• Feestdagen

    De maand december, de feestdagen, ze blijven toch wat ingewikkeld. Alhoewel ik al ver in mijn proces sta, blijft december een moeilijke maand. Afschuwelijke herinneringen aan gedwongen feestdagen. Met vader en moeder gourmetten, geforceerd gezellig doen en een paar uur later verkracht worden door diezelfde vader. De kerstboom en lampjes en alle gezelligheid heeft voor mij een andere lading, een akelige herinnering. Jarenlang maakte ik mijn huis ook in kerstsfeer, omdat het zo hoort, omdat iedereen dat verwacht. Een huis vol triggers, nachtmerries en als ik dan beneden kwam beklemde die hele sfeer me zo dat er meer tranen waren tijdens de feestdagen dan een lach. Inmiddels heb ik geen…

  • Ik was weer niet lief

    Buiten sneeuwt het en het is bitterkoud. Trillend lig ik in mijn bed en mijn tanden klapperen. De tranen staan in mijn ogen, ik heb het zo ontzettend koud dat het pijn doet. Mijn raam staat open en op mijn bed ligt alleen een dekbedovertrek, zonder dekbed

  • Laat me niet los

    Het thema in deze week tegen kindermishandeling is laat me niet los. En juist dat is wat je als kind zo enorm nodig hebt, iemand die je niet loslaat. In mijn leven lieten heel veel mensen me los, of eigenlijk hielden ze me al nooit liefdevol vast. Al beginnend bij mijn moeder die het dichts bij me stond

  • Herstel

    Laten we het benoemen mijn verleden is een kut verleden. Met alles wat me is aangedaan heb ik ook het recht om me daar heel verdrietig bij te voelen, boos te zijn, letterlijke pijn te hebben. Maar dat zijn tegenwoordig momenten. Geen uren meer, geen dagen meer, geen weken meer.

  • Vrij in je hoofd

    Ik voel me gezegend dat ik de hulpmiddelen heb om te kunnen doen waar mijn hart naar uit gaat. Even cru vertaald, van een hoopje doffe ellende naar een blij ei, wat ik nog lang hoop te blijven.

  • Van je kruin tot je teen

    Op het moment dat iemand je, hoe dan ook, dwingt tot seksuele handelingen, dan veranderd dat ingrijpend. Je lijf is geschonden, het voelt ineens vies. Het contact tussen je lijf en hoofd verdwijnt, geeft kortsluiting.

  • De hulpverlener

    Waarom is het dan toch vaak zo dat, als je eenmaal een of meerdere diagnoses hebt er een protocol volgt. Daarvoor die therapie en daarvoor weer een andere

  • Wie gelooft er nu een kind?

    We hebben allemaal het nieuws gevolgd over het 10-jarige meisje in Vlaardingen die wel zo dapper was om mensen in vertrouwen te nemen. Sterker nog in haar totale wanhoop klampte ze zelfs vreemden aan. Diverse mensen deden melding bij diverse instanties. Er veranderde echter niets voor dit meisje. Ik voel zo enorm mee met haar, wat een verdriet, angst en intense eenzaamheid moet zij gevoeld hebben.

  • Stoornis?

    Dissociëren is geen stoornis, maar een normale reactie op een abnormale situatie. Het is een overlevingsstrategie, een noodzakelijk systeem.