Mag ik even je aandacht?

Mag ik even je aandacht? Ja van jou, ik wil je iets vragen. Heb je wel eens een kind in je buurt gekend of ken je een kind waarvan je denkt dat hij of zij het niet zo fijn heeft thuis? En als je zo’n kind kent wat heb je dan gedaan?

Er leven zo’n 119.000 kinderen die regelmatig te maken hebben met een vorm of meerdere vormen van kindermishandeling. Dat kan mishandeling zijn of seksueel misbruik of verwaarlozing of psychische mishandeling. Het is zeker niet altijd zichtbaar. Stel je moet met -5 graden in een zomerjas naar school fietsen, stel je hebt de vorige dag geen eten gehad, stel dat je elke dag uitgescholden wordt. Ook dit is allemaal kindermishandeling.

Ik was zo’n kind, ik werd mishandeld, uitgescholden, seksueel misbruikt. Het moeilijkste was de diepe eenzaamheid. Niemand die me hoorde, niemand die me zag. Geen enkele volwassenen in mijn jonge leven die me liet blijken ik zie jou. Zelfs niet als ik mishandeld werd met volwassenen om me heen.

Weet je wat ik daardoor dacht? Dat mijn ouders gelijk hadden. Elke dag hoorde ik weer dat ik lelijk was, dat ik dom was, dat ik slecht was. En de volwassenen in mijn leven bevestigde dat alleen maar. Als ik klappen kreeg waar de hele familie bij was, was ik niet boos omdat niemand iets deed. Nee ik schaamde me omdat ze zagen hoe slecht en lelijk en dom ik was. Dat is wat kinderen doen ze betrekken het op zichzelf en blijven de mishandelaars trouw.

Had iemand me maar eens een kop thee of chocomel gegeven, me aangekeken en gevraagd hoe gaat het me je? Ja zo simpel, het gevoel dat iemand je ziet, dat je niet niets bent zoals je zelf denkt. Een arm om me heen een aai over mijn bol, een gebaar dat er iemand van je houdt, om je geeft. Dat simpele gevoel er te toe doen heb ik niet gekend. Het heeft heel veel jaren geduurd voor ik het gevoel had er te toe doen. Die eenzaamheid, dat gevoel er niet te mogen zijn is zo ingrijpend in het leven van een jong kind, dat dit als volwassenen jarenlang de sporen ervan draagt.

Je hoeft ons niet te redden, dat kan je ook niet. Maar laten zien, voelen en horen dat je ons ziet dat kan jij wel doen. En dat lieve jij kan een enorm verschil maken in het leven van een kind. Dus wat doe jij als je denkt dat een kind het niet zo fijn heeft thuis?

1 Reactie op “Mag ik even je aandacht?
  1. Ineke schreef:

    Ik hoop dat heel veel mensen dit ook echt gaan doen en niet twijfelen om iets te vragen . Want beter wel iets vragen als niks doen en wegkijken , want daar help je een kind zeker niet mee !

Laat een reactie achter bij Ineke Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.