seksueel misbruik

Niet lief als baby?

Overal vertel ik dat het misbruik begint als ik rond de 3-4 jaar ben. En voor mij is dat ook zo, tenminste daar beginnen mijn eerste herinnering. Maar is dat wel zo? Naar aanleiding van mijn boeken heb ik heel veel reacties gehad van mensen uit mijn verleden die ons gezin gekend hebben, ook toen ik jonger dan 3 jaar was. Over hoe hij met mij als baby omging en dat was schokkend voor me. Al vermoedde ik het al heel lang, ook als baby ging hij niet bepaald liefdevol met me om. Zijn haat begon al op het moment dat ik geboren ben. Hoever die haat ging en wat hij met me deed kan ik me uiteraard niet herinneren. Maar de verhalen van anderen maken wel veel duidelijk. En ik ben er eigenlijk van overtuigd dat het misbruik al voor mijn 3de levensjaar begon.

Het gaat regelmatig door mijn hoofd. Elke dag weer kreeg ik te horen dat ik niets waard was, dat ik slecht was. En dan pieker ik maar wat in godsnaam kan er slecht zijn aan een baby? Hoe kan je het dan al fout doen? Dan al niet lief zijn? Hoe kun je nu in hemelsnaam een baby al haten, kwalijk nemen dat ze er is? Het antwoord zal ik nooit krijgen en begrijpen zal ik het ook nooit. De band tussen een moeder en dochter was er ook niet in de eerste maanden. Mijn moeder lag 3 maanden in het ziekenhuis, terwijl ik al thuis was. In die tijd hadden we geen auto en mijn moeder lag in Sittard terwijl wij in Helmond woonde.

Hoe belangrijk zijn die eerste maanden om te kunnen hechten aan je kind? Ik denk dat het daar al mis ging. Als ik er nu over nadenk dat weet ik dat mijn jarenlange schuldgevoel misplaatst is. Geen enkele baby wordt ‘slecht’ geboren. Ik was toen en ook al jaren erna onschuldig aan wat er met me gebeurde, aan wat hij me aandeed. De jarenlange straffen had ik helemaal niet verdient. Eigenlijk is het heel gek dat hij me duivelskind noemde. Daarmee suggereert hij dat hij de duivel is, ik was immers zijn kind. Mijn kindertijd was in ieder geval een hel dat past dan wel weer.

Het doet heel veel pijn je te realiseren dat je als baby al niet gewenst was, niet veilig was. Dat geborgenheid, genegenheid, veiligheid toen al niet aan de orde waren. Ik mocht zelf helaas nooit moeder worden maar als ik een baby in mijn handen had dacht ik zo vaak wat fijn dat er van jouw gehouden wordt. Wat fijn dat je een pappa en mamma hebt waar je zo welkom bent. Ook ik ben dan vertedert door het kleine wonder wat een baby is. En ik voel het verdriet over dat mijn start zo heel anders was….

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: