-
Kindermisbruik óók een aanslag op je lijf.
Erik en ik zitten aan tafel. Opeens kan ik niet meer slikken, ik heb het gevoel dat ik stik en wapper in paniek met mijn armen. Niet huilen, van papa mag ik niet huilen. Met een flinke slok water lukt het om mijn eten weg te spoelen. Maar ook de komende dagen lukt het slikken niet, en ik word zelfs al misselijk als ik eten ruik.
-
Het proces,
Het ging vanaf het begin al als vanzelf. De woorden spoten eruit, sneller dan ik kon typen. Alles zat in mijn geheugen ik hoefde het alleen nog maar op te schrijven. Dat klinkt makkelijker dan het is. Je verhaal opschrijven is nog geen boek. Je moet denken is het zo duidelijk?
