seksueel misbruik

Wat heb ik gemist als kind?

Een mooie foto bij dit bericht, ik ben hier amper 5 jaar oud. Ik zit nog op de kleuterschool en toch is mijn leven al zo zwaar. Ik word mishandeld, ik word misbruikt, ik word vernederd. Complimenten zijn me vreemd. Zo vaak krijg ik te horen wat een rotkind ik ben, hoe slecht, hoe onhandig, hoe lelijk ik ben, een duivelskind. Huidhonger is nu een veelgebruikte term, dan heb ik die mijn jeugd lang gehad. Een knuffel uit liefde, een zoen uit liefde en niet uit machtsmisbruik. Elke dag weer was ik bang en deed zo mijn best om lief te zijn, maar om de een of andere redenen lukte me dat nooit.

Ik ging naar school, daar was tenminste geen misbruik maar spelen met andere kinderen mocht ik nooit van mijn ouders. Ook niet na school, wat was ik jaloers als ik de buurtkinderen met elkaar zag spelen buiten, en wat voelde ik me schuldig dat ik dat niet verdiende. Wat was ik ontzettend eenzaam. De zondagen als we met de hele familie bij oma waren en hij me zo hard sloeg en me in de hoek zette, de schaamte die ik dan voelde. Mijn vader schaamde zich totaal niet, hij mishandelde me gewoon waar anderen bij waren, de familie, in de supermarkt.

Wat ik zo ontzettend gemist heb is dat niemand me zag, of wilde zien. Nooit vroeg iemand aan me ‘hoe gaat het met je?’. Nooit eens een aai over mijn bol en ‘dat heb je goed gedaan’. Het gevoel er niet toe te doen, het gevoel geen bestaansrecht te hebben, het gevoel dat ik niets maar dan ook niets waard was. De leegte die het veroorzaakte in mijn hart was zo groot. Alsof ik hol van binnen was en zo koud, er was geen warmte om het te vullen. Een tante die vele jaren later zegt ‘wat moet jij je ongelukkig gevoeld hebben, ik vond je een zielig kind’. Maar in mijn beleving was dat anders, doordat alle volwassenen in mijn leven niets deden en me negeerde dacht ik echt dat alles wat me overkwam zo terecht was, het lag aan mij.

Misbruikt worden is vreselijk, alsof je verscheurd wordt vanbinnen. Mishandeld worden doet fysiek pijn soms zelfs dagenlang. Maar niet gezien worden, genegeerd worden, niet gehoord worden, liefde ontberen dat doet oneindig veel pijn vanbinnen. Het maakt je bestaan zo eenzaam en zo leeg. Wat er ook gebeurt sluit je ogen niet, geef eens dat compliment, geef eens die aai over de bol en vraag eens ‘hoe gaat het met je?’….

4 Comments

  • Tja

    Indrukwekkend geschreven weer!
    Maar wat ik heel verdrietig vind en niet begrijp: je bent dus wél gezien, in ieder geval door één tante. Waarom heeft zij dan niets gedaan? Waarom logeerde je niet af en toe bij haar zodat je op adem kon komen en misschien ooit je hart kon luchten?

  • Marieke

    Ik ben je boek aan het lezen, het duivelskind. Ik ben halverwege.. wat een heftig verhaal. Ik leef met je mee.. gek natuurlijk want ik ken je niet en jij kent mij niet. Ik lees het met mijn mond open van verbazing. Hoe heeft iedereen dit zo door kunnen laten gaan.. hoe hebben ze je als hulpverleners jaren lang in de steek gelaten.. ik voel verdriet vanbinnen.. zo heftig. En je zit vast niet op mijn reactie te wachten maar ik kon het niet laten. Wat moet jij je eenzaam en alleen en onbegrepen hebben gevoelt. Knap en ik heb diep respect voor je dat je door bent blijven vechten, ook tegen jezelf en al je aangeleerde verkeerde gedachtes. Ik heb zelf ook cptss en kan daardoor een beetje begrijpen hoe dat gevecht tegen jezelf en je gedachten voelt. Je mag trots zijn op jezelf! Meer dan trots. ❤

    • Lindsey

      Lieve sterke vrouw!

      Ik heb je boek gelezen. Met veel ongeloof en pijn! Wat een vreselijke ellendige tijd heb jij gehad :(. Kan me met geen haar voorstellen hoe het voor jou geweest moet zijn :’( onbegrijpelijk hoe mensen die jouw voorbeeld zouden moeten zijn. Jou bescherming. Je zoveel verdriet en pijn hebben kunnen doen. En dan de mensen die jou uit die situatie hadden moeten halen je zo hebben laten stikken.
      Maar lieve sterke vrouw! Kijk eens wat een vechter jij bent! Hoe ongelooflijk sterk en moedig!! Hoe trots jij op jezelf mag zijn! Want hier sta je dan. Een eigen boek. Een website. Je hebt veel mensen bereikt met je verhaal en weet zeker daarmee al een hoop mensen hebt geholpen!
      Heb ontzettend veel respect voor jou! Want dit is ontzettend moedig!!
      Ben trots op jezelf en geniet van al het moois wat op je pad gaat komen nog.

      Heel veel liefs Lindsey.

Laat een reactie achter bij Lindsey Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: