• Van je kruin tot je teen

    Op het moment dat iemand je, hoe dan ook, dwingt tot seksuele handelingen, dan veranderd dat ingrijpend. Je lijf is geschonden, het voelt ineens vies. Het contact tussen je lijf en hoofd verdwijnt, geeft kortsluiting.

  • De hulpverlener

    Waarom is het dan toch vaak zo dat, als je eenmaal een of meerdere diagnoses hebt er een protocol volgt. Daarvoor die therapie en daarvoor weer een andere

  • Stoornis?

    Dissociëren is geen stoornis, maar een normale reactie op een abnormale situatie. Het is een overlevingsstrategie, een noodzakelijk systeem.

  • Een andere toekomst

    Niet alleen fysiek en mentaal heeft vroegkinderlijk en langdurig seksueel misbruik gevolgen. Het werkt door in je hele toekomst, al vele malen heb ik mijn toekomst, mijn dromen moeten aanpassen

  • Een Hulphond te duur?

    Het kille argument de kosten? Die zijn allang terugbetaald in wat ik de maatschappij nu minder kost. Een nog beter argument? De menselijke maat, die zou echt leidend moeten zijn. Hoop zo dat wat ik nu ervaar voor zoveel meer mensen mogelijk zal worden in de toekomst, liefst morgen al.

  • Stilte

    Vroeger vond ik elke vorm van stilte verschrikkelijk. Voor mij betekende dat juist oorverdovende herrie in mijn hoofd. Als het echt stil was klonk in mijn hoofd de bulderende stem van mijn vader: “duivelskind, rotkind”

  • Afscheid Hulphond Dirk

    Lieve Dirk, lieve schat, dank je wel, voor altijd in mijn hart. Heb het goed kanjer en ga genieten van een zo welverdiend zorgeloos leven. Dag maatje, tot we elkaar weer zien.

  • De eerste 1000 dagen

    De eerste 1000 dagen van een kindje zijn het meest bepalend voor de rest van hun (emotionele) leven. Dat begint al voor de geboorte, de schade die je oploopt kan zo ver gaan dat er zelfs DNA verandering optreedt. Dat verklaart veel voor mij, mijn start was ronduit slecht en liefdeloos. Ik werd geboren in Sittard, we woonde in Helmond maar daar was een gespecialiseerde arts. Ik ben geboren met de keizersnede, mijn moeder verloor bijna haar leven en is zich de eerste dagen niet bewust geweest van mijn bestaan. Uiteindelijk moest zij 3 maanden in het ziekenhuis blijven, terwijl ik naar huis mocht. Een auto hadden mijn ouders niet…

  • Brief aan jou!!

    Mishandeling, vernedering, incest, 25 jaar lang maakte ik het allemaal mee. Ik weet nog toen mijn eerste boek uitkwam en de media deskundige van mijn uitgever Pauw en Witteman benaderde zij als antwoord gaven: “het is geen maatschappelijk probleem”. En dat is de vinger op de zere plek. Zoveel mensen denken, een ander meldt wel, ik bemoei me er niet mee, wat als ik meld en het is niet waar? Allerlei redenen waarbij we de verantwoording bij de ander leggen. Als kind was ik zo ontzettend alleen, zo eenzaam, zo enorm angstig elke minuut van de dag. Nooit wist ik welke straf ik die dag zou krijgen. Elke dag weer…