Oorlog/trauma

We weten allemaal wat een verschrikkingen er hebben plaatsgevonden in de tweede wereldoorlog. Nog maar enkele kunnen de verhalen, nu 74 jaar later nog vertellen. Deze mensen vertellen hun verhaal alsof het gisteren was, nog steeds geraakt door alles wat ze moesten meemaken. Mij raken deze verhalen, net als velen van ons ook. Niemand die zegt het is nu al zolang geleden hou erover op, vergeet het. Nee sterker nog we vinden dat de verhalen verteld moeten worden, dat we nooit mogen vergeten wat er is gebeurd. En terecht!

Het gekke is dat als je zelf met ernstige trauma’s te maken hebt gehad, zoals in mijn geval 25 jaar lang seksueel misbruik, mishandeling, vernedering, maar dat kan van alles zijn. Dan zegt iedereen al vrij snel. Je moet er eens over op houden. Vergeet het nu maar. Onze verhalen van verschrikking mogen niet verteld worden. Seksueel misbruik, mishandeling is niet iets van deze tijd, zolang er mensen zijn bestaat dit al. En zolang als er mensen zijn zal dit blijven bestaan, daarover maak ik me geen illusies. Honderden jaren van ernstig leed en we zwijgen. Juist door te vertellen wordt er steeds meer duidelijk, preventie, voorlichting het is zo belangrijk maar dat kan niet wanneer we onze mond moeten houden.

Begrijp me niet verkeerd ik wil geen enkel leed met elkaar vergelijken. Dat kan en mag ook niet, leed is persoonlijk en echt voor iedereen die geleden heeft onder wat dan ook!!

Er zijn talloze boeken van oorlogsleed te lezen, met verhalen die enger zijn dan de ergste horrorboeken. Onvoorstelbaar echt, en niemand die dit in twijfel trekt en dat is eveneens zo terecht!

Maar dan schrijft een incest/seksueel misbruik slachtoffer een boek, een artikel. Dan word je in twijfel getrokken helaas soms zelfs openbaar in bekende praatprogramma’s, in kranten en tegenwoordig op het internet. We vinden het onvoorstelbaar dat mensen dit doen, dat kan toch niet zeggen we dan. Als we een ding uit oorlogen kunnen leren is dat mensen tot onvoorstelbare dingen in staat zijn, dat mensen ander onvoorstelbaar leed kunnen aandoen en ja ook kinderen. Maar deze mensen die dat kunnen leven ook onder ons, misschien wel achter de voordeur bij je buren. Kinderen ook vandaag maken afschuwelijke dingen mee en ook dat mogen we nooit vergeten!!!

Welke trauma’s mensen ook aangedaan worden, het mag verteld worden, we mogen ervan leren. Zodat de toekomst mooier en veiliger zal zijn.

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.