• 1 jaar Hulphond Dirk

        Op 16 juli 2016 was het zover, Dirk kwam definitief bij mij wonen. Ik weet nog hoe opgewonden ik me die dag voelde, dit was waar ik meer dan een jaar aan gewerkt had. Zijn gastgezin vrouwtje kwam hem brengen. Bij beide emotie, bij haar omdat ze afscheid moest nemen en bij mij omdat ik hem voorgoed bij me mocht houden. Mijn nieuwe leven begon, mijn tijdperk met Dirk. De eerste dagen waren als een roes. Ik kon maar niet stoppen met naar hem te kijken, hem te knuffelen vol ongeloof dat ik nu een hulphond in mijn leven had. Het was een proces waar we aan begonnen, waar…

  • Het hele niersteen verhaal

    Het begon op 10 mei, ik werd in de nacht wakker met pijn in mijn rechternier. Huisartsenpost gebeld, slikt u maar paracetamol en kijk hoe het over een uurtje is. Nou precies hetzelfde dus wij naar de HA-post. De waarden in mijn bloed en urine werd gemeten en de arts dacht aan nierbekkenontsteking. Ondanks dat ik verder niet doodziek was en geen koorts had wat daar wel bij hoort. Ik heb wel tegen de man gezegd ik heb meer pijn dan u kunt zien want door mijn verleden kan ik niet goed pijn uiten. Maar goed ik kreeg antibiotica. Heel erg fijn want daarvan kreeg ik diarree zo erg dat…

  • Ervaringsdeskundigen

    Afgelopen zaterdag ben ik bij een samenkomst van ervaringsdeskundige geweest bij Brigitte Lommers van Jeugd over winnen. Wat een mooie mensen heb ik daar ontmoet, sommige kon ik al, andere zag ik voor het eerst. Allemaal heel krachtige mensen die zeker iets te vertellen hebben, iets toe te voegen hebben. Mensen die bij je binnenkomen, je in je hart raken. Allemaal zijn ze zover dat ze hun verhaal kunnen vertellen om daarmee anderen te kunnen laten voelen hoe het was, om te laten leren, zien wat de signalen zijn, wat belangrijk is om te weten als professional. Natuurlijk leer je veel uit de boeken, de signalen, waar je op moet…

  • De lente van mijn leven

    Deze mooie grote struik van 2 meter staat trots volop te bloeien in mijn tuin. Het is een winterbloeier dus hij staat al een tijdje in bloei. Op deze mooie zonnige lentedag straalt hij en ziet hij er zo krachtig uit. Aan de andere kant van de tuin begint een echte lentebloeier een bloesem te ontluiken, bijna, nog even en aan de andere kant staat een roze wolk. Prachtig vind ik dat als het weer lente word en alles langzaam weer tot leven komt in de natuur, als bruin weer groen wordt. Als bloemetjes weer langzaam open komen. We waren met de honden weg en je zag ze letterlijk dartelen…

  • Bewijzen

    “Daarnaast mis ik gedegen onderzoek. Het risico met dergelijke traumatische gebeurtenissen lijkt mij het waarheidsgehalte van jeugdherinneringen. Heeft Maria de hulpverlening, buren, klasgenoten etc. gesproken? Het lijkt het verhaal zoals Angel dat heeft ervaren, die een verknipte jeugd heeft gehad. Veel feiten zijn even aangestipt, zonder verder onderbouwd te worden en komen in mijn beleving opeens uit de lucht vallen. Kortom, dit onderwerp verdient het om beschreven te worden door een betere schrijver, bij voorkeur door een onderzoeksjournalist.” Dit is een stukje uit een review op bol.com op mijn boek Het Duivelskind. En ik zou me er niks van aan moeten trekken, toch raakt het me. Mijn boek is mijn…

  • In de hoek

    Wij gingen vroeger, als mijn ouders tenminste geen ruzie hadden, op zondagmorgen naar opa en oma. En wij niet alleen, bijna alle ooms en tantes en neefjes en nichtjes kwamen. Een drukke boel dus elke zondag. De volwassenen gingen rondom opa’s en oma’s ronde tafel zitten en dronken bier, wijn en martini. En wij kinderen gingen wat spelen in oma’s keuken die groot was maar koud, centrale verwarming hadden ze niet. Of met mooi weer buiten, opa had een enorm grote tuin. En zoals dat gaat met kinderen, af en toe was er wat gekibbel over en weer. Over wat we zouden doen en hoe en wie wat zou spelen.…

  • Sterfdag moeder

    Vandaag is de sterfdag van mijn moeder, inmiddels alweer 4 jaar geleden dat ik een anoniem berichtje op mijn blog kreeg, “weet je dat je moeder dood is” Ik weet nog dat ik aan mijn laptop zat en verstijfde en niet goed wist wat ik met dat berichtje moest. Was het waar of niet, daar ben ik eerst achteraangegaan en ja het was waar, ik kreeg het berichtje op vrijdag 8 februari, ze was toen al 3 dagen dood en zou de volgende dag gecremeerd worden. Via via kreeg ik de rouwbrief in handen en dat was pas echt een shock. Nergens stond een bedankje naar mijn moeder toe of…

  • Valse schaamte

    19 was ik toen ik vanuit het internaat mijn eerste flatje kreeg. Ik had helemaal niets en was dus blij met alles, een lamp van die, een stoel van daar, een pan van die en ga zo maar door. Een oude televisie en je kunt je het nu niet meer voorstellen, een zonder afstandsbediening, ja je moest nog opstaan om een andere zender op te zetten. Maar ik was blij met alles. En sommige spulletjes werden bij de kringloop gehaald. Maar in de loop der jaren verandert er van alles. Je verzamelt en koopt spullen. Verhuisd, gaat samenwonen, trouwen. Dure spullen hebben we nooit gehad maar we kochten wel nieuwe…

  • Het jaar 2016

    Bijna het einde van het jaar en als vanzelf ga je terug kijken. En voor het eerst in heel erg veel jaren is dat niet alleen maar akelig. Eigenlijk was 2016 het jaar van Dirk of in ieder geval van honden. In januari begon ik met de sessies om te kijken welke hond bij mij zou passen. Ik weet nog hoe spannend ik dat vond. Ik maar hoorde ik dat het Dirk zou worden en na een intensief traject (tweede traject want ik was al een tijd bezig) kwam Dirk in augustus bij me wonen. Daarmee veranderde mijn leven. Inmiddels hoort Dirk bij me als mijn ademhaling hij is er…

  • Ervaren en ontmoeten

    Gisteravond was een bijzondere avond, ik ging naar een avond in het kader van ontmoeten en ervaren gegeven door Patricia Beumer van Hartwerkplaats. Ik had totaal geen idee wat ik ervan moest verwachten. Dat ik mezelf had opgegeven vond ik al een hele overwinning. Op een na kon ik er niemand. Dat zou ik een jaar geleden al niet bedacht hebben dat ik dit zou durven. De groep was niet zo groot 13 vrouwen en een man, waardoor het eigenlijk wel comfortabel voelde voor mij. Dirk was er niet bij omdat degene waarmee ik meereed in een cabrio reed waar Dirk niet inpaste, superspannend dus voor mij om te gaan.…