• De week tegen kindermishandeling

    Maandag (20 november) begint de week tegen kindermishandeling. Dat werd georganiseerd door de taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik. Helaas is deze (nog steeds broodnodige) taskforce opgeheven. De organisatie is dit jaar in handen van Movisie. Het thema dit jaar is Verbind voor het kind. De nadruk ligt dit jaar op de professionals. En dat is aan de ene kant goed. Er is veel aandacht voor signaleren en preventie en dat is uiteraard de eerste stap op weg naar herstel. Is er ook genoeg aandacht voor de gevolgen? De hulpverlening faalt nog vaak als het om PTSS en dissociatieve stoornissen gaat. Nog veel te vaak krijgen slachtoffers te horen dat er…

  • Incest van je kruin tot je tenen

      Incest bekruipt je van je kruin tot je tenen. Incest is een monster wat je helemaal opvreet. Als kind ben je totaal afhankelijk van de volwassenen om je heen. Zij moeten je begeleiden naar je volwassen leven. Zij moeten je leren wat vertrouwen is, wat liefde is, wat zelfvertrouwen is, wat zelfstandig denken is en ga zo maar door. Maar wat als ze je heel andere dingen leren? Wat als degene die je het dichtste bijstaan je aanranden, verkrachten, mishandelen, uitschelden? Wat als je elke dag te horen krijgt dat je niets waard bent, nooit geboren had mogen worden, je slecht bent, lelijk bent? Wat als dat wat het…

  • Seksueel misbruik en urologie

    Na in 3 weken regelmatig pijn in mijn flank te hebben gehad, bleek dat ik een flinke niersteen had. De uroloog vertelde me dat er 2 operaties nodig zijn. Als eerste een URS daarmee zou de steen omhoog geduwd worden, verder de niet in zodat ik geen koliek pijn meer had. En er zou een JJ katheter geplaatst worden, dat is een katheter met aan allebei de uiteinden een krul van je nier naar je blaas. Dat gaat de nier stuwing tegen en zorgt voor een goede, vrije doorgang van je urine. Als tweede een zogenaamde PNL operatie waarbij de steen verwijderd wordt. Dit gebeurd via de rug door een…

  • Dirk mijn kanjer, mijn verschil

      Ik hoef jullie niet meer te vertellen dat sinds ik in augustus Dirk kreeg mijn leven écht veranderd is. Als je me een beetje volgt heb je dat wel gezien, gelezen. Al bij de eerste ontmoeting was het liefde op het eerste gezicht voor mij. Zo wie zo een poedel ik vind ze zo mooi, zo statig en vooral zo heerlijk aaibaar. Mar een poedel is ook aardig eigenwijs, tja hond lijkt op baasje gevalletje? Nog steeds als hij naast me gaat zitten en me recht in de ogen aankijkt dan smelt ik. Kan me een huis zonder Dirk al niet meer voorstellen. Elke nacht ligt hij met zijn…

  • De lente van mijn leven

    Deze mooie grote struik van 2 meter staat trots volop te bloeien in mijn tuin. Het is een winterbloeier dus hij staat al een tijdje in bloei. Op deze mooie zonnige lentedag straalt hij en ziet hij er zo krachtig uit. Aan de andere kant van de tuin begint een echte lentebloeier een bloesem te ontluiken, bijna, nog even en aan de andere kant staat een roze wolk. Prachtig vind ik dat als het weer lente word en alles langzaam weer tot leven komt in de natuur, als bruin weer groen wordt. Als bloemetjes weer langzaam open komen. We waren met de honden weg en je zag ze letterlijk dartelen…

  • Het Duivelskind 4 jaar jong

    Vandaag is het de 4e verjaardag van “Het Duivelskind”. Precies 4 jaar geleden op 2 maart 2013 zag mijn boek het levenslicht en stond ik trots ermee in mijn handen met vele mensen om me heen. Wat is er toch veel veranderd sinds die tijd. Ik was toen nog angstig, had veel last van dissociëren en herbelevingen. Leefde in een behoorlijk sociaal isolement. Het boek was een hele grote stap, een eerste stap in een wereld groter dan de 4 muren van mijn huiskamer. Ik was al wel actief op twitter en facebook maar altijd met plaatjes als profielfoto’s, anoniem dus. En daar waren ineens de interviews met kranten de…

  • In de hoek

    Wij gingen vroeger, als mijn ouders tenminste geen ruzie hadden, op zondagmorgen naar opa en oma. En wij niet alleen, bijna alle ooms en tantes en neefjes en nichtjes kwamen. Een drukke boel dus elke zondag. De volwassenen gingen rondom opa’s en oma’s ronde tafel zitten en dronken bier, wijn en martini. En wij kinderen gingen wat spelen in oma’s keuken die groot was maar koud, centrale verwarming hadden ze niet. Of met mooi weer buiten, opa had een enorm grote tuin. En zoals dat gaat met kinderen, af en toe was er wat gekibbel over en weer. Over wat we zouden doen en hoe en wie wat zou spelen.…

  • Vrijheid

    Afgelopen week hoorde ik dat mijn vader-dader inmiddels op de gesloten afdeling verblijft van het bejaardenhuis. Dat hij in zijn rolstoel hangt en niets meer kan of zegt. Ik voel opluchting, de man kan me niets meer doen, nooit meer. Medeleven? Medelijden? Vergeving? Deze man heeft me bijna 25 jaar lang seksueel, lichamelijk en psychisch mishandeld en misbruikt. Het was pure horror elke dag weer. Nooit heb ik kind kunnen zijn en ook geen jong volwassene. Het enige wat ik kon was proberen te overleven van de ene naar de andere dag. Een toekomst had ik toen niet, ik was al blij als ik de dag had overleefd, alhoewel, heel…

  • Voel me completer

    Als je in de WAO tegenwoordig WIA terecht komt dan tel je niet meer echt mee in de maatschappij, je komt aan de zelfkant te staan. We leven in een snelle maatschappij waarin je moet werken liefst nog enkele sociale clubs moet bezoeken en een flinke vriendenkring erop na moet houden. Als je dat allemaal niet meer lukt word je eenzaam. Ik weet daar alles van, ja ik heb een hele lieve partner toch heb ik me heel erg eenzaam gevoeld. Mijn leven draaide rond in de zorg. Therapie, dagbesteding waar het de hele dag over pillen en psychiaters ging, ik werd er gek van. Ik ben toch veel meer…

  • Dirk mijn PTSS hulphond

    Mag ik met trots aan jullie voorstellen Dirk, hij is mijn hulphond geworden. Eindelijk kan ik het van de daken schreeuwen. In maart kreeg ik een telefoontje van Hulphond Nederland dat ze een match voor me hadden. Op 29 maart reden we naar Herpen om kennis te gaan maken en te kijken of er een klik zou zijn. Wat was ik zenuwachtig, kennismaken met misschien wel mijn toekomstige hulphond. En daar was hij, Dirk een harlekijn koningspoedel. Ik was meteen verliefd, wat een prachtige hond. En ja hij kwam naar me toe, liet zich aaien, oh wat een heerlijk troostend gevoel die krulletjes van hem. Na bijna 2 uur was…