seksueel misbruik

Vrijheid jubileum

Dit jaar vier ik een jubileum, het was op 4 september precies 25 jaar geleden dat ik voor het laatst mishandeld en misbruikt ben. Dus 25 jaar vrijheid, mijn bevrijdingsfestival. Het jaar waarin ik 50 word en waar dus nu de helft van mijn leven bestond uit misbruikt worden, mishandeld worden en vernederd. Dat lijkt lang geleden 25 jaar maar als je bedenkt dat ik pas de helft van mijn 50 jaren in vrijheid leef is dat niet zo lang. Hoe vaak me gezegd is in die 25 jaar vrijheid vergeet het en ga door, was het maar zo simpel. Kijk naar de mensen die in oorlogen leven jarenlang, kijk naar Nederland 5 jaar oorlog de verschrikkingen nooit vergeten. En nee ik wil niet vergelijken maar er zijn wel overeenkomsten. De angst, de dood met regelmaat in de ogen kijken, nooit vrij zijn. Dat kun je niet zomaar vergeten en verder gaan.

De volgende 25 jaar van mijn leven worstelde ik met de enorme gevolgen. In mijn hoofd was ik niet vrij daar gebeurde het allemaal nog steeds. Het gevecht daarmee was misschien nog wel zwaarder als het meemaken en er middenin zitten. Voor mij was dat toen normaal, het was gewoon zoals het was. Pas nadat ik me vrij worstelde kwam het besef, ik ben seksueel misbruik en mishandeld en verwaarloost 25 jaar lang. In het begin was die vrijheid beangstigend. Wat moest ik nu? Er was geen ritme meer, geen sturing meer. Mijn zelfvertrouwen of wereldbeeld was nihil. Zo afgeschermd opgevoed dat ik geen idee had hoe de wereld in elkaar zat en ik was dus totaal verloren.

Het heeft vele jaren geduurd voor ik me kon bewegen in deze voor mij nieuwe wereld. Voor ik met mijn hoofd omhoog durfde te staan. Voor de chaos in mijn hoofd te behappen was. Voor ik daadwerkelijk vrijheid ervaarde. En wat was dat een sensatie zoiets had ik nog nooit gevoeld. Het besef is er steeds vaker. Dan sta ik in de ochtend in mijn tuin tussen al het groen en zie en hoor vogeltjes, een bij, een bloem die straalt. Ik draai me rond en voel het briesje in mijn haren. De dag ligt voor me en ik mag doen wat ik wil, ik hoef niets, ik hoef nergens op te letten en dan voel ik me helemaal vrij. Als ik met Dirk en mijn scootmobiel door het park rijd de zon op mijn lijf voel, om me heen jonge eendjes zie, de fontein boven de vijver uitkomt dan voel ik me vrij. Ik kan weer om me heen kijken en ook echt zien en in me opnemen. Dat is zolang zo anders geweest.

En ja in mijn hoofd is nog steeds soms donker en het gevecht is er ook nog. Maar dat is het niet meer alles. Er is zoveel meer bijgekomen, zoveel licht in mijn leven. En dus vier ik mijn jubileum, 25 jaar bevrijd!

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: