Divers

Jacky bedankt voor alles lieverd

Lieve, lieve Jacky, het is ruim 14 jaar geleden dat je bij ons kwam. Oh ik weet het nog zo goed, een piepklein hummeltje was je. Vanuit het nest naar onze roedel, met de katten Mary en Huub en hond Trixie (alle drie inmiddels overleden). Vanaf het begin draaide jouw wereldje om spelen en nog eens spelen en eten vooral het grote mensen eten dat was pas lekker, je kreeg het alleen veel te weinig vond je. Geaaid en gekroeld worden vond je minder leuk, je hield niet van gefriemel aan je lijf. Dat hebben we altijd gerespecteerd, je bent wie je bent en dat mocht ook. Wel wilde je altijd bij een van ons in de buurt liggen het liefst naast je op de bank opgekruld en ook dat mocht je altijd. En wat was je een boef de eerste jaren. Alles waar je in kon bijten, daar beet je in. Papier was nergens veilig en pantoffels waren geweldig speelgoed. Je mandje in stukken rukken was ook een geweldig spel. En zindelijk? Waarom, je kon toch gewoon plassen waar je stond. We hebben een engelengeduld met je gehad, en op een gegeven moment drong het door. Je deed alles netjes buiten en dingen kapot maken was ook niet meer favoriet.

Wat hebben we samen veel mooie momenten gehad en wat hebben we gelachen met je, je kon een enorme komiek zijn. En wat heb je over me gewaakt. Telkens als ik s ’nachts in totale verwarring de deur uit liep bleef jij janken en piepen tot het baasje je hoorde. Dan gingen jullie samen op zoek naar mij en wat was je een troost als ik jou dan zag. Wat heb je zo vaak gered en erger voorkomen, daar zal ik je altijd dankbaar voor zijn. Toen Huub stierf was je ineens alleen, dat vond je verschrikkelijk. Om half vier in de ochtend begon je al te piepen. Je was nog nooit alleen geweest en vond het te zwaar, te moeilijk. Ook als we overdag of in de avond weg waren liet jij je luidkeels horen. We hebben van alles geprobeerd, niets hielp, maar we beleven van je houden. Toen Dirk kwam was je zo blij, weer een maatje erbij en niet meer alleen in de nachten. Hoe groot en indrukwekkend Dirk ook voor je stond, jij ging niet aan de kant. Sterker nog je was ondanks je leeftijd sneller en pikte zo heel wat koekjes van Dirk weg, slimmerik!

De laatste tijd was je niet meer ons hondje, je had artrose en viel steeds vaker. Het eten werd minder en minder tot je niet meer at. Je kreeg van de DA iets tegen misselijkheid maar zelfs drinken kwam er in golven uit. Gister bleek dat je erg ziek bent. Je baasjes hebben lang met elkaar gesproken. Nog levensverlengende behandelingen of niet. Onze liefde voor je is groot, zo groot dat we laten gaan. We willen je niet laten lijden in een weg die toch in sterven eindigt. Lieve schat dank je wel voor alles en heb het goed daarboven.

6 Comments

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: