• Hoe kan dit?

    We horen, lezen en zien allemaal de verhalen die buitenkomen van het gezin in Ruinerwold. De meeste vragen zich af hoe kan dit? Hier in Nederland? Ik vraag me dat nauwelijks af. Ik weet dat er oordelen zijn, waarom zijn de nu volwassen kinderen niet gewoon weggegaan? Regelmatig krijg ik dat ook te horen, pas nog bij een lezing waar iemand zei: “ja maar als volwassen vrouw accepteer je dit toch niet meer?”. Een woordvoerder van het OM beschreef het heel goed, als je in die situatie geboren bent dan is dat je leven, je waarheid. Als kind is de waarheid van je ouders ook jouw waarheid. En als tiener…

  • Creatief met geld

    Het valt niet altijd mee om niet al te veel te besteden te hebben, dat weten velen met mij. Soms is zijn er meer dagen dan er geld is. Soms zijn er onverwachte kosten wat een hersenbreker is met grote zorgen. Soms wil je iets heel graag maar kan het gewoon niet. Soms moet je nee zeggen tegen uitnodigingen omdat je het gewoon niet kunt betalen. Het klinkt al een doffe ellende maar toch is dat zeker niet altijd zo. Je wordt ook heel creatief in verschillende opzichten. Je wordt je ook heel bewust van wat je eet en hoe. Reclames uitpluizen en proberen toch zo gezond mogelijk te eten.…

  • Bevrijdingsdag!

    Het is vandaag precies een jaar geleden dat ik te horen kreeg dat mijn vader dood was. In mijn situatie een bevrijding. Eindelijk was de man die me zo enorm veel pijn gedaan heeft zowel lichamelijk als geestelijk uitgeschakeld. Het voelde als geboren worden maar nu in vrijheid. De gevangenis van vele jaren was opgeheven, verdwenen. Deze man was nu een dood en miezerig mannetje. Er was niets meer over van de sterke man die iedereen om zich heen manipuleerde. Ik ben tot op de dag van vandaag blij dat ik ben gaan kijken naar dat mannetje in de kist. Ik moest met eigen ogen zien dat hij echt dood…

  • Mijn kerstgroet en een terugblik

    Het is alweer de laatste maand van het jaar dus tijd voor een terugblik. Het jaar 2019 was over het algemeen een heel mooi jaar voor mij. Een droom van mij is uitgekomen, ervaringsdeskundige worden. Ik ben daar zo trots op en het blijkt maar weer als je iets echt graag wil dan kunnen dromen uitkomen! Dit jaar gaf ik verschillende lezingen aan jongeren, ouderen en alles daar tussenin. Aan professionals en niet professionals. Ik leerde weer nieuwe hele mooie mensen kennen en ontmoette weer mensen die een plaatsje in mijn hart hebben. De reacties op de lezingen waren heel mooi, ontroerend en bemoedigend. Hier ligt mijn hart en passie.…

  • De week tegen kindermishandeling is dit nodig?

    Deze week is het weer de week tegen kindermishandeling. Is dat nu echt nodig. Daarop kan ik volmondig JA antwoorden. Kindermishandeling in welke vorm ook bestaat al zolang als er kinderen zijn en zal bestaan zolang er kinderen zijn. Het uitroeien is een utopie. Naar schatting zijn er elk jaar 120.000 kinderen slachtoffer van een vorm van kindermishandeling. Soms is het zichtbaar maar nog vaker is het niet zichtbaar. Op erover praten hangt nog steeds een taboesfeer. We kunnen of willen het vaak niet horen. Voor veel mensen is het te confronterend te begrijpen dat echt IEDER kind slachtoffer kan worden. Gewoon thuis, op de sportclub, bij de buurman echt…

  • De meerwaarde van een ervaringsdeskundige

    Er zijn talloze boeken en theorieën hoe je met diverse stoornissen, gebeurtenissen, trauma’s, angsten moet omgaan. Hoe je jezelf als hulpverlener kunt inzetten. Je kan een MBO-HBO-universitaire opleiding volgen en je gedurende je carrière laten bijscholen, waardoor je steeds meer kennis vergaard. En uiteraard leer je veel uit de praktijk. Als het goed is kijk je ok kritisch naar jezelf. Wat is mijn rol, hoe kan ik de ander bijstaan, wat kan ik betekenen. Waarom dan nog een ervaringsdeskundige nodig? Voor dat wat je niet leert. Want hoe is dat nu onder jeugdzorg vallen, wat doet dat met je. Wat betekent het om als kind mishandeld, misbruikt te worden en…

  • Mag ik even je aandacht?

    Mag ik even je aandacht? Ja van jou, ik wil je iets vragen. Heb je wel eens een kind in je buurt gekend of ken je een kind waarvan je denkt dat hij of zij het niet zo fijn heeft thuis? En als je zo’n kind kent wat heb je dan gedaan? Er leven zo’n 119.000 kinderen die regelmatig te maken hebben met een vorm of meerdere vormen van kindermishandeling. Dat kan mishandeling zijn of seksueel misbruik of verwaarlozing of psychische mishandeling. Het is zeker niet altijd zichtbaar. Stel je moet met -5 graden in een zomerjas naar school fietsen, stel je hebt de vorige dag geen eten gehad, stel…

  • Een jubileum, maar of ik daar zo blij mee moet zijn?

    Het is nu 40 jaar geleden dat ik mijn eerste ontsteking kreeg, nu ben ik 49 en dus mijn 40-jarig jubileum met Hidradenitis suppurativa, een invaliderende huidziekte. Elke dag een of meerdere ontstekingen, 7 dagen in de week, 365 dagen per jaar. Altijd wel ergens pijn, regelmatig koorts. Ik weet het nog goed hoe dit als kind was, vreselijk. Ik schaamde me er zo voor en probeerde het verborgen te houden. Je praat niet over een ziekte met ontstekingen, bloed, pus. Het meest erge vond ik de behandeling toen. Mijn vader-dader had het ook en wist wel hoe je dit moest behandelen. Hij deed er teer zalf op en dan…

  • Honger

    Gisteren aten Tonnie en ik bij een goede vriendin. Het eten was heerlijk. Na het eten kwamen we op vroeger hoe onze ouders kookte. Mijn vriendin zei ik heb nooit honger gekend. Tja daar moest ik op antwoorden ik wel. Ze kent mijn verhaal hoor dus geen verbaasde reactie. Ontbijt kreeg ik nooit als kind en een van de favoriete straffen was geen eten krijgen. Dan zat je op school met een knorrende maag, vaak hoofdpijn en/of buikpijn omdat honger letterlijk pijn doet. Een dag geen eten vond ik niet eens meer zo heel erg, ik raakte eraan gewend. Maar een paar dagen geen eten en soms daarbij ook nog…

  • Oorlog/trauma

    We weten allemaal wat een verschrikkingen er hebben plaatsgevonden in de tweede wereldoorlog. Nog maar enkele kunnen de verhalen, nu 74 jaar later nog vertellen. Deze mensen vertellen hun verhaal alsof het gisteren was, nog steeds geraakt door alles wat ze moesten meemaken. Mij raken deze verhalen, net als velen van ons ook. Niemand die zegt het is nu al zolang geleden hou erover op, vergeet het. Nee sterker nog we vinden dat de verhalen verteld moeten worden, dat we nooit mogen vergeten wat er is gebeurd. En terecht! Het gekke is dat als je zelf met ernstige trauma’s te maken hebt gehad, zoals in mijn geval 25 jaar lang…