• Dirk 5 jaar mijn maatje

    Vandaag precies 5 jaar later, weet Dirk inmiddels al heel goed dat dit zijn thuis is. Hij is mijn rots in de branding, mijn maatje, mijn beste vriend, mijn spanningsmeter, mijn steun, mijn gedachtelezer. Je kan de band met een hulphond haast niet uitleggen.

  • Vergankelijk

    De puinhopen van al die jaren die je meemaakte. Een wirwar van pluizen die maar niet willen verwaaien. Die blijven plakken aan de kern van je bestaan. Dat ene pluisbolletje staat op een enorme hoge berg die bijna niet begaanbaar is. Maar toch begin je aan de klim.

  • De politie, zo vaak mijn redding

    Telkens weer zochten ze me, met of zonder burgeralert of hulp van burgers. Telkens weer met een engelengeduld spraken ze me aan, namen me aan de hand en leidde me hun auto in op weg naar huis. De schaamte en de sorry van mijn kant al ik me realiseerde dat ze weer eens thuisbrachten. De frustratie aan hun kant dat de situatie maar bleef bestaan.

  • Het proces,

    Het ging vanaf het begin al als vanzelf. De woorden spoten eruit, sneller dan ik kon typen. Alles zat in mijn geheugen ik hoefde het alleen nog maar op te schrijven. Dat klinkt makkelijker dan het is. Je verhaal opschrijven is nog geen boek. Je moet denken is het zo duidelijk?

  • Mijn misbruikte lichaam

    25 jaar lang is mijn lichaam gebruikt, misbruikt, mishandeld en verwaarloost. Het heeft onregelmatig eten gekregen, vele keren werd dit als straf overgeslagen. Snoep en koek kreeg het wel. Het werd geslagen en geschopt. Ik heb als kind in houdingen moeten liggen die een kind anatomisch gezien nog helemaal niet kan. Een groot, zwaar lijf op zich waarbij de adem je benomen werd. Het is onder water geduwd en gehouden. Het is opgesloten in een kast en soms zelfs in een diepvrieskist. Het heeft in 49 jaar nauwelijks een nacht fatsoenlijke slaap gekend. Het is jarenlang elke seconde vol spanning, stress en verhoogde alertheid geweest. Het hart heeft ontelbare keren…

  • Mijn innerlijke kind

    Je innerlijke kind, hij of zij is altijd bij je, bij iedereen. Bij velen is het een blij en gelukkig kind waaraan je warme herinneringen koestert. Maar het kan ook een diepongelukkig, een angstig een verwaarloosd, ernstig beschadigd kind zijn. Bij vrolijke innerlijke kinderen is er meestal een naadloos contact met het volwassen lijf. Ze zijn samen een. Bij een beschadigd innerlijk kind zijn ze vaak gesplitst. Kan je als volwassene er geen contact mee maken en al helemaal niet koesteren. Mijn innerlijke kind is een zeer angstig en getraumatiseerd kind wat bijna dagelijks misbruikt, mishandeld en vernederd wordt. Ik verafschuwde dat kind en heb jarenlang tegen haar gevochten. Ik…

  • Dirk mijn PTSS hulphond

    Mag ik met trots aan jullie voorstellen Dirk, hij is mijn hulphond geworden. Eindelijk kan ik het van de daken schreeuwen. In maart kreeg ik een telefoontje van Hulphond Nederland dat ze een match voor me hadden. Op 29 maart reden we naar Herpen om kennis te gaan maken en te kijken of er een klik zou zijn. Wat was ik zenuwachtig, kennismaken met misschien wel mijn toekomstige hulphond. En daar was hij, Dirk een harlekijn koningspoedel. Ik was meteen verliefd, wat een prachtige hond. En ja hij kwam naar me toe, liet zich aaien, oh wat een heerlijk troostend gevoel die krulletjes van hem. Na bijna 2 uur was…

  • Wat betekend (C)PTSS hebben?

    PTSS is altijd alert zijn op alles om je heen PTSS is herbeleving, je verleden telkens weer opnieuw beleven PTSS is lichamelijke herbelevingen, alle pijn opnieuw voelen PTSS is nachtmerries, zo erg dat je niet meer weet waar je bent PTSS is angstig zijn voor alles en iedereen PTSS is bang zijn als er veel mensen om je heen zijn, paniek PTSS is je moeilijk kunnen concentreren PTSS is je vervreemd voelen van je lichaam PTSS is niet meer bij je gevoel kunnen komen  PTSS is moeilijk nog kunnen slapen PTSS is extreem overal controle over willen houden PTSS is dissociëren, niet meer weten wie en waar je bent PTSS…

  • Jaaaa er komt een PTSS hulphond

    Jaaaaaaaaa het is een ja er gaat een maatje, een hulphond komen. Vandaag zijn de trainster en de case manager geweest met het verlossende woord. De teamvergadering waarin beslist werd wel of geen PTSS hulphond is geweest en het is dus definitief een ja, ik ben zo blij en gelukkig. In juni heb ik het eerste gesprek gehad met de psychologe en de case manager. Daarna volgde verschillende gesprekken ook in Herpen met een psycholoog en cliëntenbegeleidster van hulphond Nederland. Uiteraard over mijn PTSS en dissociatieve stoornis, wat dit voor mij inhoud. Wat ik denk dat een hond voor mij zou kunnen betekenen en hoe ik dat dan voor me…