• Rouwen

    Soms denken mensen dat zo’n groot verlies me weinig doet. Niets is minder waar, de wereld staat even stil in mijn hoofd. Maar ik ga door, neem niet de tijd om stil te staan bij verlies, bij rouw.

  • Schuld(en)

    In mijn dissociëren kocht ik onnodige en dure spullen en ja hoe dom, ik schaamde me zo dat ik ze niet terug durfde te sturen of brengen, in die tijd was kopen op de pof bij de postorderbedrijven een makkie, alles kon. In de nachten stille tranen omdat ik me steeds verder in de problemen draaide en er niet over durfde te praten

  • Te complex

    Houd moed, blijf vechten, je bent dat dubbel en dwars waard. Ik ben nog steeds heerlijk complex, met alles erop en eraan. Dat is prima ik kan er mee omgaan, ken mezelf inmiddels en vooral, ik geloof in mezelf, de toekomst? Ik kan dat!

  • Lief zijn voor jezelf

    Ik ben geen gebruiksvoorwerp meer. Voor mijn vader was ik alles van zijn vrouw, tot seksslaaf, tot vuilnisbak, tot boksbal. Nu ben ik van mezelf en ben ik vrouw met alles erop en eraan en dat voelt heerlijk!

  • Pijnlijke kou

    Het overvalt me, pakt me beet en smijt me even een paar stappen terug. Dat is wat een traumatische jeugd met je doet. Je op onverwachte momenten terugwerpen in het verleden. De pijn raakt je weer even als een dolk recht in je hart.

  • Zijn dromen bedrog?

    Ik voel me nu rijk, dat ik, ook al ben ik een laatbloeier eindelijk niet meer droom, maar deze echt is. Dank aan iedereen die het mede mogelijk maakt, mijn droom te leven!

  • Weer dealen met gevolg van….

    Darmklachten en een seksueel misbruik verleden komen helaas heel vaak voor. Hij vertelde ook, het gebied is beladen en vaak leer je verkeert aan dat ontlasting, urineren heel erg normaal is. Ik weet dat ik vroeger straf kreeg, als ik een “ongelukje” had en door de spanning daaromheen gebeurde me dat juist te vaak.