• Het proces,

    Het ging vanaf het begin al als vanzelf. De woorden spoten eruit, sneller dan ik kon typen. Alles zat in mijn geheugen ik hoefde het alleen nog maar op te schrijven. Dat klinkt makkelijker dan het is. Je verhaal opschrijven is nog geen boek. Je moet denken is het zo duidelijk?

  • Belangrijk, een goede huisarts

    Hij luistert echt, kijkt me recht aan en laat blijken me écht te horen. Hij heeft humor, kan goed relativeren en is niet van de drama’s. Geeft me autonomie, laat me meepraten en meedenken. Hij is open, eerlijk, transparant. Om heel eerlijk te zijn is het mijn eerste huisarts waar ik me goed bij voel.

  • Mijn boodschap

    Nee het gaat veel verder, zeker als je nog een klein kind was toen het allemaal begon. Je moet het zien als een huis dat je zonder fundering bouwt, dat zal op den duur in elkaar storten. Als je als kind geen goede fundering kunt opbouwen stort je ergens in elkaar.

  • Wat heb ik gemist als kind?

    Nooit eens een aai over mijn bol en ‘dat heb je goed gedaan’. Het gevoel er niet toe te doen, het gevoel geen bestaansrecht te hebben, het gevoel dat ik niets maar dan ook niets waard was. De leegte die het veroorzaakte in mijn hart was zo groot. Alsof ik hol van binnen was en zo koud, er was geen warmte om het te vullen.