Dapper innerlijk kind

Jarenlang wilde ik niets weten van mijn innerlijke kind. Ze had zoveel meegemaakt, zoveel pijn verdriet, eenzaamheid gekend dat ik het telkens weer wegduwde en het al helemaal niet koesterde of troostte. Nu denk ik daar heel anders over. Wat is mijn innerlijke kind een dapper en sterk meisje. Dat kleine meisje stond vroeg op om alvast iets in het huishouden te doen. Daarna ging ze naar school, waar ze ontzettend haar best deed om goed op te letten, om zoveel mogelijk te leren. Want een 8 betekende immers straf, het kon best beter. Thuis zat mamma klaar met de thee, waar ze niet goed raad mee wist. Van diezelfde mamma moest ze dan de vloer poetsen met een schuursponsje op haar knieën. Of de toilet poetsen met een tandenborstel. Natuurlijk moest dat meisje ook zorgen dat haar huiswerk af was. Dezelfde moeder die haar als tiener ook seksueel misbruikte.

Als pappa thuis was, dan werd hij zo vaak zo ontzettend boos, ze wist niet eens waarom ze niet lief was geweest, of wat ze fout had gedaan. De straf onderging ze zonder tranen en gelaten, het was zoals het was. Als ze dan eindelijk doodmoe in bed lag was het alert zijn en wachten of pappa die nacht nog naar haar kamer zou komen en haar zou verkrachten, al kon ze dat woord toen niet. Vaak bleven er nog zo weinig uurtjes over om te slapen en de volgende dag begon alles weer opnieuw.

Dat kleine meisje heeft dit zo lang doorstaan, de pijn het verdriet, de angst,  de eenzaamheid, het schuldgevoel. Alles overleefde ze en telkens weer raapte ze zichzelf bij elkaar om door te gaan. Gevangen in een web vol geweld en misbruik, vol vernederingen wist ze zich staande te houden. Nu ben ik 53 en gaat het goed met mij. Ik durf nu dat innerlijke kind in me te zien, te horen en vooral te troosten. En meer dan ooit ben ik trots op dat kleine meisje, wat was ze dapper, wat was ze sterk. Samen zijn we volgroeid tot een mens die gelooft in zichzelf. Ja er is nog steeds verdriet, angst, pijn, maar we kunnen dit samen aan. Nooit meer zal ik haar bestaan ontkennen, nooit hoeft zij meer te verstoppen, nooit hoeft ze meer te zwijgen…..