• Dissociëren de rode draad door mijn leven

    Ik vind het fijn de puzzelstukjes te krijgen maar ook verdrietig. Het geeft me het besef hoe moeilijk ook mijn jeugd was en daarna. Hoe hard ik ook dissociëren nodig heb gehad om te kunnen overleven. Hoe belangrijk voor mij deze mogelijkheid om te ontsnappen is geweest en soms nog is

  • Corona, hoe ga ik er mee om?

    Ik denk dan terug aan de tijd dat ik gevoelsmatig echt in een isolement zat. De tijd dat ik nauwelijks naar buiten durfde en al helemaal niet alleen. De tijd dat ik elke seconde over mijn schouder keek uit pure angst. De tijd dat ik constant alert was en me helemaal niet kon ontspannen.

  • Weer aan het schrijven

    Het is inmiddels 7 ½ jaar geleden dat Het Duivelskind uitkwam. Dat is een hele tijd waarvan ik me nauwelijks realiseerde hoeveel er allemaal gebeurd is. De uitgever en Maria hebben al eens eerder gepolst of ik geen vervolg wilde schrijven. Op dat moment moest ik er niet aan denken ik was daar verre van aan toe. Als je hoofd nog overloopt en er te veel gebeurt in je leven is dat niet het moment om een boek te schrijven. Daarvoor moet je leven stabiel zijn zodat je het ook aankunt. Nu is het wel zover, ik ben eraan toe. Dit keer ga ik ook gerichter te werk. Ik maak…

  • Het mondkapje

    Maar dan komt het mondkapje. Ik zet het ding op en vrijwel onmiddellijk ben ik terug in mijn slaapkamer, als kind en voel ik dezelfde angst als toen, IK STIK!! Met mijn verstand probeer ik te redeneren ik ben veilig, ik ben veilig. Het lukt niet dat gevoel dat zo overbekende gevoel overheerst.

  • Een hulphond, DE oplossing?

    Een Hulphond is geen oplossing, maar een hulpmiddel. Dat klinkt wat kil wat het is verre van een ding, het is een levend wezen. De hond helpt je in het dagelijks leven met dingen te gaan doen die je niet alleen durft, helpt je om je eigen spanningen en gedrag te herkennen en nog veel meer. Maar het is nog steeds zo dat je zelf ook stappen moet zetten.

  • Structuur, bijna van levensbelang

    Zoals voor zoveel mensen met psychiatrische klachten is structuur voor mij erg belangrijk. Mijn leven is op dit moment stabiel, dat betekend niet dat ik geen (C)PTSS meer heb of er geen last meer van, integendeel zelfs.

  • Dromen komen uit

    Een tijdje geleden vroeg ik jullie om hulp omdat ik geen andere uitweg meer zag. Mijn man heeft door zwaar werk een versleten rug en ik heb een hernia en een lumbale stenose. We slapen op harde 20 jaar oude boxsprings en worden met rugpijn wakker. Dat is niet de bedoeling maar we kunnen ook niets om er iets aan te doen. Zoals zoveel mensen in Nederland komen we net rond. Extra’s zit er niet in, maar dit gaat wel om onze gezondheid. Dus vroeg ik ten einde raad om hulp. En het is gelukt dankzij hele lieve mensen die doneerde, of het bericht verspreidde zullen we vanaf dinsdag weer…

  • Terugblik op 2018

    Morgen is het dan echt de laatste dag van het jaar en dus terug en vooruitkijken. Het jaar 2018 was een bijzonder jaar voor mij met mooie ontwikkelingen. Het is het tweede jaar met Dirk samen. Onze band is inmiddels heel erg hecht en we zijn feilloos op elkaar ingespeeld. Het is voor beide heel gewoon dat hij overal mee naar toe gaat. Mijn omgeving is ook inmiddels helemaal gewend aan hem en gaan er inmiddels vanuit komt Angélique dan komt Dirk ook en dat is nergens een probleem ook niet als mensen zelf huisdieren hebben. Dirk is helemaal mijn maatje door dik en dun geworden. We knuffelen wat af…

  • Dat je mag rotten in de hel

    Maar als er iets is dan weet ikzeker dat er nu met je afgerekend wordt. Dat je nooit in een paradijs zal komen, dat je nu gezien wordt zoals je echt was, een klootzak, een dader, een narcist, een verkrachter, hypocriet, hypochonder, een duivel, een onmens. Dat je maar mag rotten in de hel, dag pa!