• Valse schaamte

    19 was ik toen ik vanuit het internaat mijn eerste flatje kreeg. Ik had helemaal niets en was dus blij met alles, een lamp van die, een stoel van daar, een pan van die en ga zo maar door. Een oude televisie en je kunt je het nu niet meer voorstellen, een zonder afstandsbediening, ja je moest nog opstaan om een andere zender op te zetten. Maar ik was blij met alles. En sommige spulletjes werden bij de kringloop gehaald. Maar in de loop der jaren verandert er van alles. Je verzamelt en koopt spullen. Verhuisd, gaat samenwonen, trouwen. Dure spullen hebben we nooit gehad maar we kochten wel nieuwe…

  • Het jaar 2016

    Bijna het einde van het jaar en als vanzelf ga je terug kijken. En voor het eerst in heel erg veel jaren is dat niet alleen maar akelig. Eigenlijk was 2016 het jaar van Dirk of in ieder geval van honden. In januari begon ik met de sessies om te kijken welke hond bij mij zou passen. Ik weet nog hoe spannend ik dat vond. Ik maar hoorde ik dat het Dirk zou worden en na een intensief traject (tweede traject want ik was al een tijd bezig) kwam Dirk in augustus bij me wonen. Daarmee veranderde mijn leven. Inmiddels hoort Dirk bij me als mijn ademhaling hij is er…

  • Ervaren en ontmoeten

    Gisteravond was een bijzondere avond, ik ging naar een avond in het kader van ontmoeten en ervaren gegeven door Patricia Beumer van Hartwerkplaats. Ik had totaal geen idee wat ik ervan moest verwachten. Dat ik mezelf had opgegeven vond ik al een hele overwinning. Op een na kon ik er niemand. Dat zou ik een jaar geleden al niet bedacht hebben dat ik dit zou durven. De groep was niet zo groot 13 vrouwen en een man, waardoor het eigenlijk wel comfortabel voelde voor mij. Dirk was er niet bij omdat degene waarmee ik meereed in een cabrio reed waar Dirk niet inpaste, superspannend dus voor mij om te gaan.…

  • Voel me completer

    Als je in de WAO tegenwoordig WIA terecht komt dan tel je niet meer echt mee in de maatschappij, je komt aan de zelfkant te staan. We leven in een snelle maatschappij waarin je moet werken liefst nog enkele sociale clubs moet bezoeken en een flinke vriendenkring erop na moet houden. Als je dat allemaal niet meer lukt word je eenzaam. Ik weet daar alles van, ja ik heb een hele lieve partner toch heb ik me heel erg eenzaam gevoeld. Mijn leven draaide rond in de zorg. Therapie, dagbesteding waar het de hele dag over pillen en psychiaters ging, ik werd er gek van. Ik ben toch veel meer…

  • Zielsverwanten

    Zondag 25 september is onze trouwdag, 18 jaar alweer. Normaal zou ik deze blog op die dag schrijven maar omdat ik zaterdag naar de dag van het misbruikte kind ga en daar waarschijnlijk nog vol van zit schrijf ik dit nu. Soms voelt het nog alsof ik gisteren getrouwd ben. Ik zie het allemaal nog zo voor me. Wat voelde ik me voor het eerst van mijn leven mooi in mijn lange witte jurk. Daar stond ik dan in mijn slaapkamer, ik hoorde de bruidsmeisjes beneden gillen. En ja ik hoorde het ook, hoefgetrappel. En daar reed de koets de straat in met mijn stralende en zwaaiende toekomstige man erin.…

  • Het Duivelskind voorbij

      Gisteren heb ik mijn geheel nieuwe website gelanceerd, spannend. Waar ik over twijfelde was de banner met de kaft van Het Duivelskind. Die is nogal indringend en ook droevig. Het boek is 3 jaar geleden uitgekomen en inmiddels ben ik zoveel verder dan toen. Gelukkig durfde iemand me daarop te wijzen en te zeggen jij hebt zoveel meer kleur dan wat de site je nu toont. En dat trok me over de streep. En nu dus een kleurige banner. Wie me kent weet dat ik van kleur houd, vaak kleurige kleding draag en ook kleur in mijn huis heb. Ik doe nu dingen die ik 3 jaar geleden niet…

  • Verbondenheid

    Dinsdag was het dan zover, de boekpresentatie van Brigitte Lommers boek “Bevrijd van schaamte en schuld”. Het boek gaat over seksualiteit na seksueel misbruik en net als diverse van mijn lotgenoten heb ik in dit boek mijn seksuele beleving verteld. Dinsdag was dus de presentatie, want vond ik het spannend, niet alleen ging ik lotgenoten opnieuw ontmoeten, ik ging ook mensen voor het eerst ontmoeten. Maar gelukkig hoef ik dit niet alleen te doen uiteraard ging Dirk mijn hulphond mee en mijn man. Wat een steun heb ik dan toch om me heen hé, wat een geluk. Oh wat was het mooi, mijn grote vriendin heb ik bijna doodgeknuffeld we…

  • Een vader hoe zou dat zijn?

    Zondag is het weer zover, vaderdag. Een akelig gevoel in mijn buik bij al die berichten over liefdevolle vaders. Ik mis hem, nee niet mijn vader. Maar een vader want hoe zou dat zijn? Ik heb geen idee wat het woord vader inhoud. Voor mij is het een man die je verwekt, dan vervolgens mishandeld en misbruikt. Hoe is dat een vader hebben die met je lacht en huilt, die je troost, die hand in hand met je naar de kinderboerderij gaat? Een vader die je beschermt, die je eerste vriendje uitgebreid keurt, omdat hij alleen het beste voor zijn meisje wil. Een vader die je leert fietsen, die met…

  • Jurken voor mij deze zomer

    Het is nu iets meer dan 3 jaar gelden dat Het Duivelskind uit kwam. De meeste exemplaren liggen nu in kelders, op zolders en in boekenkasten. Voor mij is het allemaal nog dagelijkse realiteit. Het is heel veel gelezen en nog elke week komen er reacties binnen. Van hulpverleners tot mamma’s en pappa’s van scholieren tot oma’s en opa’s. Van Groningen tot Maastricht. Zo fijn als mensen zeggen ik kijk nu anders naar kinderen, let meer op signalen en bedenk me dit kan ook in mijn omgeving gebeuren. Daar doe je het allemaal voor dat mensen gaan nadenken dat we kijken naar de kinderen van nu en begrip hebben voor…