Vrij in je hoofd

Als je chronisch ziek bent, te maken hebt met beperkingen, dan is het belangrijk dat je luistert naar je lichaam. Meestal geeft het lichaam aan waar de grens is, wat wel en wat niet kan. Het is zaak op tijd je rust te pakken en goed te kiezen wat je wel en niet doet. Maar er is ook nog zoiets als je hoofd. In mijn hoofd wil en kan ik van alles. Wil ik dingen ondernemen, vrij zijn om te gaan en staan waar ik wil. Zitten er ideeën in mijn hoofd, dartel ik rond en ben ik vrij. Jarenlang heb ik gevochten tegen de ernstige gevolgen van 25 jaar lang seksueel misbruik, mishandeling en verwaarlozing. Dat was echt een hel, een psychische bijna onmogelijke strijd.

Nu heb ik een lichaam wat niet meer wil wat ik wil, maar daar kan ik duizend keer beter mee omgaan. Voor lichamelijke beperkingen heb ik ook hulpmiddelen, zoals een zadelkruk, een scootmobiel, taxivervoer, waardoor ik toch mijn weg vind. Hoe anders was de psychische strijd. Geen hulpmiddelen, wachtlijsten, geen directe hulp. Geen passende hulp, telkens weer andere hulpverleners. Twee weken geleden op een zondagnacht had ik een koliek aanval van een galsteen, heel pijnlijk. Om half twee konden we terecht op de huisartsenpost. Ik werd direct onderzocht en kreeg een injectie met morfine. Een uur later lag ik pijnvrij te slapen in mijn eigen bed. Dat was zo heel anders met echte psychische nood. Uren duurde het voor de crises dienst je belde en dan vroegen ze moeten we komen? Of ga maar een boekje lezen als afleiding. Urenlang zat je dan nog in volledige paniek, je hele lijf trillend nog klaarwakker in je woonkamer. Met de hoop dat er dan overdag hulp zou zijn, maar ook dat was vaak niet zo. Wat heb ik me momenten compleet wanhopig gevoeld en enorm in de steek gelaten.

Dat maakt dat ik ondanks de lichamelijke beperkingen, me vrijer voel dan ik ooit in mijn leven heb gevoeld. Juist omdat mijn hoofd nu vrijer is, ik in mijn hoofd ronddartel, huppel en blijer ben. Naar mijn lichaam luisteren gaat steeds beter. Soms ga je de grens over omdat je iets fantastisch gaat doen en je er dat ruimschoots voor over hebt. Ik voel me gezegend dat ik de hulpmiddelen heb om te kunnen doen waar mijn hart naar uit gaat. Even cru vertaald, van een hoopje doffe ellende naar een blij ei, wat ik nog lang hoop te blijven.