• Onveilige hechting

    Het is 27 juli 1941 als mijn vader iets voor 0.00 uur ter wereld komt. Het is iets na 0.00 uur als zijn moeder overlijdt. Zijn vader is woedend en geeft zijn net geboren zoon de schuld dat hij zijn vrouw is kwijtgeraakt. Voor mijn vader betekent dit een jeugd lang mishandeld worden, misbruikt weer ik niet zeker daarover heeft hij nooit iets gezegd. Zijn vader hertrouwt en zijn halfbroer en halfzus die daaruit geboren worden hebben nooit te maken gehad met mishandelingen. Het is 9 mei 1970 als ik met een keizersnee ter wereld kom. Mijn moeder krijgt complicaties en sterft bijna. Ze weet de eerste dagen niet eens…

  • Erg, erger, ergst

    Het doet me verdriet als iemand me zegt: “ik ben alleen maar psychisch mishandeld”. Alleen maar? Enig idee wat het met je doet als je elke dag weer als kind te horen krijgt dat je niets waard bent, dom bent, niks kunt, niet geboren had mogen worden?

  • Niet durven plassen

    We moeten allemaal plassen die drang heb je gewoon en kun je niet geheel controleren. Maar voor mij werd het een angstige gebeurtenis vol met schaamte. Ik probeerde het zo veel als ik kon op te houden tot telkens buikpijn aan toe. Dan had ik weer eens flink krampen omdat ik het te lang had opgehouden.

  • Het lichamelijk trauma

    Trauma doet veel in je hersenen en worden opgeslagen. En telkens wanneer het niet uitkomt, of je het niet verwacht pakken de herinneringen je. En dat is heftig, heel heftig. Maar dat is niet het enige waarin trauma/seksueel misbruik, mishandeling wordt opgeslagen. Ook je lijf “herinnert”. En al stop je het nog zo ver weg, je lijf herinnert. De lichamelijke herbeleving zijn zo enorm intens.

  • Mijn missie

    Dat is nu na twee boeken mijn missie. Het uit de taboe sfeer halen. Het bespreekbaar te maken. Ieder naar zijn eigen rol laten kijken. Handvaten uitreiken. Inspireren en hoop geven. Of ik nu voor een groep van 80 professionals sta, voor studenten die hulpverlener gaan worden, voor een kleine groep mensen in een wijkhuis. Het maakt niet uit, telkens weer voel ik me bevlogen, voel ik de passie. Voel ik mijn missie weer een stapje dichterbij komen. Voel ik dat ook ik het verschil kan maken!

  • Vakanties voor een mishandeld kind een hel

    De vakanties waren een regelrechte hel, geen enkele ontsnapping mogelijk. Mijn vader had geen nachtdiensten en was er dus elke nacht een paar weken achter elkaar. Gekooid voelde ik me, gevangen in mijn lijf. Dat lijf dat pijn deed, waar het brandde beneden. Chaos in mijn hoofd omdat “hij” er altijd was en ik dus elk moment weer iets heel fout kon doen. Waar ik elk moment straf kon verdienen.

  • Zelfdoding

    Zelfdoding is nog steeds een groot taboe onderwerp, we praten er niet over. Soms is er zelfs schaamte bij de nabestaanden. Een poging tot wordt vaak afgedaan met aandachttrekkerij. We negeren het, gaan maar niet op bezoek bij de nabestaande of degene die een poging deed omdat het zo ongemakkelijk is, wat moet je zeggen, hoe moet je je gedragen

  • Rollercoaster

    Maar de foto die Harmen de Jong voor Mezza van Tonnie en mij maakte ontroerde me enorm. Ik werd er diep door geraakt, de zachtheid en de liefde in mijn eigen ogen. Toen ik hem voor het eerst zag moest ik huilen, dat is me bij een foto nog nooit gebeurt. En voor het eerst hangt er nu dus een foto aan de muur van mezelf. Voor mij is dit werkelijk een reuzestap. En ik kijk er nog steeds met ontroering naar, het roept gevoelens bij me op die ik niet herken, voor het eerst durf ik mezelf te zien.

  • Het proces,

    Het ging vanaf het begin al als vanzelf. De woorden spoten eruit, sneller dan ik kon typen. Alles zat in mijn geheugen ik hoefde het alleen nog maar op te schrijven. Dat klinkt makkelijker dan het is. Je verhaal opschrijven is nog geen boek. Je moet denken is het zo duidelijk?

  • Belangrijk, een goede huisarts

    Hij luistert echt, kijkt me recht aan en laat blijken me écht te horen. Hij heeft humor, kan goed relativeren en is niet van de drama’s. Geeft me autonomie, laat me meepraten en meedenken. Hij is open, eerlijk, transparant. Om heel eerlijk te zijn is het mijn eerste huisarts waar ik me goed bij voel.