Griep

Het griepseizoen is weer begonnen en nee ik heb geen griep gelukkig. Als kind had ik elke jaar wel griep soms ook meerdere keren. Mijn weerstand was door alle stress en verwaarlozing denk ik erg slecht. Griep of ziek zijn betekende niet dat ik in bed mocht liggen en dat er thee en kippensoep gebracht werd. Nee integendeel, ik werd gewoon naar school gestuurd. Ziek zijn is zwak en zwakte mag je niet tonen. En dus zat ik in de schoolbanken, rillend als een rietje met kleine oogjes en hoog rode konen.

Dan vroegen leraren of ik ziek was wat ik altijd ontkende. Meestal draaide het erop uit dat ik naar huis gestuurd werd, daar zou je blij mee moeten zijn maar dat was ik alles behalve. Met lood in mijn schoenen liep ik dan naar huis. Op school kon ik tenminste nog wat hangerig zijn, thuis was dat wel anders. De hele dag op je kont zitten of in bed liggen was er niet bij. Ik moest dus werken, klusjes doen.

Ga maar eens de wc poetsen met een tandenborstel als je echt de griep hebt. De vloer doen met een schuursponsje, koken boven die warme dampen, afwassen, en ga zo maar door. Oh wat voelde ik me dan beroerd. Wat heb ik vaak gedacht dat ik zou stikken. Door de inspanning werd het hoesten soms zo erg dat ik dacht ik ga dood. Er lag wel een kussen en een dekentje op de bank. Dat was voor als er bezoek kwam dan moest ik daar snel onder gaan liggen om te laten zien hoe “goed” ik verzorgd werd. Als kind dacht ik dat het mijn eigen schuld was dat ik ziek was en daarom straf verdiende. Hij ging ook altijd flink tegen me te keer, was boos als ik zwak was, dat was zijn visie, zwak niet ziek.

Nog steeds heb ik erg veel moeite met ziek zijn. Dan voel ik me schuldig en hoor ik zijn gescheld weer. In bed liggen kan ik nog steeds niet. Ik heb wel geleerd om niet meer de hele dag door te gaan en er ook momenten aan toe te geven. Ik realiseer inmiddels dat ziek zijn geen straf is maar gewoon domme pech. Dat mijn lichaam momenteel niet goed functioneert is voor mij dan ook erg moeilijk. Dat ik om hulp moet vragen nog moeilijker. Ik heb gelukkig bij lange niet zo vaak griep meer als dat ik als kind had. Ik durf nu ook goed voor mezelf te zorgen als ik ziek ben. Dat is lang anders geweest. Ziek zijn, een niet functionerend lichaam is nog steeds een trigger. Maar het haalt niet mijn hele denken en doen meer overhoop wat het lange tijd wel deed. Al probeer ik nog steeds om het te voorkomen, en kan ook erg balen als mensen die zich beroerd voelen toch gewoon gaan en je zo aansteken. Je kind liefdevol verzorgen zorgt ervoor dat deze later ook goed voor zichzelf zal zorgen.

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.