seksueel misbruik

Als thuis niet veilig is….

Alle kinderen uit mijn klas zijn zo vrolijk, ze lachen met elkaar en maken afspraken wie wanneer met elkaar speelt. Ik voel een steen in mijn maag, morgen is het zover, vakantie. Ik ben niet blij, ik ben bang en enorm verdrietig. Ik sta alleen en kijk toe. Niemand die met mij afspreekt, ik die met niemand afspreek. Het mag niet van mijn vader, met andere kinderen spelen. Ik ben bang, 6 weken thuis, geen enkele manier om even te ontsnappen van alles. Op school ben ik in ieder geval veilig. Geen handen die naar me graaien. Geen straffen, geen klappen. Leraren die zeggen dat ik slim ben en niet zoals thuis waar ik elke dag hoor hoe dom ik ben. Op school kan ik even ademhalen, bijkomen van de lange nacht waarin ik weer misbruikt werd, waar ik zoveel verdriet en pijn had. Maar nu is het morgen vakantie en kan ik niet meer ademhalen en bijkomen, zie ik bijna niemand, ben ik alleen, zo verschrikkelijk alleen.

Voor mij als kind en jongere waren de schoolvakanties verschrikkelijk. Zeker de weken dat mijn vader vrij had. Geen dag ging voorbij zonder straf. Hij had geen nachtdiensten of late of vroege diensten en dus alle tijd in de nachten om me te misbruiken. Hij zag alles wat ik deed en ergerde zich altijd wel weer aan iets wat ik deed. Alsof je in een kooi zit en je geen enkele kans hebt tegen je tegenstander en er ook geen uitweg is. Als je geen moment jezelf kan zijn, elke seconde op je tenen loopt, elke ademhaling stokt van angst. Als thuis niet veilig is…

Maar ik wist ook dat er een einde aan kwam, dat de grootste vakantie 6 weken duurde. Er was uitzicht al leken 6 weken oneindig te duren. En dan de kinderen van nu, Corona tijd. Scholen die gesloten zijn, ouders die thuiswerken. De hele dag op elkaars lip, irritaties, verveling, gestreste ouders. Bijna niemand komt op bezoek en je kan nergens heen. Dat is al flink zwaar als thuis veilig is maar voor kinderen waar het niet veilig is thuis is dit eigenlijk een onmogelijke situatie. Online lessen en dan vraagt de leraar wel hoe gaat het met je, maar met je vader die tegenover je zit te werken kan je niets anders dan goed zeggen. Je lievelingstante die altijd zo lief is tegen je komt niet door de Corona. Niemand die je hoort, niemand die je ziet. Eenzamer dan je ooit geweest bent.

Maandag mogen ze weer naar school de kinderen. En ik hoop dat de juffen en meester jou zien, je bemoedigend toe spreekt, naar je luistert, laat merken dat ze je opmerken. Ik hoop dat ze je laten bijkomen, even adem laten halen. Presteren op school is goed maar nu heb je eerst de ruimte nodig om je weer even veilig te voelen en ik hoop dat je die ruimte krijgt. Dat je juf of meester je even veilig laat voelen waar thuis niet veilig is.

4 Comments

  • Laurette de clerck

    Net je tekstje gelezen.Eerlijk gezegd had ik er op die manier nog niet bij stilgestaanDie corona is al een heel gedoe op zich.Als je dan als kind niet naar school kunt en geen “veilige” thuis hebt…Dat moet verschrikkelijk zijn.Je zou willen dat je al die kindjes kon helpen en redden….Hopelijk gaat het met jou goed Angelique en kun je je dagen, ondanks de corona, positief invullen.Lieve groet Laurette

  • Carla Copier

    Lieve Angelique Ik lees net je blog, en snap het helemaal. Alleen voor de meeste kinderen zal school niet veilig zijn. En dat komt door de overheid. Want wat hebben zij beslist. Als er een kind in de klas ziek is/wordt. Moet de hele klas in quarantaine. De juf/meester krijg een sneltest. De kinderen gaan voor 5 dagen naar huis, en moeten daarna verplicht getest worden. En als de test negatief is mogen ze weer naar school. Kinderen van groep 7 en 8 gaan een masker dragen. Hoe angstig zullen kinderen van dit alles worden. Zie je het voor je, kleine kinderen die een grote stok in hun neus zullen krijgen. Het is een zeer angstige tijd voor kinderen. Een zeer bezorgde oma.

    • Angélique

      Carla ik snap wat je bedoeld gewoon kind mogen zijn is zo moeilijk in deze tijd ook voor kinderen uit veilige gezinnen.
      Zo’n klein kind met mondkapje en inderdaad de test moet heel vervelend en bedreigend voelen. Toch fijn dat je zo bezorgd bent als oma en een steun kan zijn voor je kleinkinderen.

    • Laurette de clerck

      Net je tekstje gelezen.Eerlijk gezegd had ik er op die manier nog niet bij stilgestaan.Die corona op zich is al een heel gedoe.Als je dan als kind niet naar school kan en geen “veilige” thuis hebt, dat moet verschrikkelijk zijn…Je zou willen dat je al die kindjes kon helpen en redden….Hopelijk met jou alles goed Angelique, en kun je je dagen een beetje positief vullen, ondanks de corona. Lieve groet Laurette 🍀🍀🍀

Laat een reactie achter bij Laurette de clerck Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: