hulphond,  kindermishandeling,  seksueel misbruik

De week tegen kindermishandeling 2021

Deze week is het weer zover, de jaarlijkse week tegen kindermishandeling. En ook dit jaar is het weer hard nodig. Zeker door de Corona, waarin er meer meldingen van huiselijk geweld zijn geweest. Het thema dit jaar is dichterbij dan je denkt. En dat is juist de clou, het gebeurt bijna zeker ook in jouw omgeving. Het is vaker niet dan wel zichtbaar. En als er al een flintertje zichtbaar is dan sluiten we ons daar vaak voor af. Nee niet expres of bewust, het is gewoon zo dat het beangstigend is als het in je eigen omgeving gebeurt. De angst om te handelen is vaak groter dan de nood om te handelen. Wat als ik fout zit? Wat gebeurt er als ik het meld? Is het mijn schuld als het gezin uit elkaar valt? En nog vele andere vragen maken dat we handelingsverlegen zijn, oftewel niets doen.

We vertellen onze kinderen over de boeman in de bosjes, de man die je een snoepje wil geven of wil dat je komt kijken naar zijn puppy. Maar dat gebeurt allemaal niet zo heel vaak. In de meeste gevallen is de dader een bekende van het kind. En wat dan? Veel beter kun je een kind leren baas te zijn van eigen lijf. Leren dat als iemand aan je zit je dit geheim altijd mag vertellen. De waarde van nee zeggen leren. Want als je een kind zegt: “doe niet zo flauw, geef ome Jan eens een kusje”, hoe kan dat kind dan weten dat wat ome Jan doet als ze alleen zijn foute boel is? En laten we ons ook realiseren dat het niet alleen Ome Jan kan zijn maar ook Tante, moeder, buurvrouw. Dat daders mannen én vrouwen zijn. Slachtoffers meisjes én jongens.

In mijn kindertijd zwegen de volwassen mensen om me heen. Daardoor dacht ik juist dat het mijn schuld was. Ik was dat slechte kind en iedereen zag dat. Oh wat heb ik me jarenlang zo geschaamd om wie ik was. Geschaamd omdat ik er was. Wat was ik eenzaam als kind, het gevoel in je eentje te staan, niemand te hebben laat diepe littekens achter. Jij kan NU het verschil maken voor een kind door er gewoon te zijn. Door het kind te laten voelen, ik zie je, ik hoor je, jij bent niet alleen.

In deze week werkt ik daarom ook mee aan de campagne van Veilig Thuis: “doorbreek jij de stilte”. Samen met Dirk ging ik daarvoor op de foto en vertelde een stukje van mijn verhaal:

https://veiligthuis.nl/doorbreekdestilte/angelique/

Ik doorbrak de stilte en zal deze blijven doorbreken, ik zwijg nooit meer. Ik hoop zo het verschil te maken voor een lotgenoot die nog stil is en angstig. Het verschil voor een kind van nu die op dit moment net zo bang een eenzaam is als ik als kind was. Doe jij mee?

Foto Marjolijn Lamme

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: