seksueel misbruik

Op naar 2021

Het afgelopen jaar was een jaar wat we niet snel zullen vergeten. De wereld zoals we die kennen stond en staat volledig op zijn kop door Corona. We leerden woorden als coronamoeheid, 1 ½ meter samenleving, irmaatje, hoestschaamte en ga zo maar door. Mijn hart gaat naar alle mensen die door dit stomme virus hun naasten verloren. Het maakte ook pijnlijk duidelijk hoe hard onze maatschappij is. Mensen stonden loodrecht tegenover elkaar. Of je tegen of voor de maatregelen bent zodra je er iets over zegt op social media word je aan alle kanten aangevallen #doeslief ging niet meer op in 2020. Toch ontstonden ook hele mooie initiatieven en zijn er gelukkig nog veel mensen met het hart op de goede plek. Laten we dat vooral koesteren.

Voor mij persoonlijk was het eigenlijk, ondanks Corona, geen slecht jaar. Ik vond en vind het moeilijk dat je geen mensen mag knuffelen, even aanraken. Ik mis het menselijk contact dat voor mij zo belangrijk is. Ik mis de lezingen, ben ik eindelijk op dreef, stopt alles. Heel moeilijk vond ik dat. Maar begin februari geef ik mijn eerste online lezing, gelukkig weer mijn stem laten horen al gaat dat nu heel anders. Mijn vrijwilligerswerk ging gewoon door met vooral online vergaderen. Het wijkblad wat ik maak is geen probleem dat is computerwerk thuis dus ook dat ging gewoon door. Tonnie die in de voedingsindustrie werkt heeft vanaf dag 1 gewoon gewerkt en zijn baan is nooit in gevaar geweest. In deze tijd al iets om dankbaar voor te zijn. En de Corona heeft ook voordelen, winkelen is een stuk leuker nu iedereen afstand houdt. Het maakt me minder benauwd tijdens het boodschappen doen. Het mondkapje was wel een ding, wat een paniek in het begin. Door heel veel te oefenen is me ook dat weer gelukt, ik kan een mondkapje op in de winkel.

Natuurlijk heb ik Dirk en die heeft geen boodschap aan de veranderde wereld, die wil gewoon elke dag uit, de grote ronde maken en zijn behoeften buiten doen. Dat maakt dat ik gewoon elke dag met mijn scootmobiel er op uit ga ook in deze tijd. Wat gezondheid betreft, buiten de normale dingen, geen noemenswaardige problemen en dat is weleens anders geweest, afkloppen dus. In de zomer heb ik genoten van het zwembad in de tuin, waar ik nu eindelijk zonder angst en vol genieten in kan. Mijn verjaardag die ondanks Corona zo bijzonder werd met een huis helemaal vol bloemen, wat voelde ik me geliefd. En de kerst waarin ik zoveel naastenliefde mocht ontvangen. Het ontroerde me en maakte me helemaal warm vanbinnen.

En uiteraard de aanvang van mijn nieuwe boek Ik was het duivelskind. Ik heb wat getikt de afgelopen maanden. Goed overlegt met Tonnie of ik bepaalde onderwerpen erin mocht zetten. De kanjer staat ook hierin weer 100% achter me. En zo kan ik een boek maken waarin alle gevolgen van incest en kindermishandeling aan bod kan komen. Ik kon het gevoel van de totale wanhoop zo weer oproepen en voelen en dus ook over schrijven. Maar ook over al het moois wat me overkomen is en hoe dat voelde. En zo ontstaat er een indringend boek. In maart zal het in alle winkels liggen. Ik kijk er enorm naar uit. Het begin van 2021 zal voor mij dan ook in het teken staan van mijn boek.

Ik wens iedereen een heel goed uiteinde en wens dat jullie een mooi 2021 zullen hebben, dat dromen maar mogen uitkomen!

Warme knuffel

Angélique

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: