hulphond,  PTSS,  seksueel misbruik

Corona, hoe ga ik er mee om?

Het is moeilijk er mag en kan steeds minder. Ik mis vooral een knuffel van een vriendin. Ongedwongen ergens op bezoek gaan zonder telkens aan de 1 ½ meter te hoeven denken. Gewoon alle winkels in te kunnen. Ik kan het mondkapje missen als kiespijn. Deze week glimlachte ik vriendelijk tegen iemand me ineens realiserend dat diegene dat helemaal niet kan zien. Dat vind ik ook moeilijk mensen pijlen nu je de gezichtsuitdrukking niet goed kan zien. Ik kijk al lang niet meer alle praatprogramma’s en pluis geen kranten uit. Britse variant, Braziliaanse, Afrikaanse variant. Het maakt je alleen maar doodsbang en dat wil ik niet. Ik heb in mijn leven genoeg angst gekend.

Toch vind ik zelf dat ik me goed red in deze tijd. Ik denk dan terug aan de tijd dat ik gevoelsmatig echt in een isolement zat. De tijd dat ik nauwelijks naar buiten durfde en al helemaal niet alleen. De tijd dat ik elke seconde over mijn schouder keek uit pure angst. De tijd dat ik constant alert was en me helemaal niet kon ontspannen. Dat mijn huis mijn veilige cocon was en alles daarbuiten doodeng. Dat ik voor vervoer geheel afhankelijk was van mijn man of anderen. Dat op bezoek gaan en bezoek krijgen een beproeving was. Mijn eigen lockdown toen voor alle anderen nog alles normaal was.

Dan denk ik aan nu, de Corona tijd. Elke dag laat ik Dirk uit. We gaan samen door het park, waar 2 prachtige zwanen zitten waar ik zo van geniet. Soms komen ze heel dichtbij en blazen ze tegen Dirk. Ik heb de natuur zien veranderen van zomer-herfst naar winter en daar van genoten. Door mijn scootmobiel heb ik die vrijheid. Ik kan nog steeds even een boodschap doen, eten halen iets wat indertijd ondenkbaar was. Ik ben niet meer bang, kijk niet meer telkens om. Ga graag elke dag met Dirk op stap. Voel de wind, de kou en dat maakt dat ik voel dat ik leef écht leef.

Ja ook voor mij is Corona heel moeilijk, net als voor ons allemaal. Maar dan kijk ik naar wat ik allemaal nog kan en realiseer me dat ik ondanks de maatregelen nog vrijheid voel en me veel vrijer voel dan in al die moeilijke jaren. Dan tel ik mijn zegeningen en denk ik kom er wel door deze tijd samen met mijn man en niet te vergeten Hulphond Dirk.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.