• Waarom ervaringsdeskundige worden?

    De eerste 25 jaar van mijn leven had ik geen stem. Ik moest zwijgen, mocht geen mening hebben, mocht niet praten. Ik was voor mijn gevoel niets, een gebruiksvoorwerp. Ik weet nog hoe het misbruik begon en zeker nog hoe het eindigde. Daar zaten eindeloze jaren tussen. Misbruikt, verkracht, vernedert, mishandeld. Opgesloten in een kast, in een diepvrieskist. Geslagen, geschopt, geen eten krijgen, genegeerd worden. 25 jaar lang misbruikt en mishandeld door mijn vader, met medeweten van mijn moeder die me als tiener ook misbruikte. Tussendoor nog 4 jaar misbruikt door mijn opa en al die jaren had ik geen stem. De gevolgen PTSS, dissociatieve fugue stoornis een sociale fobie…

  • Griep

    Het griepseizoen is weer begonnen en nee ik heb geen griep gelukkig. Als kind had ik elke jaar wel griep soms ook meerdere keren. Mijn weerstand was door alle stress en verwaarlozing denk ik erg slecht. Griep of ziek zijn betekende niet dat ik in bed mocht liggen en dat er thee en kippensoep gebracht werd. Nee integendeel, ik werd gewoon naar school gestuurd. Ziek zijn is zwak en zwakte mag je niet tonen. En dus zat ik in de schoolbanken, rillend als een rietje met kleine oogjes en hoog rode konen. Dan vroegen leraren of ik ziek was wat ik altijd ontkende. Meestal draaide het erop uit dat ik…

  • Sinterklaas

    Als klein meisje weet ik nog dat ze zeiden dat als je stout was dat zwarte Piet je in de zak stopte en je mee nam naar Spanje. Dat leek mij DE oplossing, ik zou tegen zwarte Piet zeggen dat pappa stout is en dan werd hij meegenomen en dan eindelijk, eindelijk zou hij me geen pijn meer doen. En daar stonden we bij de optocht, ik klampte zwarte Piet aan en zei dat pappa stout was, deze zwarte Piet had een hele grote zak bij dat zou vast passen. Dan neem ik hem mee naar Spanje zei hij en lachend keek hij mijn ouders aan. Wat was ik blij,…

  • De laatste dag woord tot de professionals

    Vandaag eindigt de week tegen kindermishandeling 2018. In het hele land zijn er activiteiten geweest en is er veel inzet van geweldige ervaringsdeskundigen geweest. Heel veel professionals rondom kinderen, en dat zijn er nogal wat, zijn naar een of meer activiteiten geweest. Hopelijk hebben jullie daar weer mooie dingen uitgehaald. Zo was er bij mijn lezing een beleidsmedewerker die nog nooit eraan gedacht had tandartsen te betrekken. Voor iemand die seksueel misbruik heeft meegemaakt is de tandarts een hel. Er wordt iets in je mond gestopt/gedaan. Ik hoef denk ik niet uit te leggen waarom dat zo verschrikkelijk is. Toch worden tandartsen bijna nooit betrokken in deze week. Zie ons,…

  • Dader(s) in beeld, dag 5, hoe maak jij het verschil?

    De week tegen kindermishandeling 2018 Het thema van dit jaar is: “Maak jij het verschil”. In mijn blogs de afgelopen dagen heb ik mijn daders in beeld laten zien. We woonden niet op een hutje op de heide, we hadden een omgeving. Familie die zag en hoorde hoe ik mishandeld werd en uitgescholden. Buren die ons s ’nachts wel hoorde maar ja. Leraren die wel opviel dat ik stil was, geen vriendjes had, vaak buikpijn en/of hoofdpijn had. Buurtgenoten die zagen hoe ik in de plaatselijke supermarkt tegen de grond geslagen werd. Een klasgenootje wat erbij was toen hij me tegen de grond sloeg. Een nichtje dat door hem van…

  • Dader(s) in beeld, dag 4

    De week tegen kindermishandeling 2018 Knuffelen met je kind, je liefde geven, dat is ontzettend belangrijk op alle leeftijden, daar moeten we nooit mee stoppen. Voor mij echter was knuffelen beladen. Mijn vader-dader knuffelde me zelden. Tenminste niet op de manier waarop knuffelen bedoeld is. We kunnen kinderen met knuffelen ook al leren wat de waarde van nee zeggen is. Oftewel als je kind niet wil respecteer dat, accepteer het nee van je kind. Daarmee leert deze al snel dat baas zijn over je eigen lijf kan. En ach morgen komt je kind weer wel lekker met je knuffelen. In ons huis was nee van geen enkele betekenis. Het deed…

  • Dader(s) in beeld, dag 3

    De week tegen kindermishandeling 2018 Met je kind in bad, samen heerlijk ontspannen, dat kan zo puur, zo mooi zijn. Dat was het voor mij niet. Met vader-dader moest ik regelmatig in bad. Volgens hem was ik altijd vies, hij leerde me hoe ik mezelf schoon moest maken. Met een schuursponsje en met een pot Jif (schuurmiddel) kom je heel ver. Pas toen ik samenwoonde en mijn man me zo onder de douche mezelf zag boenen, leerde ik dat dit niet normaal was. Mijn man leerde me douchen met een zachte spons en douche crème. Echt een openbaring voor mij dat je huis ook fijn kan aanvoelen na het douchen.…

  • Dader(s) in beeld, dag 2

    De week tegen kindermishandeling 2018 Als kind had ik twee opa’s. Het verschil kon niet groter zijn. De ene, lieve opa vroeg me hoe ik in de ochtend mijn eitje wilde, hard of zachtgekookt. De andere, de akelige opa vroeg of ik mijn benen verder uit elkaar kon doen. De lieve was de vader van mijn moeder, de akelige van mijn vader. Het gezegde; “de appel valt niet ver van de boom” is hier zeker van toepassing. Ik was een jaar of acht toen mijn vader-dader me naar opa-dader bracht en me achterliet. Het huis van opa-dader stonk altijd verschrikkelijk naar verbrande spek. Spek doorbakken was iets wat de man…

  • Dader(s) in beeld, dag 1

    De week tegen kindermishandeling 2018 Ik word wakker en heb meteen een rot gevoel. Vandaag is hij jarig mijn dader-vader. Dat betekent “feest”. Maar zijn idee van feest is zo heel anders dan taartjes, slingers, blije mensen, dansen. Nee zijn idee is allereerst zoenen. Geen lief zoentje nee tongzoenen. Zo smerig vind ik dat het smaakt naar verschraald bier en sigaretten, heel smerig. Maar ik moet wel want anders vind hij me helemaal niet lief. Ik geef hem het cadeautje wat ik samen met mamma heb uitgezocht. Hij vindt het wel aardig maar zijn echte cadeau moet nog komen. Hij wil geen ingepakt cadeautje, hij wil mij, hij wil mijn…

  • voorbij de eenzaamheid

    Het is nog maar een aantal jaren geleden dat ik me heel eenzaam voelde. Een keer in de week naar het GGZ, een keer in de week boodschappen en dat was het dan wel. Lange dagen alleen thuis. Ik verveelde me niet, ik heb mezelf altijd goed kunnen vermaken, maar ik voelde me zo vaak zo alleen. Natuurlijk had ik Tonnie maar die moest uiteraard werken. Via de LEV Groep kreeg ik een maatje waarmee ik elke week een uitje maakte. Dat hielp wel een beetje maar was een tijdelijke oplossing. Dat veranderde toen de wijkagente en de opbouwwerker mij het voorstel deden om vrijwilligers werk te gaan doen. Dat…