• Het proces,

    Het ging vanaf het begin al als vanzelf. De woorden spoten eruit, sneller dan ik kon typen. Alles zat in mijn geheugen ik hoefde het alleen nog maar op te schrijven. Dat klinkt makkelijker dan het is. Je verhaal opschrijven is nog geen boek. Je moet denken is het zo duidelijk?

  • In de psychiatrie

    Eens een gek altijd een gek wordt nog steeds gedacht. Je bent allesbehalve gek als je hulp vraagt, dan ben je juist heel krachtig. Iedereen, maar dan ook echt iedereen kan op een bepaald moment in het leven vastlopen en daar hulp bij nodig hebben.

  • Autonomie

    Waarom vraagt een behandelaar niet, wat denk je nodig te hebben? Wat zou jou kunnen helpen? Na je intake zeggen ze je we hebben deze behandeling voor je bepaald, wat jij daar van vindt dat doet er niet toe.

  • Corona, hoe ga ik er mee om?

    Ik denk dan terug aan de tijd dat ik gevoelsmatig echt in een isolement zat. De tijd dat ik nauwelijks naar buiten durfde en al helemaal niet alleen. De tijd dat ik elke seconde over mijn schouder keek uit pure angst. De tijd dat ik constant alert was en me helemaal niet kon ontspannen.

  • Geen kerstversieringen

    Als je mij al een hele tijd volgt weet je dat kerstmis en oud op nieuw moeilijke feesten voor me zijn met veel te veel akelige herinneringen. De nadruk dat het een familie feest is maakt het ook lastig, ik heb geen familie. Elk jaar weer deed ik ontzettend mijn best mijn woonkamer zo mooi mogelijk te versieren zodat het gezellig en warm werd. Maar ik merkte dat ik in die tijd dat het versiert was juist meer nachtmerries en herbelevingen kreeg. Ook was ik als ik na een nachtmerrie even naar beneden ging erg in de war door het “vreemde” huis. Vorig jaar heb ik mijn huis niet versiert…

  • Zwijgen…en weer zwijgen…

    Als kind durfde ik niemand te vertellen wat er allemaal gebeurde. Ik realiseerde me ook helemaal niet wat er gebeurde. Ik was een slecht kind, een duivelskind en dus vond ik het heel normaal dat ik straf kreeg. De woorden seksueel misbruik, kindermishandeling, verwaarlozing kon ik nog helemaal niet. Als jong volwassene begon ik wat te praten eerst over de mishandelingen maar nog niets over het seksueel misbruik. Ik liep weg maar moest van jeugdzorg weer terug naar huis. Dat praten leverde dus geen vrijheid op. Uiteindelijk was ik 25 jaar toen de hele situatie eindelijk eindigde en er een eind kwam aan jarenlang misbruik, mishandeling, vernedering, verwaarlozing. Zwijgen kon…

  • Uitbehandeld?

    Mensen die te maken hebben gehad met meerder vormen van kindermishandeling in hun jonge leven hebben vaak complexe problemen in hun (jong)volwassen leven. Als je geheel vastloopt en niet meer weet wat te doen kom je in de hulpverlening terecht. Gelukkig zijn er hele goede hulpverleners met passie voor hun vak en cliënten en kom je dus in een warm bad. Maar even zo vaak kom je terecht bij hulpverleners die misschien niet zo bij je passen. Ik vind het heel belangrijk dat dit bespreekbaar is tussen cliënt en behandelaar. Toch is dat helaas vaak niet zo of zoals ik te horen kreeg: “je krijgt absoluut geen andere behandelaar, je…

  • alone black and white blur child

    De week tegen kindermishandeling 2020

    Vandaag begint weer de week tegen kindermishandeling. Dit jaar met helaas door de Corona minder activiteiten en vooral online activiteiten. Toch is ook dit jaar de week weer belangrijk. Ook dit jaar werden weer (te) veel kinderen slachtoffer van een of meerdere vormen van kindermishandeling. En dat is nog maar wat we nu weten, nog niet de kinderen van wie we nog niks weten. Afgelopen week nog het nieuws van de twee zussen die jarenlang seksueel misbruikt en zelfs verkocht werden door hun stiefvader in Zeeland. We zijn zo verbaast dat dit zo lang kon bestaan. Voor mij is het geen verbazing maar een schouderophalen. De buurvrouw die op tv…

  • Weer aan het schrijven

    Het is inmiddels 7 ½ jaar geleden dat Het Duivelskind uitkwam. Dat is een hele tijd waarvan ik me nauwelijks realiseerde hoeveel er allemaal gebeurd is. De uitgever en Maria hebben al eens eerder gepolst of ik geen vervolg wilde schrijven. Op dat moment moest ik er niet aan denken ik was daar verre van aan toe. Als je hoofd nog overloopt en er te veel gebeurt in je leven is dat niet het moment om een boek te schrijven. Daarvoor moet je leven stabiel zijn zodat je het ook aankunt. Nu is het wel zover, ik ben eraan toe. Dit keer ga ik ook gerichter te werk. Ik maak…