaast mis ik gedegen onderzoek. Het risico met dergelijke traumatische gebeurtenissen lijkt mij het waarheidsgehalte van jeugdherinneringen. Heeft Maria de hulpverlening, buren, klasgenoten etc. gesproken? Het lijkt het verhaal zoals Angel dat heeft ervaren, die een verknipte jeugd heeft gehad. Veel feiten zijn even aangestipt, zonder verder onderbouwd te worden en komen in mijn beleving opeens uit de lucht vallen. Kortom, dit onderwerp verdient het om beschreven te worden door een betere schrijver, bij voorkeur door een onderzoeksjournalist.” Dit is een stukje uit een review op bol.com op mijn boek Het Duivelskind. En ik zou me er niks van aan moeten trekken, toch raakt het me. Mijn boek is mijn…

  • In de hoek

    Wij gingen vroeger, als mijn ouders tenminste geen ruzie hadden, op zondagmorgen naar opa en oma. En wij niet alleen, bijna alle ooms en tantes en neefjes en nichtjes kwamen. Een drukke boel dus elke zondag. De volwassenen gingen rondom opa’s en oma’s ronde tafel zitten en dronken bier, wijn en martini. En wij kinderen gingen wat spelen in oma’s keuken die groot was maar koud, centrale verwarming hadden ze niet. Of met mooi weer buiten, opa had een enorm grote tuin. En zoals dat gaat met kinderen, af en toe was er wat gekibbel over en weer. Over wat we zouden doen en hoe en wie wat zou spelen.…

  • Sterfdag moeder

    Vandaag is de sterfdag van mijn moeder, inmiddels alweer 4 jaar geleden dat ik een anoniem berichtje op mijn blog kreeg, “weet je dat je moeder dood is” Ik weet nog dat ik aan mijn laptop zat en verstijfde en niet goed wist wat ik met dat berichtje moest. Was het waar of niet, daar ben ik eerst achteraangegaan en ja het was waar, ik kreeg het berichtje op vrijdag 8 februari, ze was toen al 3 dagen dood en zou de volgende dag gecremeerd worden. Via via kreeg ik de rouwbrief in handen en dat was pas echt een shock. Nergens stond een bedankje naar mijn moeder toe of…