• De geboorte van Het Duivelskind

    Ik besluit om mijn verhaal op te schrijven, voor mezelf, ik hoop zo de chaos in mijn hoofd wat te verminderen. Het is een lang proces ik doe er bijna een jaar over om het allemaal op papier te krijgen, telkens weer een klein stukje. Dat is zwaar er komen steeds meer herinneringen boven. Vaak zie ik dat als een soort filmbeelden voor me. Alsof je naar een horrorfilm kijkt waarin je zelf de hoofdrol hebt. Als ik het af heb laat ik het aan een kennis lezen, zij zei me, dit zou een boek moeten worden. Ik ben daar heel sceptisch over, een boek wie wil dit in godsnaam…

  • Vrijdag geef ik een live interview!

    Dit is het promotoefilmpje, de teaser voor vrijdag 6 juli om 16.00 uur. Dan zal ik een live interview geven op Out Of The Box tv. Ga allemaal kijken dan kun je zien wat ik bereikt heb en hoe het nu gaat. Out Of The box tv gaat vooral over herstel en zelfregie. Dus allemaal vrijdag om 16.00 kijken op https://www.youtube.com/c/OutoftheBoxTVNL

  • Rauwe werkelijkheid

    De laatste 2 jaar is het steeds beter met me gegaan en ik ben blij met hoe mijn leven nu is vergeleken met 2 jaar geleden. Toch kan ik niet ontsnappen aan de rauwe werkelijkheid. Misbruikt worden voor je 4de jaar, daar kan je geen herinneringen van hebben toch? Nee niet zoals ik me het misbruik na mijn 4de herinner. Maar het lichaam slaat de herinneringen op. Je verkrampte lijf, de pijn, de angst. Het niet veilig zijn, geen liefde krijgen al die dingen slaat je lichaam op. In al die 25 jaren ontelbare keren verkracht, mijn lijf dat uiteengerukt werd, zo voelde dat alsof iemand je doormidden scheurde. Een…

  • Mijn veilige plek

    Zolang als ik hier woon, nu alweer 25 jaar heb ik een veilige plek voor mezelf gemaakt. Dat is heel belangrijk voor me. Een plekje waar ik me terug kan trekken als ik me heel rot voel maar ook om me gewoon geborgen en veilig te voelen. De eerste 26 jaar van mijn leven was er nooit veiligheid. Was er altijd angst, geen seconde was de angst uit me. Dat is een heel naar gevoel je nooit en nergens veilig kunnen voelen. Daarom is dit plekje zo belangrijk voor me. De stoel is van stof en dus zacht en je kan er heerlijk in weg kruipen. Vanuit de stoel kan…

  • Ervaringsdeskundige

    Voordat mijn boek uitkwam had ik gezegd, ik geef interviews en ik ga nergens op de foto. Wat ik met mijn boek wilde bereiken was meer openheid, dat mensen gingen nadenken, bewustwording en steun. Maar vooral het zwijgen doorbreken. Tja bedacht ik me toen als ik dan anoniem blijf spreek ik mijn eigen doelstellingen dus tegen. En dus gaf ik wel interviews en ging op de foto. Er kwamen ongelofelijk veel positieve reacties binnen en langzaam groeide het idee dat ik hier meer mee wilde doen. Nu 5 jaar later weet ik het zeker ik wil als ervaringsdeskundige mijn verleden omzetten in inspiratie, stimulatie en nog steeds bewustwording en steun.…

  • De lente van mijn leven

    Het is weer lente, wat vind ik dat een geweldig seizoen. Je ziet langzaam weer alles groen worden, de eerste bloemen verschijnen en steeds vaker is er een vrolijk zonnetje. Er zijn jaren geweest dat ik de lente niet eens zag, zo donker was het in mijn hoofd. Maar sinds ik het roer heb opgegooid en andere hulpverleners heb gekozen en vrijwilligerswerk gaan doen en natuurlijk hulphond Dirk heb gekregen is dat helemaal anders. Ik zuig de lente op. Over een paar weken wordt ik 48 en ik voel me in de lente van mijn leven. Vrijdag ga ik beginnen met de cursus werken met eigen ervaring, ervaringsdeskundige zijn dat…

  • Griep en kindermishandeling/misbruik

    We hebben het allemaal wel eens, de griep. Voor de meeste van ons is dat geen probleem, honing, hoestdrankjes, paracetamol en we komen er gewoon doorheen. Onze kinderen stoppen we onder een dekentje, knuffelen we extra en ontzien ze. Voor veel mensen die te maken hebben gehad met kindermishandeling of kindermisbruik kan griep een trigger zijn. Ik neem mezelf nu even en dit geld voor vele lotgenoten. Ziek zijn was een groot taboe in mijn kinderjaren. Dat was een teken van zwakte en zwakte diende niet getoond te worden. Voor mij geen warme dekentjes, geen hoestsiroopje en zeker al geen knuffel. Straf dat was wat ik kreeg als ik ziek…

  • Ik ben trots!

    Ik ben trots, sinds ik mijn vernieuwde website begon (http://www.angelssite.nl) en daarop ook mijn blogs kun je jezelf abonneren op mijn blogs. Dat hebben inmiddels al 2057 mensen gedaan. Onvoorstelbaar veel dat had ik nooit kunnen vermoeden. Het maakt me niet alleen trots het geeft me ook moed. Ik schrijf vaak over het moeilijke onderwerp kindermisbruik en kindermishandeling. En toch zijn er veel mensen die dit willen lezen, zij zien en lezen en dat maakt dat ik de moed heb om door te gaan. Natuurlijk realiseer ik me dat sommige denken komt ze daar nu weer mee? Ja dat doe ik omdat het nog steeds een heel beladen onderwerp is.…

  • De hoge prijs van mijn jeugd

    Al heel vroeg moest ik als kind meehelpen in het huishouden. Zo heb ik vele jaren lang de vloer gedaan op mijn knieën met een schuursponsje, stukje voor stukje. De toilet met een tandenborstel poetsen en ga zo maar door. Zwaar werk voor een klein kind. En dan de boodschappen meedoen en bierkratten sjouwen. En dan natuurlijk de lichamelijke belasting van het misbruik voor een kind onnatuurlijke houdingen en de klappen die mijn kinderlijf heeft moeten opvangen. Toen het allemaal pas stopte dacht ik nooit na of dit gevolgen zou hebben. Maar dat heeft het wel degelijk. Al tiener had ik grote problemen met mijn menstruatie, heel onregelmatig, heel pijnlijk.…

  • PTSS beperkingen en kwaliteiten

    PTSS ik leef er al heel wat jaren mee. Met hele heftige periodes waarin ik echt dacht dat de zon nooit meer voor mij zou schijnen en periodes dat het wat beter ging. Leven met PTSS is zeker geen gemakkelijke opgave, het geeft je beperkingen. De eerste jaren ga je zo ongeveer constant over je grenzen heen. Met alle gevolgen van dien, nachtmerries, herbelevingen, je letterlijk ziek voelen, constant alert zijn en ga zo maar door. In de loop van de jaren heb ik mijn beperkingen leren kennen. Ik leef daar nu beter naar zodat ze me niet meer keihard in mijn gezicht knallen. Maar ik heb ook mijn krachten…