-
Ik ben mezelf
Gisteren op 31 juli zou mijn moeder jarig zijn geweest. Het blijft toch altijd een dag met momenten van herinneringen. Herinneringen hoe ze met thee en koekjes zat te wachten als ik uit school kwam. Herinneringen aan haar kookkunsten. Maar ook herinneringen aan hoe ze me verraadde. Hoe ze elk woordje van mij aan mijn vader doorvertelde zodat ik weer eens straf kreeg. Herinneringen hoe ze me seksueel misbruikte. De relatie met mijn moeder is altijd heel ingewikkeld geweest. Een vrouw voor mij met 2 gezichten. De laatste keer dat ik haar sprak was in 1995. Ze was toen 53 jaar. Zelf ben ik nu 55 jaar en elke dag…
-
Mijn derde boek!!!
Ik ben zo ontzettend blij, ja ik heb goed nieuws gehad. Mijn manuscript ingestuurd naar de uitgever en wat is dat spannend. Al ben ik ervan overtuigd, dat wil niet zeggen dat een uitgever dat ook is. Gisteren kreeg ik het verlossende woord. Boek 3 gaat er komen! Ik heb een hele rondedans door mijn huiskamer gemaakt. Wat ben ik trots op mezelf dat het wederom gelukt is. In dit boek staat verward / onbegrepen gedrag geheel centraal. Elke week staat er wel iets over in de krant. Met grote regelmaat gaat het erover in talkshows. Maar hoe is het als jij zelf de verwarde persoon bent? Wat gebeurt er…
-
Klote
Het is voor mij nu niet alleen zaak lichamelijk op te knappen. Maar vooral ook mentaal, ik voel me uitgeput, ik voel me angstig. Dit is weer even een stap terug, een tik mee. Komt goed dat weet ik echt wel maar, durf ik het te zeggen? Ik voel me klote en het doet even verdomde veel pijn.
-
onbegrepen gedrag
Crisisinterventie die snel is, en niet uren later, die de situatie met eigen ogen zien en niet uit de verhalen van de betrokken agenten. Elk jaar is er weer even aandacht voor, maar wanneer gaan we eens constructief hieraan werken? Wanneer gaan we de mens achter het onbegrepen gedrag zien. Want laten we ons realiseren, iedereen kan dit overkomen.
-
Wat een mooi jaar
Voor mij was 2024 een mooi jaar. Buiten de gewoonlijke dingen als je chronisch ziek bent geen extra gezondheidsproblemen en dat noem ik heel goed. Het eerste jaar zonder schulden en dus het jaar waarin we eindelijk dingen konden opknappen. Zo kon ik met mijn scootmobiel niet echt bewegen in de tuin en parkeren in de schuur, doordat we een verhoogd terras hadden. En van de schutting vielen inmiddels spontaan planken af die we iedere keer maar weer vastspijkerde, het viel van ellende uit elkaar. Nu is dat allemaal weer in orde en kunnen we volop genieten van onze opgeknapte tuin. En in de slaapkamer liepen en sliepen we al…
-
Magische kerst
Nu is het een feest in het licht, in warmte die niet nep maar echt mooi is. Altijd weer een traantje met kerst, het blijft me emotioneel maken. Maar dat mag van mezelf, ik mag de pijn even voelen. Ook dat is liefde en zachtheid naar mezelf toe. Kerst is nu anno 2024 magisch
-
Feestdagen
De maand december, de feestdagen, ze blijven toch wat ingewikkeld. Alhoewel ik al ver in mijn proces sta, blijft december een moeilijke maand. Afschuwelijke herinneringen aan gedwongen feestdagen. Met vader en moeder gourmetten, geforceerd gezellig doen en een paar uur later verkracht worden door diezelfde vader. De kerstboom en lampjes en alle gezelligheid heeft voor mij een andere lading, een akelige herinnering. Jarenlang maakte ik mijn huis ook in kerstsfeer, omdat het zo hoort, omdat iedereen dat verwacht. Een huis vol triggers, nachtmerries en als ik dan beneden kwam beklemde die hele sfeer me zo dat er meer tranen waren tijdens de feestdagen dan een lach. Inmiddels heb ik geen…
-
Ik was weer niet lief
Buiten sneeuwt het en het is bitterkoud. Trillend lig ik in mijn bed en mijn tanden klapperen. De tranen staan in mijn ogen, ik heb het zo ontzettend koud dat het pijn doet. Mijn raam staat open en op mijn bed ligt alleen een dekbedovertrek, zonder dekbed
-
Laat me niet los
Het thema in deze week tegen kindermishandeling is laat me niet los. En juist dat is wat je als kind zo enorm nodig hebt, iemand die je niet loslaat. In mijn leven lieten heel veel mensen me los, of eigenlijk hielden ze me al nooit liefdevol vast. Al beginnend bij mijn moeder die het dichts bij me stond
-
Obesitas, eigen schuld dikke bult?
Toch word ik zo vaak veroordeeld en word er vaak over me geoordeeld en dat heeft lange tijd heel veel pijn gedaan. Altijd weer moet ik me verdedigen, altijd weer het commentaar op mijn lijf, ook van mensen dicht bij me.
