• Doe eens lief

    Het doet me veel pijn en ik vind het erg moeilijk te leven in een maatschappij die zo hard is geworden. Ik zie het om me heen in de winkels, op straat, overal.

  • Weer aan het schrijven

    Het is inmiddels 7 ½ jaar geleden dat Het Duivelskind uitkwam. Dat is een hele tijd waarvan ik me nauwelijks realiseerde hoeveel er allemaal gebeurd is. De uitgever en Maria hebben al eens eerder gepolst of ik geen vervolg wilde schrijven. Op dat moment moest ik er niet aan denken ik was daar verre van aan toe. Als je hoofd nog overloopt en er te veel gebeurt in je leven is dat niet het moment om een boek te schrijven. Daarvoor moet je leven stabiel zijn zodat je het ook aankunt. Nu is het wel zover, ik ben eraan toe. Dit keer ga ik ook gerichter te werk. Ik maak…

  • Het mondkapje

    Maar dan komt het mondkapje. Ik zet het ding op en vrijwel onmiddellijk ben ik terug in mijn slaapkamer, als kind en voel ik dezelfde angst als toen, IK STIK!! Met mijn verstand probeer ik te redeneren ik ben veilig, ik ben veilig. Het lukt niet dat gevoel dat zo overbekende gevoel overheerst.

  • Ik groeide op met racisme

    Buiten al het seksueel misbruik, mishandelingen en vernederingen moest ik ook leven met de levenswijze van mijn ouders en dan met name mijn vader. Nu racisme zo actueel is, komen bij mij ook deze herinneringen terug. Als kind leerde ik dat iedereen met een andere huidskleur, geloof en seksuele voorkeur (hoe ironisch) minder was, verkeerd was, en daarmee druk ik het nog mild uit. Ik was precies waar hij van hield, blank, blond, blauwe ogen. Hij had geen goed woord over voor iedereen die in zijn ogen verkeerd was. Daar groeide ik mee op, de enige buitenlandse die ik ooit ontmoette was de dochter van de plaatselijke chinees die in…

  • Jacky bedankt voor alles lieverd

    Lieve, lieve Jacky, het is ruim 14 jaar geleden dat je bij ons kwam. Oh ik weet het nog zo goed, een piepklein hummeltje was je. Vanuit het nest naar onze roedel, met de katten Mary en Huub en hond Trixie (alle drie inmiddels overleden). Vanaf het begin draaide jouw wereldje om spelen en nog eens spelen en eten vooral het grote mensen eten dat was pas lekker, je kreeg het alleen veel te weinig vond je. Geaaid en gekroeld worden vond je minder leuk, je hield niet van gefriemel aan je lijf. Dat hebben we altijd gerespecteerd, je bent wie je bent en dat mocht ook. Wel wilde je…

  • Creatief met geld

    Het valt niet altijd mee om niet al te veel te besteden te hebben, dat weten velen met mij. Soms is zijn er meer dagen dan er geld is. Soms zijn er onverwachte kosten wat een hersenbreker is met grote zorgen. Soms wil je iets heel graag maar kan het gewoon niet. Soms moet je nee zeggen tegen uitnodigingen omdat je het gewoon niet kunt betalen. Het klinkt al een doffe ellende maar toch is dat zeker niet altijd zo. Je wordt ook heel creatief in verschillende opzichten. Je wordt je ook heel bewust van wat je eet en hoe. Reclames uitpluizen en proberen toch zo gezond mogelijk te eten.…

  • Een jubileum, maar of ik daar zo blij mee moet zijn?

    Het is nu 40 jaar geleden dat ik mijn eerste ontsteking kreeg, nu ben ik 49 en dus mijn 40-jarig jubileum met Hidradenitis suppurativa, een invaliderende huidziekte. Elke dag een of meerdere ontstekingen, 7 dagen in de week, 365 dagen per jaar. Altijd wel ergens pijn, regelmatig koorts. Ik weet het nog goed hoe dit als kind was, vreselijk. Ik schaamde me er zo voor en probeerde het verborgen te houden. Je praat niet over een ziekte met ontstekingen, bloed, pus. Het meest erge vond ik de behandeling toen. Mijn vader-dader had het ook en wist wel hoe je dit moest behandelen. Hij deed er teer zalf op en dan…

  • Honger

    Gisteren aten Tonnie en ik bij een goede vriendin. Het eten was heerlijk. Na het eten kwamen we op vroeger hoe onze ouders kookte. Mijn vriendin zei ik heb nooit honger gekend. Tja daar moest ik op antwoorden ik wel. Ze kent mijn verhaal hoor dus geen verbaasde reactie. Ontbijt kreeg ik nooit als kind en een van de favoriete straffen was geen eten krijgen. Dan zat je op school met een knorrende maag, vaak hoofdpijn en/of buikpijn omdat honger letterlijk pijn doet. Een dag geen eten vond ik niet eens meer zo heel erg, ik raakte eraan gewend. Maar een paar dagen geen eten en soms daarbij ook nog…

  • Homo Sapiens

    Mag ik je voorstellen aan de Homo Sapiens, de wetenschappelijke naam voor de mens. De mens is er in allerlei kleuren, lengtes en breedtes. Elk mens is uniek en toch zijn we allemaal een Homo Sapiens. Gek toch eigenlijk dat we homo dan vaak als een scheldwoord gebruiken, vieze homo, ik hoor het vaker. Bekt zeker lekkerder als vies mens. En hoe vaak hoor je iemand roepen ik ben geen homo! Raar eigenlijk want dat ben je dus wel net zoals ieder ander mens op deze wereld. Raar dan toch eigenlijk dat het woord homo betekend dat een man van een man houdt. Lesbienne is het woord voor vrouwen die…