• Ik ben trots!

    Ik ben trots, sinds ik mijn vernieuwde website begon (http://www.angelssite.nl) en daarop ook mijn blogs kun je jezelf abonneren op mijn blogs. Dat hebben inmiddels al 2057 mensen gedaan. Onvoorstelbaar veel dat had ik nooit kunnen vermoeden. Het maakt me niet alleen trots het geeft me ook moed. Ik schrijf vaak over het moeilijke onderwerp kindermisbruik en kindermishandeling. En toch zijn er veel mensen die dit willen lezen, zij zien en lezen en dat maakt dat ik de moed heb om door te gaan. Natuurlijk realiseer ik me dat sommige denken komt ze daar nu weer mee? Ja dat doe ik omdat het nog steeds een heel beladen onderwerp is.…

  • De hoge prijs van mijn jeugd

    Al heel vroeg moest ik als kind meehelpen in het huishouden. Zo heb ik vele jaren lang de vloer gedaan op mijn knieën met een schuursponsje, stukje voor stukje. De toilet met een tandenborstel poetsen en ga zo maar door. Zwaar werk voor een klein kind. En dan de boodschappen meedoen en bierkratten sjouwen. En dan natuurlijk de lichamelijke belasting van het misbruik voor een kind onnatuurlijke houdingen en de klappen die mijn kinderlijf heeft moeten opvangen. Toen het allemaal pas stopte dacht ik nooit na of dit gevolgen zou hebben. Maar dat heeft het wel degelijk. Al tiener had ik grote problemen met mijn menstruatie, heel onregelmatig, heel pijnlijk.…

  • PTSS beperkingen en kwaliteiten

    PTSS ik leef er al heel wat jaren mee. Met hele heftige periodes waarin ik echt dacht dat de zon nooit meer voor mij zou schijnen en periodes dat het wat beter ging. Leven met PTSS is zeker geen gemakkelijke opgave, het geeft je beperkingen. De eerste jaren ga je zo ongeveer constant over je grenzen heen. Met alle gevolgen van dien, nachtmerries, herbelevingen, je letterlijk ziek voelen, constant alert zijn en ga zo maar door. In de loop van de jaren heb ik mijn beperkingen leren kennen. Ik leef daar nu beter naar zodat ze me niet meer keihard in mijn gezicht knallen. Maar ik heb ook mijn krachten…

  • Mijn 2017 mooi en heftig

    Wat een jaar 2017 mooie momenten maar ook best heftig. Het begon voor mij met rugpijn en eindigde daarmee. Alleen heb ik vlak voor het einde van het jaar wel meer duidelijkheid, ik heb een hernia en ook de spieren zitten helemaal vast. Het jaar waarin ik groeide, letterlijk en figuurlijk. Ik werd zwaarder en mijn suiker was niet goed en dus naar de diëtiste. Koolhydraatarm was het advies en daar hield ik me aan. Toch werd ik zwaarder en viel niets af. De diëtiste gaf het op en dus wordt ik door de huisarts doorgestuurd en nu moet ik 30 junuari naar de internist. Maar ik maakte ook weer…

  • Een herinnering, dag 6 van de week tegen kindermishandeling.

    Het is 20.00 uur en ik moet naar bed toe. Het ritueeltje begint tandenpoetsen, pyjama aan en naar bed. Dit keer doet mijn moeder-dader dit en dat is fijner. Ze wil geen tongzoenen van me net als vader-dader. Als alles weer stil is kruip ik onder mijn dekbed en ga met een zaklantaarn de Donald Duck lezen. Mijn hart klopt in mijn keel en ik ben misselijk. Ik durf niet te gaan slapen de angst is te groot. Zal hij komen of heb ik een nacht rust? Ik kan de Donald Duck nauwelijks volgen, mijn gedachten gaan alle kanten op. Dan hoor ik voetstappen op de trap ik hoor het…

  • Een herinnering dag 5 van de week tegen kindermishandeling

    We hadden toen ik 8-9 jaar was een Duitse herder. Wat een geweldige hond was dat, ik kon er alles mee. Paardjerijden, knuffelen, spelen. Rex was zijn naam, hij zat in een hok in de tuin, mocht maar zelden binnen zijn. Mijn moeder was bang van honden (waarom in godsnaam dan een hond nemen). Maar bovenal was Rex beschermend, steeds vaker als mijn vader-dader me sloeg of schopte gromde Rex en begon zelfs te happen. Geweldig vond ik dat, al was het een hond eindelijk kwam iemand me helpen. Maar mijn ouders vonden dat minder uiteraard. Dus tot mijn hele grote verdriet moest Rex weg. Ik was ontroostbaar mijn enige…

  • Een herinnering dag 4 van de week tegen kindermishandeling

    Het is een hele warme dag midden in de zomer. Ik ben in de tuin aan het spelen, maar ik doe iets fout. Ik weet niet goed wat maar mijn vader-dader komt naar buiten en begint tegen me te schreeuwen. Ik krimp in elkaar, maak me zo klein mogelijk, bang voor de klappen die zullen komen. PATS! Daar is de eerste al op mijn achterhoofd. Ik voel een stekende pijn. “meekomen jij” zegt hij. Hij pakt me bij de arm en sleurt me hardhandig richting de schuur. Hij duwt me naar binnen en zegt: “Ga maar nadenken over je zonden”. Daar zit ik dan opgesloten in de schuur. Het is…

  • Een herinnering dag 3 van de week tegen kindermishandeling

    Bier, en shag, mijn hele jeugd heeft het een rol gespeeld. Mijn beide ouder-daders dronken elke dag bier, veel bier en beide rookte als een ketter. De kusjes van pappa en mamma stonken altijd naar bier en sigaretten. Ik weet nog dat pappa en ik een keer naar de supermarkt gingen, bier halen. Zoals altijd 2 kratten. Hij droeg me op de kratjes te dragen. Maar het was zo zwaar, het lukte me niet en ineens pats een klap recht voor mijn hoofd. Ik viel achterover. Oh wat schaamde ik me, iedereen zag hoe slecht ik was, wat een dom kind. Ze keken ook allemaal, gelukkig zei niemand iets. Akelig…

  • Een herinnering, dag 2 van de week tegen kindermishandeling.

    Het is de eerste kerstdag, alles moet er spik en span uit zien en dus moet ik beginnen met poetsen. Ik pak een emmer water met sop en een schuursponsje en begin zoals dat hoort op mijn knieën de vloer te doen. Telkens een stukje verder met mijn schuursponsje. Het is een enorm en hels karwei om zo de hele woonkamer te poetsen. Daarna moet ik nog de wc met een oude tandenborstel  schoonmaken en het zilver poetsen. Eindelijk ben ik klaar en moet ik gaan douchen en mijn mooie kleren aan. We gaan gourmetten, vader-dader, moeder-dader en ik. Er staan de meest lekkere dingen op de tafel en ik…

  • Een herinnering, dag 1 van de week tegen kindermishandeling.

    Het is de week tegen kindermishandeling en net zoals andere jaren ga ik hier op mijn manier aandacht aan besteden. Dit jaar zal ik jullie elke dag een herinnering vertellen om te laten zien hoe leven met incest en kindermishandeling is. Vandaag dag een. Rustig ben ik aan het spelen, zoals altijd rustig omdat ik altijd bang ben op te vallen, En als ik opval voor mijn vader-dader dan is er altijd wel iets fout. Dus probeer ik zo onzichtbaar mogelijk te spelen. Vandaag is hij best in een goed humeur, mijn vader en dat is zeldzaam. Zou ik dan vandaag rust hebben? Dan hoor ik zijn stem, kom eens…