Dader(s) in beeld, dag 5, hoe maak jij het verschil?

De week tegen kindermishandeling 2018

Het thema van dit jaar is: “Maak jij het verschil”. In mijn blogs de afgelopen dagen heb ik mijn daders in beeld laten zien. We woonden niet op een hutje op de heide, we hadden een omgeving. Familie die zag en hoorde hoe ik mishandeld werd en uitgescholden. Buren die ons s ’nachts wel hoorde maar ja. Leraren die wel opviel dat ik stil was, geen vriendjes had, vaak buikpijn en/of hoofdpijn had. Buurtgenoten die zagen hoe ik in de plaatselijke supermarkt tegen de grond geslagen werd. Een klasgenootje wat erbij was toen hij me tegen de grond sloeg. Een nichtje dat door hem van de trap af gegooid is. Buurtgenoten die opviel dat ik nooit buiten speelde. Een voogd die niet de moeite nam mij n vertrouwen te winnen maar me telkens terug naar huis stuurde. De zwemles waar ik plotseling niet meer in het water durfde. Een huisarts die het wel wist maar tegen de politie zei het gaat wel over. Met 30 graden truien met lange mouwen dragen en nog legio meer signalen.

Al die volwassenen in mijn omgeving deden niets. Soms hoor ik wel eens hoe kan dat nu jaren duren zonder dat iemand iets merkt. Inderdaad, dat is ook niet zo, natuurlijk merkt de omgeving iets. Het gaat erom wat ze er mee doen en dat is vaak niets en daardoor duurt kindermishandeling, kindermisbruik jaren. Als kind was ik ontzettend eenzaam, geen enkele volwassenen in mijn omgeving hoorde of zag me.

Daarin kan ook jij het verschil maken. Je hoeft niet meteen een kind te “redden”. Zet eens een kop thee, ga samen rustig aan tafel zitten en vraag gewoon eens hoe gaat het met je? Ga samen iets leuks doen. Laat gewoon merken dat je dit kind ziet, dat het niet onzichtbaar is. Ga een kind niet uithoren, of moeilijke vragen stellen, daar zijn de professionals voor. Ben die volwassenen in dat kind zijn leven die het verschil maakt. De buurvrouw, de leraar, de tante/oom, de oma/opa, de trainer allemaal mensen die dit verschil kunnen maken.

Melden, tja wat als ik het nu fout heb en er niets aan de hand is? Stel ik de wedervraag, stel dat er wel iets aan de hand is en doordat ik het niet meld kan het nog jarenlang doorgaan? Hoe sneller er hulpverlening is, hoe minder groot de schade voor dat kind is. Ben alert op de kinderen in je omgeving. Zij kunnen de situatie niet veranderen, daar zijn volwassenen voor nodig. Denk niet dat doet iemand anders wel, wat die iemand anders denkt precies hetzelfde. Laat het niet alleen aan de professionals over, die zien het kind niet, die lopen niet door de straten, speurend naar kinderen. Nee u bent de eerste ogen en oren.

Kijk op de website van voor een veilig thuis wat je kunt doen: https://www.vooreenveiligthuis.nl/ Vraag een vertrouwelijk gesprek aan met je wijkagent en deel je zorgen. Deel je zorgen met de school van het kind. Er zijn mogelijkheden om je zorgen te delen, te uiten. Maak jij het verschil?

4 gedachten over “Dader(s) in beeld, dag 5, hoe maak jij het verschil?

  • december 5, 2018 om 8:56 am
    Permalink

    Bedankt voor je mooie blogs! Ik sta iedere keer weer versteld van wat jij hebt meegemaakt en hoe je dit hebt kunnen omdraaien naar een mooi leven!
    Er borrelt alleen wel een vraag bij me naar boven: je had het namelijk over je twee opa’s. Een lieve en een grootvader-dader. Wist je lieve grootvader dat je mishandeld en misbruikt werd? Heb je er wel eens met hem over gesproken (misschien achteraf)? Was hij voor jou geen vertrouwenspersoon, een veilige haven? Als ik in mijn eigen omgeving kijk, vind ik buren verder weg van me staan dan mijn grootouders. Als zelfs de grootouders geen alarm slaan, wie dan wel?
    Dikke knuffel voor jou!

    Beantwoorden
    • december 5, 2018 om 9:08 am
      Permalink

      Mijn grootouders deden wat ze konden denk ik van die generatie. Mijn lieve opa was bang van mijn vader, was door hem bedreigt. Mijn oma riep wel tegen mijn vader sla niet zo hard, je slaat haar nog dood. Met mijn opa heb ik er nooit over kunnen praten. Daar was hij ook veel te emotioneel voor. Later heeft mijn oma wel dingen verteld, ook dingen die ik niet (meer) wist dat heeft me wel heel erg geholpen

      Beantwoorden
      • december 7, 2018 om 9:16 am
        Permalink

        Jeetje, wat heftig… Het moet voor hen een machteloos gevoel zijn geweest… 😓

        Beantwoorden
  • november 23, 2018 om 8:25 am
    Permalink

    Dank je dat je jouw verhaal deelt en uitlegt wat en hoe je iets kunt betekenen!

    Beantwoorden

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.