Jarig zijn leuk of toch niet

Over een week is het weer zover, ik ben jarig. Op 9 mei word ik alweer 49 jaar. Vroeger klonk dat vreselijk oud en nu voel ik me helemaal niet oud. Sterker nog mijn brein bruist als nooit tevoren. Jarig zijn is altijd een beetje beladen voor me. Door de nare herinneringen die ik aan mijn verjaardagen vroeger heb. Wat materieel betreft werd ik altijd “verwent”. De mooiste spullen kreeg ik en er was bewondering van familie en wat een bofkont ik wel niet was. Maar het echte cadeau moest nog komen. Misbruikt worden om mijn verjaardag te vieren, vreselijk vond ik het elk jaar weer. Wat had ik dat mooie materieel cadeau graag ingeleverd voor gewoon liefde, daar snakte ik naar, niet het nieuwste speelgoed.

Maar ook nadat het misbruik stopte bleef jarig zijn moeilijk. Omdat ik verder geen familie had bleef het een wat eenzame dag. Natuurlijk had ik al snel Tonnie en dat maakte dat ik me al meer jarig voelde. En tot nu toe doen we altijd iets leuks op mijn verjaardag. Nieuwe leuke herinneringen maken. Toch voelt het ook heden ten dage nog een beetje eenzaam als de brievenbus kleppert op mijn verjaardag en er nooit meer dan een, hooguit twee kaartjes zijn. Heerlijk post krijgen alleen wie moet mij in godsnaam post sturen op mijn verjaardag? Een lieve vriendin slaat me nooit over en daar geniet ik ook volop van.

Het is ook niet zo dat ik mijn verjaardag niet vier. Tonnie en ik doen dat op een dag tegelijk omdat we vlak bij elkaar jarig zijn. Een klein feestje zo groot is ons kringetje niet. Maar we vieren het en daar geniet ik nu wel volop van. Er is geen verborgen cadeau meer, niets wat ik niet wil en de regie ligt nu bij mij. Jarig zijn in vrijheid.

Ook dit jaar gaan Tonnie en ik het samen vieren, we gaan uit eten (lang leve social deal) en dan voel ik me feestelijk zo met hem samen uit zijn. Elk jaar gaat het wel even door mijn hoofd hoe mijn verjaardagen waren. Maar daar blijft het ook bij. Ik ben vooral dankbaar voor wat ik nu heb en geniet daar dan ook dubbel van, wetende hoe het ook kan zijn.

2 reacties op “Jarig zijn leuk of toch niet
  1. Leny schreef:

    Felicitatiekaart is onderweg 🙂
    Ook langs deze weg mijn hartelijke gelukwensen en geniet van de dag!

  2. Jolanda schreef:

    Als ik jarig ben vieren dat ook met een klein clubje zoveel vrienden hebben we niet. Vorig werd ik 50 jaar zijn zijn mijn vriend en ik samen met mijn ouders uiteten geweest. Onze hulp had het huis versiert met slingers en op het een bord geplakt met 50 erop. Ik kreeg van mijn ouders sieraden van swarovski. Voor de buitenwereld leken we vroeger het perfecte gezin. Maar je moest een weten wat er achter geloten gebeurt. Dat wist niemand. Gelukkig heb ik er wel met juiste hulpverleners over kunnen praten. Mijn ouders zijn uit het dorp waar we woonde verhuisd naar de andere kant van het land waar mijn broer ook woont. Ik heb niet zoveel contact meer met ze spreek mijn alleen nog via FaceTime 1 keer in de zoveel welen of via berichtje via de app.

    Groetjes,

    Jolanda

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.