• Wat is geluk?

    Ik voel me vooral vrij, vrij in beweging waarnaar toe. Vrij in die dingen kunnen doen waar ik blij van word. Vrij om lief te hebben en om van gehouden te worden. Vrij om niet meer dagelijks in angst te leven. Vrij om te genieten van de mensen om me heen. Vrij om te genieten van de natuur om me heen. Nu sta ik op en denk: wat voor moois zal deze dag me brengen?

  • Mijmeren over 2021

    Vanmorgen reed ik met Dirk door het park om even naar de bakker te gaan en zag een prachtige lucht. Zo mooi dat ik een moment stil ben gaan staan en genoten heb. Het was een raar jaar voor ons allemaal met corona, maar deze prachtige lucht gaat verder dan maatregelen

  • Kindermisbruik óók een aanslag op je lijf.

    Erik en ik zitten aan tafel. Opeens kan ik niet meer slikken, ik heb het gevoel dat ik stik en wapper in paniek met mijn armen. Niet huilen, van papa mag ik niet huilen. Met een flinke slok water lukt het om mijn eten weg te spoelen. Maar ook de komende dagen lukt het slikken niet, en ik word zelfs al misselijk als ik eten ruik.

  • Ik word gezien!

    Tot ik mede door Dirk en de juiste mensen om me heen steeds meer vertrouwen kreeg in mezelf en andere mensen. Na 20 jaar nooit alleen de deur uit voor het eerst alleen boodschappen doen was een sensatie om mee te maken. Nu ben ik afhankelijk van een scootmobiel maar ik zit nu zo anders. Rug recht, hoofd omhoog én ik kijk de mensen aan

  • De week tegen kindermishandeling 2021

    In mijn kindertijd zwegen de volwassen mensen om me heen. Daardoor dacht ik juist dat het mijn schuld was. Ik was dat slechte kind en iedereen zag dat. Oh wat heb ik me jarenlang zo geschaamd om wie ik was. Geschaamd omdat ik er was. Wat was ik eenzaam als kind

  • En dan heb ik het druk

    En dan nu ineens vliegen de aanvragen me om de oren en heb ik voor het eerst ook nee moeten zeggen. Te druk ineens en wat is dat na alle stilte een raar en overweldigend gevoel. Het maakt me zo blij, het kan weer, ik mag weer. Mijn ervaringsverhaal gaat weer het land door, van Amersfoort, naar Eindhoven, naar Rotterdam.

  • Zelfdoding

    Zelfdoding is nog steeds een groot taboe onderwerp, we praten er niet over. Soms is er zelfs schaamte bij de nabestaanden. Een poging tot wordt vaak afgedaan met aandachttrekkerij. We negeren het, gaan maar niet op bezoek bij de nabestaande of degene die een poging deed omdat het zo ongemakkelijk is, wat moet je zeggen, hoe moet je je gedragen

  • Dirk 5 jaar mijn maatje

    Vandaag precies 5 jaar later, weet Dirk inmiddels al heel goed dat dit zijn thuis is. Hij is mijn rots in de branding, mijn maatje, mijn beste vriend, mijn spanningsmeter, mijn steun, mijn gedachtelezer. Je kan de band met een hulphond haast niet uitleggen.

  • Geen geheimen meer

    Met het uitkomen van mijn tweede boek ‘ik was het duivelskind’ heb ik mijn hele leven zo ongeveer op straat gelegd. Een beslissing die ik samen met mijn man genomen heb. Zeker praten over onze schulden (waar maar enkele mensen in onze omgeving van wisten) en onze seksualiteit was een grote beslissing. Daar praat je niet over, dat gaat gepaard met een stuk schaamte en ook schuldgevoel.

  • Dissociëren de rode draad door mijn leven

    Ik vind het fijn de puzzelstukjes te krijgen maar ook verdrietig. Het geeft me het besef hoe moeilijk ook mijn jeugd was en daarna. Hoe hard ik ook dissociëren nodig heb gehad om te kunnen overleven. Hoe belangrijk voor mij deze mogelijkheid om te ontsnappen is geweest en soms nog is