Liefde geven en krijgen, niet vanzelfsprekend
We leren dat al als baby eigenlijk liefde ontvangen en hoe goed en warm dat voelt. We leren het ook terug te geven als je als kind op je moeders schoot nestelt en haar knuffelt. Maar wat als je onveilig opgroeit? Als knuffelen een zeldzaamheid, zelfs een komt nooit voor is. Als je vader en moeder niet zeggen dat ze van je houden? Als je elke dag hoort dat je een rotkind bent, dat je nergens voor deugd, niet geboren had mogen worden, ga zo maar door. Als het lichamelijk contact met je ouder(s) van seksuele aard is, uit lust, uit macht?. Dan heb je geen idee hoe liefde voelt, laat staan hoe je het moet geven.
Toen ik 25 jaar geleden mijn man ontmoette had ik geen idee wat ik voelde. Hij had de meest zachtaardige ogen die ik ooit gezien had. Verder had ik geen idee hoe ik me moest gedragen of wat er in me omging. Ik was 26, mijn eerste afspraakje ooit, een jaar nadat de incest gestopt was. Na een paar ontmoetingen voelde ik een kriebel in mijn buik als ik aan hem dacht. Het leek een beetje op zenuwen en die kende ik wel. Dus verwarde ik verliefdheid met spanning, met zenuwen en dat is niet goed toch? Hij hielt vol, was voorzichtig met me, liet me langzaam wennen aan een man naast me. Een eerste kus, voor het eerst zonder bijbedoelingen, zonder dwang liet me totaal verward achter. De eerste nacht dat ik bij hem sliep lag ik als een plank verstijfd in bed, doodsbang. Er gebeurde helemaal niets, stomverbaasd was ik.
Ik leerde liefde te geven en geloof me dat is niet vanzelfsprekend als je dat nooit geleerd hebt. Moeilijker was liefde ontvangen. Het zit in je hoofd, “niemand zal ooit van jouw houden”. Als je niet van jezelf houd is liefde ontvangen erg moeilijk, is het in je hoofd niet mogelijk. Stapje voor stapje gingen we. Steeds een beetje meer. Nu 25 jaar later is houden van voor mij een warm gevoel. Ik hou van mijn man, mijn vrienden, en van mijn hond, net als alle huisdieren voor hem.
Ik begrijp hoe de cirkel van geweld soms door kan gaan. Als je simpelweg niet geleerd hebt lief te hebben, liefde te ontvangen dan kan dit vaak doorgaan. Het is ook doodeng open te staan voor iets wat je niet kent, het maakt angstig en je bent kwetsbaar als je je hart openstelt voor een ander. Liefde kan immers ook pijn doen. En pijn dat is wat je al je halve leven kent, daar wapen je jezelf tegen. Zo belangrijk kinderen te laten weten dat er van ze gehouden wordt, ze te knuffelen, lief te hebben zodat ze later liefde kunnen geven en vooral ontvangen!


