-
Ridder in de orde van oranje-Nassau
Angelique van Deursen-van Eemeren (55)Angelique van Deursen-van Eemeren is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ze wil een stem zijn voor kinderen die misbruikt zijn. Bovendien wil zij professionals helpen om signalen eerder te herkennen. Ze schreef drie boeken hierover. Daarnaast is zij als vrijwilliger betrokken bij Belangenvereniging Wijkraad Brouwhuis, Wijkblad De Corridor en wijkgebouw De Zonnesteen. Ik wil iedereen heel hartelijk bedanken voor de ontelbare warme en liefdevolle reacties die ik kreeg nadat ik gisteren Ridder in de orde van Oranje-Nassau werd. De dag speelt nog elke seconde af in mijn hoofd en ik zit heerlijk nog op een roze wolk. Het was een complete verassing, ik…
-
Kinderloos
Dat ik in de tijd dat ik als gevolg van een 25 jaar durend incest verleden, verward over straat zwierf had ook nog andere gevolgen. Als kind speelde ik met Barbies, ik had Barbie, Ken en Skipper en speelde dan dat ze een fijn gezinnetje waren. Zo zag ik mezelf jarenlang, met kinderen. Ik was 26 toen ik mijn man leerde kennen. Maar toen de tijd daar was dat je aan kinderen denkt, was ik puur bezig met overleven. Door mijn dissociatieve stoornis ging ik de straat op. Vaak in nachtkleding, op sokken of blote voeten. Knuffelbeer in mijn handen geklemd totaal vergeten wat ik aan het doen was. Vergeten…
-
Waarom Onbegrepen lezen?
Elk jaar verwerkt de politie bijna 150.000 meldingen over personen met onbegrepen gedrag. Dat is schrikbarend veel en neemt veel van hun tijd weg. Maar wat als je zelf die persoon bent waarvoor de politie uitrukt? Het overkwam mij en in mijn wanhoop probeerde ik alles te doen om het te voorkomen, maar dat lukte me niet. Keer op keer klopte ik aan bij de hulpverlening. Hun antwoord? Er is niets aan te doen, je moet ermee leren leven. In godsnaam hoe dan? Soms stond er wel 3 keer in de week een politieauto voor onze deur. Zwierf ik op blote voeten, zonder jas, midden in de winter uren over…
-
Verslag boekpresentatie Onbegrepen
Wat een dag afgelopen zaterdag. Ik zit nog steeds in de gelukzalige roes die het voor mij was. Als ik binnenkom zijn de vrijwilligers van Wijkgebouw de Zonnesteen al volop bezig om de lekkere luxebroodjes te maken, wat een kanjers. Ze hebben me alles uit handen genomen en zo hard gewerkt om deze dag mogelijk te maken. De zaal loopt vol, iedereen die binnenkomt is een cadeautje, zo leuk om mensen, soms na lange tijd weer te zien. Dan kan het echt beginnen. DJ Petertje zorgt voor het licht en geluid waardoor er een warme sfeer ontstaat, hoe lief is dat. Als eerste laat ik een kort filmpje zien met…
-
Mijn boek in handen!
Jaaaaaaaa de post is net geweest met waar ik zo blij mee ben, mijn boek. Het is zo bijzonder om je eigen boek in je handen te hebben. Natuurlijk is er achter de schermen hard gewerkt aan een mooie kaft. Maar tot nu toe was het een abstract plaatje op mijn computer. Nu zie ik mijn boek met eigen ogen, kan ik hem voelen, ruiken. Deze dag kan niet meer stuk voor mij. Volgende week de boekpresentatie (je kan nog steeds komen). Daar kijk ik zo enorm naar uit. Mensen die voor mij ergens in mijn leven een verschil maakte komen. Hoe kan dat nu volgende week de boekpresentatie en…
-
Wat ik wel kan
Chronische complexe PTSS, Hidradenitis suppurativa, diabetes, lumbale stenose, hernia, beginnende artrose. Een rijtje diagnoses die ik in mijn zak heb zitten. In de loop der jaren verzameld en er waren nog andere dingen. Zo heb ik jaren last gehad van incontinentie, heb ik 2 jaar frozen shoulders gehad in beide schouders tegelijk, nierstenen en nog wat dingetjes. Maar niets daarvan belemmert me om de dingen te doen die ik doe. Je moet me niet vragen morgen de marathon te lopen. En het vergt wat aanpassing zoals een PTSS-Hulphond, scootmobiel, een zadelkruk om te kunnen koken, een douchestoel en ga maar door. Voor mij is het belangrijk te blijven kijken naar…
-
Onbegrepen mijn nieuwe boek!!
Met grote trots mag ik het dan eindelijk tonen aan de wereld (nu ja Nederland dan hé). De kaft en titel van mijn 3de boek. In februari zal dit boek het levenslicht zien. Op 21 februari zal de boekpresentatie zijn waaraan ik al hard aan het werk ben om er samen met jullie een fantastische middag van te gaan maken. Binnenkort daarover meer en ook hoe jij erbij kan zijn. Onbegrepen ‘Met grote ogen, verdwaasd en enorm geschrokken kijk ik de agent aan die net als ik met een natte broek en schoenen vol water bij me staat. Resoluut haalt hij me het water uit en zet me in de…
-
Laten we met onze kinderen praten
De week tegen kindermishandeling is weer voorbij. Gekke naam eigenlijk tegen. Mijn lieve lotgenoot José Al schreef er een mooi stuk over. Ergens tegen zijn impliceert dat je er ook voor kunt zijn. Misschien kunnen ze daar eens beter over nadenken. Eigenlijk zouden we elke week mee bezig moeten zijn, en dat zijn gelukkig ook veel mensen. Want kindermishandeling, seksueel misbruik komt elke dag voor, in elke buurt, elke stad, elk land. Zeker weten dat iedereen wel iemand kent die onveilig is opgegroeid, soms bewust, vaker zonder het te weten. Erover praten is voor zoveel mensen nog te moeilijk. We oordelen nog steeds, victim blaming komt veel vaker voor dan…
-
Week tegen eenzaamheid
Het is de week tegen eenzaamheid. Als kind al was ik erg eenzaam. Van mijn ouders mocht ik niet met andere kinderen spelen. Na school moest ik direct naar huis en zelden speelde er andere kinderen bij ons. Daarnaast werd ik seksueel misbruikt door mijn vader en opa en later mijn moeder. En mijn vader mishandelde me ook lichamelijk en geestelijk. Ik zag de kinderen op straat spelen en dat deed me pijn, ik hoorde ze lachen met elkaar, mijn lach bevroor in stilte. Later als ik op mezelf woon, controleren mijn ouders nog steeds mijn leven. Tot 3 uurs nachts gaat de telefoon om te controleren of ik wel…
-
Vaginale schimmelinfectie
In mijn vorige post vertelde ik over de gevolgen van seksueel misbruik als je naar de kaakchirurg moest. Hoe ingewikkeld dat is voor mij en vele lotgenoten. Dat zit erop, het was voor mij heel heftig maar ik heb het gedaan en ben daar trots op. Maar nu kamp ik weer met iets wat mijn trauma geheugen misschien nog wel meer triggerd. Een onderwerp waar niet openbaar over gesproken wordt en zelf met vrouwen onder elkaar hoor ik er zelden iets over. Door een antibioticakuur met Amoxicilline vanwege de ontstekingen in mijn mond heb ik een vaginale schimmelinfectie gekregen. Het is een bijwerken ervan. Meestal omgeven met schaamte of met…
