• De andere kant

    Toch is er een andere kant waar je nauwelijks iets over hoort, waarbij ik, als ik dat wel probeer, al snel overstemd wordt dat het minder belangrijk, minder vervelend is.

  • Wie gelooft er nu een kind?

    We hebben allemaal het nieuws gevolgd over het 10-jarige meisje in Vlaardingen die wel zo dapper was om mensen in vertrouwen te nemen. Sterker nog in haar totale wanhoop klampte ze zelfs vreemden aan. Diverse mensen deden melding bij diverse instanties. Er veranderde echter niets voor dit meisje. Ik voel zo enorm mee met haar, wat een verdriet, angst en intense eenzaamheid moet zij gevoeld hebben.

  • Stoornis?

    Dissociëren is geen stoornis, maar een normale reactie op een abnormale situatie. Het is een overlevingsstrategie, een noodzakelijk systeem.

  • Een andere toekomst

    Niet alleen fysiek en mentaal heeft vroegkinderlijk en langdurig seksueel misbruik gevolgen. Het werkt door in je hele toekomst, al vele malen heb ik mijn toekomst, mijn dromen moeten aanpassen

  • Een Hulphond te duur?

    Het kille argument de kosten? Die zijn allang terugbetaald in wat ik de maatschappij nu minder kost. Een nog beter argument? De menselijke maat, die zou echt leidend moeten zijn. Hoop zo dat wat ik nu ervaar voor zoveel meer mensen mogelijk zal worden in de toekomst, liefst morgen al.

  • Stilte

    Vroeger vond ik elke vorm van stilte verschrikkelijk. Voor mij betekende dat juist oorverdovende herrie in mijn hoofd. Als het echt stil was klonk in mijn hoofd de bulderende stem van mijn vader: “duivelskind, rotkind”

  • Afscheid Hulphond Dirk

    Lieve Dirk, lieve schat, dank je wel, voor altijd in mijn hart. Heb het goed kanjer en ga genieten van een zo welverdiend zorgeloos leven. Dag maatje, tot we elkaar weer zien.

  • Elke moeder heeft toch een oer gevoel?

    Maar als het gaat om een vrouw als dader van seksueel misbruik of als dader van kindermishandeling, kunnen we ons dat al helemaal niet voorstellen. En toch is het zo, zeker de meerderheid van de daders zijn mannen, maar ook vrouwen zijn dader.

  • De eerste 1000 dagen

    De eerste 1000 dagen van een kindje zijn het meest bepalend voor de rest van hun (emotionele) leven. Dat begint al voor de geboorte, de schade die je oploopt kan zo ver gaan dat er zelfs DNA verandering optreedt. Dat verklaart veel voor mij, mijn start was ronduit slecht en liefdeloos. Ik werd geboren in Sittard, we woonde in Helmond maar daar was een gespecialiseerde arts. Ik ben geboren met de keizersnede, mijn moeder verloor bijna haar leven en is zich de eerste dagen niet bewust geweest van mijn bestaan. Uiteindelijk moest zij 3 maanden in het ziekenhuis blijven, terwijl ik naar huis mocht. Een auto hadden mijn ouders niet…