• Zorgen voor mijn gehavende lijf

    Met mijn lichaam heb ik een haat/liefde verhouding. Mijn lijf is geschonden, misbruikt, heeft littekens, is te dik, kortom niet mooi. De spiegel is al jarenlang mijn vijand. Zorgen voor dat lijf deed ik niet. Make-up gebruik ik nooit, geen dag of nacht crème. Het doucheschuim wat in de reclame is en de goedkoopste deodorant. Kortom ik probeerde zo min mogelijk aan mijn lijf te doen. Ik voelde me ook vervreemd van mijn lijf alsof het niet van mij was. Een noodzakelijk omhulsel wat ik liever kwijt dan rijk ben. Dit lijf heeft heel veel moeten doorstaan en heel veel pijn geleden. Toch is ook daarin iets veranderd, zoals er…

  • De grote angst voor water

    Vorig jaar juli schreef ik er al over, mijn grote angst voor water. Dat is ook niet zo gek, ik kan de keren niet tellen dat mijn vader mijn hoofd onder water hield. Dat gevoel niet te kunnen ademen, het gevoel te stikken. De doodsangst met geen pen te beschrijven. Mezelf wassen met Jif en een schuursponsje elke keer weer. Ik ging wel eens zwemmen in mijn jeugd op de camping waar we stonden maar dan om 7 uur in de ochtend als er nog niemand was. Toch werd mijn angst groter en groter zeker omdat tieners het leuk vinden elkaar onder water te duwen wat mij panisch maakte. Ik…

  • Ik groeide op met racisme

    Buiten al het seksueel misbruik, mishandelingen en vernederingen moest ik ook leven met de levenswijze van mijn ouders en dan met name mijn vader. Nu racisme zo actueel is, komen bij mij ook deze herinneringen terug. Als kind leerde ik dat iedereen met een andere huidskleur, geloof en seksuele voorkeur (hoe ironisch) minder was, verkeerd was, en daarmee druk ik het nog mild uit. Ik was precies waar hij van hield, blank, blond, blauwe ogen. Hij had geen goed woord over voor iedereen die in zijn ogen verkeerd was. Daar groeide ik mee op, de enige buitenlandse die ik ooit ontmoette was de dochter van de plaatselijke chinees die in…

  • Tijd voor meer licht in mijn leven

    Ik heb het er al eens eerder over gehad, dat ik na een leven met mijn ouder-daders niet eens wist wat mijn smaak was. Jaren geleden wist ik het, ik had donkerbruine meubels met een klein vleugje wit erin. Mijn muren waren rood, een wat donkere kleur rood. Ik vond het mooi en het voelde toen als heel passend. In die tijd was mijn leven ronduit heel zwaar, en bij tijden ondragelijk. De gevolgen van jarenlang seksueel misbruik achtervolgde me in herbelevingen, nachtmerries en dissociaties. Het was letterlijk en figuurlijk in het donker leven. Degene die me al jaren volgen weten hoe enorm mijn leven is veranderd de afgelopen jaren.…

  • Bijna 50, en wat dan?

    Nog een maand op 9 mei 2020 word ik 50 jaar jong. Niks bijzonders uiteraard maar voor mij wel. Ik heb eigenlijk van jongs af aan gedacht geen 50 te zullen worden. Ik kan er geen rationele verklaring voor geven het is altijd in mijn gedachten geweest. Jullie weten ook wel hoe moeilijk mijn leven was en eerlijk heb ik ook lang gedacht ik wil niet eens 50 worden, en nog zoveel jaar ellende meemaken. Maar nu is het bijna zover, ik word dus 50. En nu is het zo anders allemaal. Mijn leven is WEL leuk nu, ik doe van alles, geniet en leef vooral weer. En nu wil…

  • “Gezellig” samen met het gezin

    We moeten zoveel mogelijk thuisblijven, mijn gedachten dwalen af en ik denk hoe dat vroeger was, thuisblijven. Veel kon ik niet goed doen bij mijn vader, bij alles wat ik deed was hij geïrriteerd. Op mijn tenen door het huis sluipen, de angst iets verkeerd te doen greep me naar de keel. Nog veel erger was dat tijdens vakanties, dan zag en hoorde hij alles, er was geen enkele ontsnapping mogelijk. De hele dag op mijn donder krijgen, te horen krijgen dat ik niets goed kon doen, hoe vervelend en slecht ik was. De klappen ving ik nog wel op, dat deed even pijn maar de woorden, die bleven hangen.…

  • Jacky bedankt voor alles lieverd

    Lieve, lieve Jacky, het is ruim 14 jaar geleden dat je bij ons kwam. Oh ik weet het nog zo goed, een piepklein hummeltje was je. Vanuit het nest naar onze roedel, met de katten Mary en Huub en hond Trixie (alle drie inmiddels overleden). Vanaf het begin draaide jouw wereldje om spelen en nog eens spelen en eten vooral het grote mensen eten dat was pas lekker, je kreeg het alleen veel te weinig vond je. Geaaid en gekroeld worden vond je minder leuk, je hield niet van gefriemel aan je lijf. Dat hebben we altijd gerespecteerd, je bent wie je bent en dat mocht ook. Wel wilde je…

  • Het Corona virus en kwetsbaar zijn

    We kunnen er niet omheen het Corona virus wat overal om ons heen grijpt en grote gevolgen heeft. Mijn agenda is inmiddels helemaal leeg, alles is afgezegd. Therapie is omgezet in een telefonische afspraak. Ik probeer mezelf zo goed mogelijk te verzorgen, door obesitas en diabetes val ik in de groep kwetsbare mensen. Tonnie is na een week thuis met verkoudheidsklachten (gelukkig mij niet aangestoken) weer aan het werk in een bedrijf waar veel mensen nu thuis zijn. Omdat hij in de voedselindustrie werk valt dit onder de essentiële beroepen. De pauzes worden vanaf vandaag in groepjes gehouden en ze mogen niet naast elkaar zitten. Telkens moet er een lege…

  • Begrip

    Deze week werd er geschokt gereageerd op een pedofiel die seks met kinderen legaal wilde maken. Niet te bevatten uiteraard. In het RTL nieuws werd er gesproken over niet actieve pedofielen en dat we daar meer begrip voor moeten opbrengen. Daar is over te discussiëren uiteraard. Maar laten we het eens hebben over het begrip voor de slachtoffers. Daar mankeert nog steeds heel veel aan, laat staan dat we praten over begrip van de pedofielen. Ik leerde die harde les al jong. Ik was 17 en voor het eerst verliefd. Op dat moment woonde ik in een internaat waarvan heel Roermond wist dat er misbruikte meisjes woonde. Na wat geflirt…